Meditaties en artikelen van Vincent den Boef

 

 

Week 02 – 2009  (meditatie VDB over Galaten 2 vers 19)

Want ik ben door de wet der wet gestorven, opdat ik Gode leven zou.

 

 

Week 04 – 2009  (meditatie VDB over Filipensen 4 vers 7)

En de vrede Gods, die alle verstand te boven gaat, zal uw harten en uw zinnen bewaren in Christus Jezus.

 

 

Week 06 – 2009  (meditatie VDB over Mattheus 12 vers 20)

Het gekrookte riet zal Hij niet verbreken, en het rokende lemmet zal Hij niet uitblussen, totdat Hij het oordeel zal uitbrengen tot overwinning.

 

 

Week 08 – 2009  (meditatie VDB over Galaten 4 vers 4-7)

Maar wanneer de volheid des tijds gekomen is, heeft God Zijn Zoon uitgezonden, geworden uit een vrouw, geworden onder de wet; Opdat Hij degenen, die onder de wet waren, verlossen zou, en opdat wij de aanneming tot kinderen verkrijgen zouden. En overmits gij kinderen zijt, zo heeft God den Geest Zijns Zoons uitgezonden in uw harten, Die roept: Abba, Vader! Zo dan, gij zijt niet meer een dienstknecht, maar een zoon; en indien gij een zoon zijt, zo zijt gij ook een erfgenaam van God door Christus.

 

 

Week 11 – 2009  (meditatie VDB over Rom. 5 vers 1-2)

Wij dan, gerechtvaardigd zijnde uit het geloof, hebben vrede bij God, door onzen Heere Jezus Christus; Door Welken wij ook de toeleiding hebben door het geloof tot deze genade, in welke wij staan, en roemen in de hoop der heerlijkheid Gods.

 

 

Week 32 – 2009    (meditatie VDB over 2 Petrus 1 vers 10)

Daarom, broeders, benaarstigt u te meer, om uw roeping en verkiezing vast te maken; want dat doende zult gij nimmermeer struikelen. 

 

 

Week 17 – 2010  (VDB : meditatie over 2 Timotheus 4 vers 6-8)

“Want ik wordt nu tot een drankoffer geofferd, en de tijd mijner ontbinding is aanstaande. Ik heb den goeden strijd gestreden, ik heb den loop geëindigd, ik heb het geloof behouden, voorts is mij weggelegd de kroon der rechtvaardigheid, welke de Heere, de rechtvaardige Rechter, in dien dag gevel zal, en niet alleen mij, maar ook allen die Zijn verschijning hebben liefgehad.” – 2 Tim. 4:6-8.   

 

 

Meditatie over Johannes 9 – Jezus en de blindgeborene

http://www.dewoesteweg.nl/artikelen-meditaties/vdb-joh-9/

 

 

Meditatie over Jesaja 53 vers 1 –   klik hier

Wie heeft onze prediking geloofd, en aan wien is de arm des HEEREN geopenbaard?

 

 

 

Verzonden brieven :

 

Welgemeende brief aan dominee Vogelaar – klik hier

 

Brief aan kerkenraad van Ger. Gemeente te Zwolle – klik hier

 

 

 

Reacties naar :  vdenboef@hotmail.com

 

 

 

 

——————————————————————————————————————————————————————————————–

 

 

 

Een bijzonder schoon getuigenis

 

Want ik ben door de wet der wet gestorven, opdat ik Gode leven zou. Ik ben met Christus gekruist; en ik leef, doch niet meer ik, maar Christus leeft in mij; en hetgeen ik nu in het vlees leef, dat leef ik door het geloof des Zoons van God, Die mij liefgehad heeft, en Zichzelven voor mij overgegeven heeft. (Gal. 2 :19-20)

 

Het antwoord van een geliefde vriend/broeder van mij (DJK), aan iemand die hem middels een internetforum op een zeer oprechte wijze de vraag stelde, of hij eens uit zijn leven wilde vertellen , hoe hij die zaak waar Gal. 2:19-20 van spreekt, persoonlijk had doorleefd…

 

De vraag :

 

“Beste VDB, bedankt voor de uiteenzetting. Het is inderdaad wat duidelijker geworden. Hebt u zelf ook wat kennis mogen verkrijgen aan deze niet geringe zaken? Daar zat ik zo over te denken, aangezien u deze zaken hier zo voorstelt op het forum. Of waar is anders de lust en begeerte daartoe ontstaan? Wellicht hebt u daar ook wat vrijmoedigheid over om daaromtrent wat van mede te delen, kon en mocht het zijn tot nut van uw naasten, maar bovenal tot Gods eer.”

 

Het antwoord aan de vragensteller :

 

“Beste NN,

 

Hartelijk dank voor je vraag! De Heere heeft mij 6 jaar geleden getrokken vanuit de duisternis tot Zijn wonderbaar licht. Daarvoor had ik wel allerlei gedachten en voorstellingen gemaakt van het bekeerd worden. Als Hij mij zou willen aannemen als Zijn kind, dan zou het wel zo en zo gaan. Maar nee! Het ging gans anders dan dat ik mij ooit voor heb kunnen stellen. Wat de Heere uitwerkte in en aan mijn verloren ziel, en wat ik daar onderging en gevoelde was zo overweldigend, dat het met menselijke woorden niet is te beschrijven. De vrije gunst van de genade Gods in Christus laat zich slechts omschrijven in stille aanbidding met een onbevattelijke rust en vrede van ongekende hoogte. Op dat éne onvergetelijke moment toonde God mij in een ogenblik mijn gehele leven, als in een sneltreinvaart ging mij ganse leven als in een flits aan mij voorbij. Mijn totale levensloop was een grote opeenstapeling van zonde en ongerechtigheid. De geestelijkheid van de Wet toonde mij dat ik geheel in zonden geboren was, en daarom geheel verwerpelijk. Toen heb ik het uigeroepen dat ik uit de werken der wet nooit meer gerechtvaardigd kon worden. Die overtuigingen ging gepaard met ongekende droefheid, dat ik op de grond ben gevallen van smart. Golven van overweldigende smart gingen over mijn ziel heen, die droefheid kan ik nooit verklaren met menselijke woorden. Mijn hart brak in stukken, mijn kleren waren doordrenkt van tranen. Welk een gruwelijk monster was ik, en welk een goeddoend God was Hij. Ik zou mij hebben dood geweend als Christus niet overgekomen was in de belofte van het Evangelie. Ik was op dat moment stervende en vlak nabij de dood, zo scheen het echt te zijn. Zalig worden kon niet meer, want mijn gehele leven getuigde tegen mij. Verloren was het, het kon niet meer, wachtend op de voltrekking van het vonnis menend dat mijn laatste uurtje geslagen was. Maar daar mocht en kon ik nog één noodschreeuw naar Boven doen, uitroepende: “Heere”! En daar kwam Hij, de Christus met zulk een kracht en heerlijkheid over in de belofte van het Evangelie. Een onbevattelijke en levendmakende kracht bezette mijn ganse ziel. Al mijn zonden werden in een ogenblik weggeveegd als in een zee van eeuwige vergetelheid, en toen ik mijn ogen opende waren al mijn tranen van mijn ogen afgewist. Ik heb toen uitgeroepen: Waar zijn mijn zonden gebleven? Ik begon ijverig te zoeken en te graven in mijn geweten op zoek naar mijn zonden, maar ze waren allen weg. Een onbevattelijke rust en vrede daalde voortdurend in mijn geweten. Een onzichtbare vreugdeolie stroomde door mijn ganse ziel. Ik werd overgoten met een Hemelse vreugde in mijn geestelijke wonden. Ik keek naar mijn handen, naar mijn voeten en zag dat alles nieuw geworden was. Die week heb ik voor het eerst de vogels horen fluiten, en het was alsof ik de engelen Gods hoorde zingen in de velden van Efratha. Ja, de wedergeboorte is een onbevattelijke en ingrijpende daad, dat ik er iedere dag nog aan denk wat daar gebeurd is. Geen leed zal dat ooit uit mijn geheugen wissen!”

 

Forum-link :  klik hier

 

 

VDB, Zwolle 01-11-2008