Artikelen en brieven van Wilco Vos    (updates: in blauwe tekst!)

Brief aan een kerkenraad van de Ger. Gem. in Nederland    (31/03/10)

Vervolgbrief aan kerkenraad van de Ger. Gem. in Nederland   (10/08/10)

Wilco Vos :  De totale reformatie van ons hart

Hoe gevaarlijk is de website www.dewoesteweg.nl……??

Ingezonden artikel : Over de derde weg   &   vraagbeantwoordingen

Wilco Vos :  Wij geloven en belijden     (these en antithese)

Meditaties: 2010 / 2012

Meditatie over Exodus 12 : Het bloed van het geslachte lam  (17/02)

Meditatie over Psalm 84 : Want God, den Heere zo goed zo mild (10/02)

Meditatie over Matth. 6 vs 33 : Zoekt eerst het Koninkrijk Gods  (02/02)

Meditatie over Luk. 14 vs 23 : Opdat Mijn huis vol worde   (25/01)

Meditatie over Spr. 35 vs 8a : Want die Mij vindt, vindt het leven  (19/01) 

Meditatie over Johannes 10 vers 1-5 : De goede herder   (11/01)

Meditatie over Rom. 6 vers 23 :  loon of gift?       (06/01)

Meditatie over Galaten 5 vs 11 : De ergernis van het kruis

Meditatie over Mattheus 15 vs 27 :  De Kananeese vrouw

Meditatie over Markus 4 : Met wat maat meet gij?

Meditatie over Psalm 43 vs 4 : Het verlangen naar Gods altaar

Meditatie over Efeze 2 vs 1 : Leven voor doden

Meditatie over Johannes 16 vs 8 : Het werk van de Trooster

Meditatie over Psalm 45 vs 4 : De Bruidegom en Zijn bruid

Meditatie over Johannes 4 vs 6 : De Heere Jezus aan de fontein Jacobs

Meditatie over Joh. 8 vs 51 : De dood teniet doende, doodschuldige Jezus

Meditatie over Lukas 7 vs 38 : De zondares aan de voeten van Christus

Meditatie over Joh. 3 vs 19-21 : Nicodemus, en het onderwijs van Christus

Geachte lezer,

Januari 2012 het is alweer 2 jaar geleden dat de Heere mij op bijzondere wijze de ogen heeft geopend voor de strikken waarin ik verward zat.

Persoonlijk mocht ik weten dat Jezus Christus mijn verlosser mijn schuld op Zich genomen had en mocht ik vrede met God in mijn ziel ervaren.

Ik leefde onverschillig en naar het goeddunken van mijn eigen hart, totdat de Heere mij stil zette op mijn levensweg en mij deed zien dat ook ik moest sterven. Eenvoudig begon ik mijn toevlucht te zoeken bij de Levende God, echter vanwege mijn dwaasheid meende ik God te kunnen behagen en ben vervallen in de strikken van wetticisme. Toch heeft het de Heere behaagd mij te verlossen  uit deze strikken door mij te laten sterven aan mijn eigen verwachting, alle hoop op behoud door eigen kracht moest ik verliezen en juist daar mocht ik het leven vinden in Christus mijn Zaligmaker. Daar mocht ik ruilen, Hij mijn zonden ik Zijn gerechtigheid. Daar werd mijn ziel verlost van angst en vrees en mocht ik weten mijn Verlosser leeft.

Satan zit niet stil en liet naar 7 bange jaren ook nu niet los. Alles werd in het werk gesteld om het gezicht op mijn Zaligmaker te verliezen. Maar God houd Zijn verbond, de uitverkiezing, waar ik veel in verstrikt ben geraakt  werd me nu juist tot vertroosting. God is getrouw ondanks mijn ontrouw. 

Toch werd ik veel heen en weer geslingerd tussen hoop en vrees, meerdere malen heeft de Heere het geloof willen versterken door zijn liefdevolle ontfermingen. De liefde tot mijn naasten drong me om te spreken van het behoud in Christus. Terwijl ik nog leefde onder mijn wettische overtuigingen heb ik persoonlijk de roeping tot het uitdragen van Gods Woord ervaren. Natuurlijk heb ik dat toen weggestopt wie ben ik en wat moet ik zeggen. Eind 2008 kreeg ik de sterke overtuiging en de vrijmoedigheid om te spreken tot mijn naasten, de liefde tot Christus en mijn naaste drong me. Het werken werd me onmogelijk daar de overtuiging steeds sterker werd. Eind 2009 is de Heere mij te sterk geworden en heb ik mijn werk moeten neerleggen. Eindelijk mocht ik me overgeven in Zijn handen en zeggen Heere hier ben ik doet U maar met me wat U wilt. Neem mijn mond, neem mijn voeten en laat ze gaan de weg die U wilt dat we gaan zullen. Wat een rust en wat een vrede mocht ik ervaren in deze overgave. Ik had nooit kunnen denken dat de druk van de roeping zo zwaar kon wegen. Wel heb ik ervaren dat vechten tegen de Heere onbegonnen werk is, er is niets pijnlijker en vermoeiender dan tegen een overtuiging in te gaan. Maar uiteindelijk moeten wij zwichten. Hij wint onze harten in zodat we vrijwillig tot de overgave komen.

De zonden van land en volk en de noodzaak van de bekering van mijn naasten drukten op mijn schouders en de Heere opende mijn ogen zodat ik moest zien dat de leer die er veelal geleerd wordt niet is overeenkomstig Gods Woord. Voor het eerst mocht ik de brief aan de Romeinen met andere ogen lezen, welk een blijdschap mocht ik ervaren bij het lezen van Gods Woord alles werd nieuw. Datgene wat de Heere in mijn leven had uitgewerkt werd alles opgehelderd in Zijn Eigen Woord. Geheel Gods Woord mocht ik nu anders lezen. Ik kon niet anders dan ook hier van spreken, in deze tijd dat mijn ogen geopend waren kwam ik terecht op de website van de Woesteweg welk een blijdschap mocht ik ervaren bij de ontdekking dat ik niet de enige was die met deze dingen worstelde. Veel mocht ik lezen in onze oude vaderen die zo helder Wet en Evangelie konden scheiden. Meer en meer vrede mocht ik ervaren in de zaligheid die God mij in Christus had geschonken.

Maar ook hier kwam veel strijd op af, in de kerk waar we toen kerkten konden we het niet meer uithouden vanwege de leer die er geleerd werd. Het was zo geheel anders dan datgene wat we mochten lezen bij mannen als vd Groe, Gray, Boston, Mc Cheyne, de Erskines, Owen, Luther, Calvijn en Kohlbrugge. Bij deze mannen las ik wie mijn Zaligmaker is en wat Hij voor mij ellendige zondaar heeft willen doen. De vrede met God door het bloed van Jezus Christus onze Heere voor allen die in Hem geloven. De rechtvaardigheid uit het geloof, de rechtvaardiging van de zondaar was de boodschap die klonk. Deze moesten we echter in de kerk missen, daar hoorde we wie de christen was en wat de christen beleefde. Er werd wel gesproken over Christus maar dan in een andere context. De boodschap van genade door recht voor de goddeloze zondaar is verwisseld door de boodschap van een komen tot Jezus als een onbewust wedergeboren mens. Men moet nog tot het geloven komen van dat wat men in de wedergeboorte reeds geschonken is. Het aanbod van genade aan alle mensen is verwisseld voor een kenmerkenprediking opdat Gods volk zich zou herkennen. Echter daar waar Christus niet aangeboden wordt in het gewaad van de prediking kan de zondaar Christus niet aannemen. Wij hebben met al onze filosofische inzichten de blijde boodschap verduisterd en verdraaid tot een rampzalige theorie.

Het is pijnlijk om te moeten scheiden van hen die je lief zijn, toch moeten we de Heere volgen door bezaaide en onbezaaide wegen. Het kan hier niet altijd vrede zijn. En een valse vrede is geen vrede.

De Heere Jezus sprak, Meent niet dat Ik gekomen ben om vrede te brengen op de aarde; Ik ben niet gekomen om vrede te brengen, maar het zwaard, Matth. 10:34. De brieven gericht aan de kerkenraad zijn niet om de kerkenraad in een kwaad daglicht te stellen, verre van dat, maar de leer die zij leren kunnen we niet anders dan veroordelen. We konden het er niet langer uithouden. Moge God ook hen ogen geven om te zien en oren om op te merken opdat ook zij met al de zielen hen toevertrouwd verlost mogen worden van de dwaling waarin zij verkeren.

Misschien lijkt het alsof wij menen alles beter te weten, dit is echter niet waar, toch moeten we eerlijk zijn en durven zien wat Gods Woord ons leert. Niet een vriend, niet een kerkenraad geen dominee kan ons verlossen van de zonden dit kan alleen Christus. Niet zij die over ons gesteld zijn hebben het laatste woord nee Gods Woord alleen kan onze leidraad zijn. Voor velen voelt het erg benauwd als vastigheden gaan wankelen, toch geloof ik dat een geloof dat niet beproefd kan worden geen geloof is. Als de leer die wij leren niet vanuit Gods Woord gestaafd is dan mag, nee dan moet zij omver geblazen worden.

Doen wij zo niet tekort aan Gods volk? Raken we op deze manier niet Gods oogappel aan?  Nooit nee nooit is het onze bedoeling om kinderen Gods in een kwaad daglicht te stellen nog om hun genade in twijfel te trekken. Maar als we het hebben over de leer naar Gods Woord dan moeten we staan en niet zwichten. Paulus zegt in de brief aan de Galaten. Doch al ware het ook dat wij, of een engel uit den hemel, u een evangelie verkondigde buiten hetgeen wij u verkondigd hebben, die zij vervloekt.

Gelijk wij tevoren gezegd hebben, zo zeg ik ook nu wederom: Indien u iemand een evangelie verkondigt buiten hetgeen gij ontvangen hebt, die zij vervloekt, Gal 1:8-9. Het is onze plicht als mensen levend onder de prediking van Gods Woord, om datgene wat wij horen te toetsen aan dat Woord, (Hand. 17:11).  Niet om een predikant onderuit te halen maar omdat wij persoonlijk gezaligd moeten worden. Laat u niet bedriegen. De geschiedenis leert dat ook predikanten tot andere inzichten zijn gekomen, dus schroom niet om ook met uw predikant uw vragen te bespreken.  Als Maarten Luther zijn mond had gehouden over datgene wat God hem liet zien, wat zou er dan zijn geworden?

Het leek ons goed om de stukken die we geschreven hebben te plaatsen op deze site, samen met onze vriend dhr. Kleen en andere is het onze hartelijke wens en bede dat de Heere de ogen van vele wil openen opdat er velen gebracht mogen worden tot het leven in Christus en  zij die gebukt gaan onder de dienstbaarheid in de vrijheid mogen komen.

Onrust in uw rust kan geen kwaad maar verbittering is niet van God. Laten we met en voor elkaar het goede zoeken. Heeft u vragen naar aanleiding van de geschreven stukken stel de vragen gerust.

Een hartelijke groet,

Wilco Vos

Reacties per mail naar :  levendevragen@gmail.com