De woeste weg forum logo
Het is momenteel Di Jul 07, 2020 9:19 am

Alle tijden zijn UTC [ Zomertijd ]




Plaats een nieuw onderwerp Reageren op dit onderwerp  [ 646 berichten ]  Ga naar pagina Vorige  1 ... 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14 ... 65  Volgende
Auteur Bericht
BerichtGeplaatst: Vr Nov 30, 2012 2:44 pm 
Offline

Geregistreerd: Vr Nov 23, 2012 10:51 am
Berichten: 1
Ds. J.P. Paauwe - 26 aug 1924 - 2de preek bekering Zacheüs Lukas 19 schreef:
In de belijdenisschriften van de verschillende gereformeerde kerken wordt dezelfde voorstelling van deze dingen gegeven. Ik heb een goed deel van mijn leven doorgebracht met het lezen van de geschriften van de vroegere evangeliepredikers in de Hervormde Kerk en elders, maar nooit heb ik daarin iemand aangetroffen die een andere voorstelling gegeven heeft van de dingen dan wij er u heden van gegeven hebben. Tussen Comrie en sommige anderen schijnt er enig verschil in dit opzicht te bestaan. Neemt men echter de gehele Comrie, dan wordt er volkomen overeenstemming gevonden, tenminste in hetgeen waarop het tenslotte aankomt. Maar alle anderen hebben in hun geschriften, gelijk men bij het onderzoek zien zal, zeer duidelijk geleerd dat God in Christus onmogelijk kan worden gekend, zonder in en aan de ziel geopenbaard te zijn, en dat dáár de geloofswerkzaamheden beginnen.

Dit boek van Ds. Kort levert alleen nog maar meer verwarring op en is een herhaling van de aloude discussie. Ik vrees dat de satan er blij mee is en gerust is gaan slapen. Ds Paauwe geeft hier in 1924 al aan waar het op aankomt. We moeten scherp zijn op waarheid, maar zouden wat meer moeten letten op hetgeen bedoeld wordt. Ik vind dit soort discussies ook interessant. Maar laten we eerlijk zijn, is dat nu hetgeen waar we ons in de eerste plaats druk om zouden moeten maken?


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Vr Nov 30, 2012 7:33 pm 
Offline

Geregistreerd: Vr Nov 30, 2012 1:22 pm
Berichten: 28
DJK, in de gedragsregels van dit forum staat dat we met respect moeten spreken over ambstdragers. De reakties van u lezend op Ds Roos en Ds de Heer, dan moet ik toch constateren dat dat niet gebeurt. We hoeven het niet altijd samen eens te zijn, maar om ambstdragers zo weg te zetten, vind ik pijnlijk en een christen onwaardig. Als de buitenwereld zou lezen wat hier geschreven word over knechten van God, zouden ze zich dan niet afvragen waar de liefde gebleven is?

Boven het forum staat een tekst over Filippus, die onderwees, maar als ik Uw stukken lees, dan denk ik: Wat een bitterheid zit er in deze stukken, als men predikanten waanwijs gaat noemen, of vergelijken met de paus, of een sluwe vos, wat heeft dat met dat boek te maken? Is dat respect?
Citaat:
vloekleer die dominee De Heer aanhangt

Citaat:
Ik denk dat ik alleen nog maar een paar pinda’s in het kerkzakje zou gooien voor deze papagaai van Comrie, Kersten, Steenblok en Mallan. In de tijden van beproeving komen mensen openbaar, lezer. Deze ds. Roos weegt geld uit voor hetgeen geen brood is, en arbeid voor hetgeen niet verzadigen kan. Dat wil zoveel zeggen als, deze herder en leraar geeft zijn kerkvolk schorpioenen voor vissen, en stenen voor broden. Bij deze ds. J. Roos ben je alrede genezen als je bemerkt hebt dodelijk ziek te zijn, alrede bevrijd wanneer je gezien hebt dat je in een kerker van zonden zit. Eens zal deze valse profeet in de dag des oordeels rekenschap moeten afleggen van al zijn misleidende leringen en leugensprekingen.

Citaat:
Maar nee zegt paus Jochem Roos,

Ik vind dit respectloos, laten we elkaar in waarde houden. Op school leren de kinderen: Respect to all! Groeten,


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Vr Nov 30, 2012 9:55 pm 
Offline
Moderator

Geregistreerd: Do Okt 04, 2012 7:56 pm
Berichten: 27
Eerste reactie ds. J. Roos in de WS op boek ds. A. Kort
Afbeelding
Afbeelding

De reactie van ds J. Roos geeft in ieder geval drie zaken weer:

1) Ds Roos bewijst hiermee standvastig te staan in de dwaalleer die, door ds Kort helder en met bewogenheid jegens hen die het niet weten, wordt aangewezen op grond van Gods Woord.
2) Ds Roos probeert de dwaalleer te funderen, maar kan alleen ds Comrie en zijn volgelingen aanprijzen als grondslag voor zijn leer/ dwalingen).
3) Ds Roos is behoorlijk in zijn hart geraakt, want ook hij! denkt dat ds Comrie hier een pak slaag krijgt, gezien zijn reactie op het behoud van de naam van ds Comrie, wat eindigt in een lofprijzing jegens ds Mallan.

In de eerste alinea geeft hij de dwaling direct al bloot: Hoe ….Zijn volk zielsbevindelijk leert, zodat zij als verloren zondaren geen rust kunnen vinden voor zij bewust (?)God in Christus mogen kennen.

JVC : Gods volk is! Gered. Zij zijn in Christus. Zij die geen rust hebben, zijn niet verlost. En er is geen onbewuste kennis van de Gerechtigheid die in Christus is en tegelijkertijd toegepast aan hart waardoor /waarin vrede met God.

In de tweede alinea onderkent ds Roos dat er een geestelijke scheiding is tussen hetgeen ds Kort schrijft en er in de kerken geleerd wordt.. Hij gebruikt dezelfde woorden als zij die de heldere reformatorische leer , die ook wel de leer der apostelen genaamd wordt, lees: Temeer als het om de zuivere waarheid gaat waar onze vaderen alles voor over hebben gehad. Mijn vraag is: Wie zijn deze vaderen?

Ds Roos gebruikt in dit stukje enkele krachtige termen die m. i de indruk geven dat het zijn leer behoorlijk geraakt heeft:

1) Hij noemt de titel spraakmakend.
2) Hij zegt dat ds Kort niet schroomd, LET OP: de leervoorstelling! van Comrie en zijn volgelingen aan gaande de wedergeboorte als onbijbels te omschrijven.
JVC : Het hele boek van ds Kort is doorspekt met Bijbelse argumenten om deze leervoorstelling van ds Comrie te beargumenteren. Velen in ons land zijn door het lezen van dit boekje, in zo’n korte tijd al, de ogen geopend. Tot ouderlingen en diakenen van div gemeenten toe. Ik roep hen bij deze op, zodra zij daar vrijmoedigheid toe hebben, hun eigen ervaringen in deze te delen tot nut en verder ontwaking der misleide zielen.

3) Bij het doornemen van dit boekje heeft ds Roos (ons zegt hij) verbaasd! Over de door ds Kort beschreven visie (dus niet de visie van ds Kort, maar de door ds Kort beschreven visie) op de leer van de wedergeboorte.

JVC : het is geen visie, maar een vaste overtuiging, welke de Heilige Geest zelf in

Zijn hart heeft gewerkt. Een visie van één persoon zou anders nooit zoveel stof doen opwaaien in de kerken.
4) Ook zijn krasse taalgebruik vindt ds Roos verbazingwekkend.

JVC: Ik kan geen taalgebruik vinden die boven het krasse taalgebruik van de Bijbel uitgaat.

5) Van Ds Kort wordt gezegd dat hij, de leer van de embryotheologie, smalend noemt. Niet Gods Woord wordt vervolgens aangeduid als norm, maar Gods ware volk wordt aangeduid als hen die de normering tav Comrie kunnen bepalen, om de “(on)Bijbelse leer van Comrie”.

Verder wordt er gesproken onder “wezenlijke verschillen” over “de dwaling van de embryotheologie” Jvc: de embryotheologie heeft geen dwaling, maar is een dwaling! Wie is er nu echt mee geholpen? Wie kan nu zeggen dat er zekerheid ligt in deze leer, zekerheid van verloren gegaan zijn en zekerheid van opgestaan te zijn in en door Christus! Zekerheid ten aan zien van je/uw huidige staat voor God? Wat baat het u dat u "misschien verkoren bent"? en ga maar door..

Ook wordt Comrie aangeduid als de persoon die toestemming geeft, een voorbeeld te mogen nemen aan de embryo tot het geestelijke leven.

JVC: ds Kort geeft integendeel aan wat Gods Woord zegt.

Tot slot, de embryotheologie houdt geen stand onder hen die waarlijk door de Wet der Wet gestorven zijn en Gode in Christus zich tot een God hebben ontvangen, uit Zijne genade om niet.
Hun (ds Roos en anderen) schrijven is meer een bevestiging van hetgeen ds Kort in zijn boek aantoont, dan een weerlegging van hun eigen “waarheid”. Het is te hopen dat bij hun volgelingen daardoor juist de ogen geopend worden.
Ik adviseer dan ook hun volgelingen te letten op de weerleggingen die deze predikers gaan geven, zij zullen zich meer moeten beroepen op predikers /oudvaders dan op het Woord van God. Let wel, ze zullen zeer veel moeite moeten doen de uitspraken van predikers te kunnen staven aan de helderheid van Gods Woord, het zal niet overeenkomen.
Die de Zoon heeft, heeft het leven; die de Zoon niet heeft, heeft het leven niet. (1 Joh 5)

_________________
Meent niet, dat Ik gekomen ben, om vrede te brengen op de aarde; Ik ben niet gekomen om vrede te brengen, maar het zwaard. (Matth. 10:34)


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Vr Nov 30, 2012 11:14 pm 
Offline
Moderator

Geregistreerd: Ma Okt 08, 2012 9:43 am
Berichten: 24
Hartelijke oproep aan iedereen:

11) Spreek met respect over kerkverbanden en ambtsdragers. Dit betekent bijv. onder meer dat men voor predikanten de titel ds. gebruikt.

12) Discussieer inhoudelijk en speel het niet op de persoon. Drijf derhalve met niemand de spot en maak niemand belachelijk.

13) Hou de leer van een leraar gescheiden, wanneer de leraar een kind Gods is dan staat zijn geschonken genade in Christus los van zijn leer, wees in deze beducht voor afgoderij en domineesverheerlijking. Als de zaligheid van Petrus afhing van al hetgeen hij sprak dat voortkwam uit onkunde, uit ongeoefendheid, of uit vleselijke zwakheid, dan was hij op grond van Matth. 16:22-23 en Lukas 22:55-60 voor eeuwig verloren geweest.


2 Tim. 2:25 Met zachtmoedigheid onderwijzende degenen, die tegenstaan; of hun God te eniger tijd bekering gave tot erkentenis der waarheid; En zij wederom ontwaken mochten uit den strik des duivels, onder welken zij gevangen waren tot zijn wil.


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Vr Nov 30, 2012 11:26 pm 
Offline
Site Admin

Geregistreerd: Di Okt 02, 2012 1:38 pm
Berichten: 200
Woonplaats: Katwijk aan/zee
GvL schreef:
DJK, in de gedragsregels van dit forum staat dat we met respect moeten spreken over ambstdragers. De reakties van u lezend op Ds Roos en Ds de Heer, dan moet ik toch constateren dat dat niet gebeurt. We hoeven het niet altijd samen eens te zijn, maar om ambstdragers zo weg te zetten, vind ik pijnlijk en een christen onwaardig. Als de buitenwereld zou lezen wat hier geschreven word over knechten van God, zouden ze zich dan niet afvragen waar de liefde gebleven is?

Boven het forum staat een tekst over Filippus, die onderwees, maar als ik Uw stukken lees, dan denk ik: Wat een bitterheid zit er in deze stukken, als men predikanten waanwijs gaat noemen, of vergelijken met de paus, of een sluwe vos, wat heeft dat met dat boek te maken? Is dat respect?
Citaat:
vloekleer die dominee De Heer aanhangt

Citaat:
Ik denk dat ik alleen nog maar een paar pinda’s in het kerkzakje zou gooien voor deze papagaai van Comrie, Kersten, Steenblok en Mallan. In de tijden van beproeving komen mensen openbaar, lezer. Deze ds. Roos weegt geld uit voor hetgeen geen brood is, en arbeid voor hetgeen niet verzadigen kan. Dat wil zoveel zeggen als, deze herder en leraar geeft zijn kerkvolk schorpioenen voor vissen, en stenen voor broden. Bij deze ds. J. Roos ben je alrede genezen als je bemerkt hebt dodelijk ziek te zijn, alrede bevrijd wanneer je gezien hebt dat je in een kerker van zonden zit. Eens zal deze valse profeet in de dag des oordeels rekenschap moeten afleggen van al zijn misleidende leringen en leugensprekingen.

Citaat:
Maar nee zegt paus Jochem Roos,

Ik vind dit respectloos, laten we elkaar in waarde houden. Op school leren de kinderen: Respect to all! Groeten,

Luther over Gal. 4 vs 17: "zij ijveren niet recht over u..."
Paulus brengt de vleierij van de valse apostelen aan het licht. Met wonderlijke kunstgrepen en listen pleegt de satan door zijn dienaars op de eenvoudigen indruk te maken, zoals Paulus in Romeinen 16:18 zegt: 'Zij misleiden door hun schoon klinkende woorden en royale beloften.' Eerst zweren zij bij alles wat heilig is, dat zij niets anders zoeken dan het bevorderen van de eer van God; vervolgens vertellen zij, dat zij door de Geest gedrongen worden de enige echte waarheid te prediken, omdat zij zien hoe het arme volk verwaarloosd wordt en dat het Woord van God door de anderen niet recht onderwezen wordt; zij willen met hun prediking de uitverkorenen van de dwalingen bevrijden, zodat zij tot het ware licht en tot de rechte kennis van de waarheid komen. Tenslotte beloven zij de zekerheid van de zaligheid aan allen, die hun leer aannemen, enz. Onder het voorwendsel van vroomheid en vermomd in schaapskleren richten deze verscheurende wolven aanzienlijke schade aan in de kerk, tenzij trouwe en waakzame herders weerstand bieden. Paulus gaat hier in op een tegenwerping. De Galaten konden immers zeggen: als u zo scherp optreedt tegen onze leraars, die toch hun best voor ons doen, dan doen zij dat, toch uit een zekere goddelijke ijver en uit zuivere liefde; dat zou toch geen belediging voor U moeten zijn, enz. Paulus zegt: ja, zij doen hun best voor jullie, maar niet op een goede manier. Zo moeten wij tegenwoordig van de sacramentariërs horen, dat wij door onze hardnekkigheid de liefde en de eenheid in de gemeente teloor doen gaan, omdat wij hun leer over de maaltijd des Heeren verwerpen. Het ware beter, zeggen zij, als wij een beetje zouden toegeven, vooral omdat er toch geen gevaar bestaat, behalve dan dat wij zo'n grote onenigheid en twist in de kerk zouden veroorzaken wegens dit ene leerstuk, dat helemaal geen hoofdrol speelt; wij zouden moeten bedenken, dat zij zich in geen enkel ander artikel van de christelijke leer van ons onderscheiden dan alleen in dit ene over de maaltijd des Heeren. Dan antwoord ik: vervloekt zij liefde en eendracht, als daarbij het Woord van God in gevaar moet komen.
(Bron: http://www.dewoesteweg.nl/wp-content/up ... over-u.pdf)

_________________
Houdt u zich a.u.b. aan deze regels van dit forum: viewtopic.php?f=18&t=10&p=10#p10


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Za Dec 01, 2012 12:32 pm 
Offline
Site Admin

Geregistreerd: Di Okt 02, 2012 1:38 pm
Berichten: 200
Woonplaats: Katwijk aan/zee
Dit schreef ik vanmorgen aan iemand die het inhoudelijk wel met mij eens is, maar bezwaar heeft tegen mijn taalgebruik, woordkeuze, en wijze van te hard schrijven. Hetgeen daarnet door Love over mij werd opgemerkt, zij hem vergeven, ik hoop voor hem dat God dit ook vergeven wil.

----------------------------------------------------------------

DJK vanmorgen per email schreef:
Geachte vriend, ik zal zo goed mogelijk m'n best doen. Weet oprecht van mij dat ik geen strijd tegen vlees en bloed heb. Maar veel mensen denken dat je als een schaap met de moed van een leeuw ten strijde trekken kan. Dit moeten we niet vermengen. Gods volk zijn slachtschapen Christus in hun verdrukking en vervolging, maar strijdbare leeuwen wanneer het de Waarheid betreft. Hierin drukken zij de voetstappen van Christus. Ik kan me niet ootmoedig en nederig opstellen wanneer ik de waarheid verdedig. Daarom mailde ik u die heldere verklaring van Luther over Gal. 4:17. Niet om dit na te doen, maar ik gevoel en herken deze dingen net zo. Toen Luther als monnik werd ontboden bij de kardinaal...moest hij zich eerst vernederen door plat op de grond met zijn neus in het stof te gaan liggen. Hij mocht de kardinaal niet recht in de ogen kijken, en moest spreken via de bisschop die naast de kardinaal stond. Dit verlangen sommigen tegenwoordig ook van mij wanneer ik het opneem tegen het zuurdesem van de dwaalleraren in NL. Het spijt me, maar dat gaat niet en kan ik echt niet. In een geknechte wil en in opgelegde ootmoed (van en door anderen) is geen vrijheid! Wij dienen ons voor God te vernederen en verootmoedigen, maar niet voor de valse leraren met hun halve waarheden. David kon de strijd tegen Goliath ook niet aangaan in het harnas van een ander. In het harnas van Saul kon hij zich haast niet meer bewegen. Als je niet oppast, is dat heden ten dage wezenlijk niet anders. Dat dit vleselijke vijandschap opwekt maakt me zeer weinig. Melanchton verkoos de diplomatieke weg maar mijn hart ligt meer bij de radicaliteit van Luther. Toen Luther aanvankelijk tegen het ROOMSE zuurdesem begon te protesteren, begon hij z'n brief aan de paus in het begin nog met "heilige vader...", maar toen hij zich later geheel van dit vervloekte roomse juk had bevrijd....schreef hij: "Beste Leo...". En ook dit herken ik, want ook ik heb mijn respect en achting voor de meeste leraren in NL langzaam maar zeker geheel verloren. Zeg mij eens, wat heeft Philippus Melanchton met zijn diplomatieke geschipper en gemoedelijkheid wezenlijk bereikt? Hij heeft dit later zelf ook erkend, het deed eerder afbreuk aan hetgeen Luther had opgebouwd. Verder was dominee Comrie zuiver in preken, en kende ook genade, maar dokter Comrie heeft in zijn LEER teveel gefilosofeerd. Maar omdat de Ger. Gem (in Ned) heel hun hebben en houden op Comrie gefundeerd hebben, moeten zijn on-Bijbelse filosofieen tot in de afgrond vermorzeld worden. Want deze duivelse verzinsels zijn een sta in de weg voor de verbreiding van de zuivere leer die naar de godzaligheid is. Och, of zij ook afgesneden werden, die u onrustig maken! zegt de apostel in Gal. 5:12. Hartelijke groet, Kleen

Maarten Luther: “Wel, wat moeten wij beginnen? Zij [de valse broeders] doen ons de grootste schade en versterken ook onze vijanden tegen ons, die roepen dat men wel zien kan wat onze leringen zijn, omdat wij hetzelf onder elkaar niet eens zijn, en dat de Heilige Geest daar niet bij kan zijn, omdat wij elkaar zelf vervolgen, uitschelden en lasteren. Dan moeten wij verdragen dat de vijanden door deze ergernis versterkt en wij verzwakt en gelasterd worden en dus beiden zowel onze vijanden als onze broeders onze tegenstanders zijn. Dit is zeker wel de grootste verzoeking in de christenheid.”

_________________
Houdt u zich a.u.b. aan deze regels van dit forum: viewtopic.php?f=18&t=10&p=10#p10


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Za Dec 01, 2012 12:55 pm 
Offline

Geregistreerd: Za Dec 01, 2012 12:43 pm
Berichten: 50
Met groeiende teleurstelling heb ik het boek van Ds. Kort over ‘Wedergeboorte of schijngeboorte’ gelezen. Wat heeft Ds. Kort te vertellen over de wedergeboorte. Uit nieuwsgierigheid heb ik het boek gekocht. Maar helaas het boek mist een grondige Bijbelse onderbouwing en ook met de bronnen wordt selectief mee om gegaan. Het boek roept meer vragen op, bij mij tenminste, dan dat het beantwoord.
Helaas moet ik constateren dat de citaten van de kerk/oudvaders alleen naar de zin en mening van de schrijver worden aangehaald en of uitgelegd. Of het blijkt uit de bron dat het geen citaat is van de van de oudvader maar een conclusie van derden (zie bronnen: 77, 97-102, 107 en 108 etc). Kortom hij laat mensen dingen zeggen die ze niet gezegd hebben. Het is jammer dat hij niet de moeite heeft genomen om de bron er bij te zoeken en te kijken hoe de schrijver het heeft bedoeld.
Vaak wordt ook niet duidelijk in welk verband het citaat staat en hoe het toen bedoeld werd, zie het citaat van Ds. Ledeboer op bladzijde 179 en de noot 94 op bladzijde 87.
Helaas moet ik ook constateren dat de schrijver in al de jaren een tunnelvisie heeft ontwikkeld waardoor hij zijn leer overal schijnt terug te lezen. Ondanks dat hij prat gaat op zijn theologische opleiding mist hij het reflectief vermogen om vanuit andere gezichtspunten naar de bronnen te kijken. Bovendien beheerst hij zijn stof niet. Ik vraag mij af of de schrijver het boek ‘Eigenschappen’ van ds. Comrie wel eens grondig heeft doorgelezen. Zie ook het citaat van Olevianus (blz: 131-132)waardoor hij aanhaalt dat het een onvoorwaardelijk aanbod wordt geleerd. In het hele stuk is het niet terug te vinden. Wat de schrijver met het onvoorwaardelijk aanbod bedoelt, dat wordt niet duidelijk.
Geheel ten onrechte haalt hij Dr. H. F. Kohlbrugge aan. De brief van Dr. H. F. Kohlbrugge aan Ds. Brummelkamp gaat niet over de leer van de wedergeboorte maar over de wet in het stuk van de heiligmaking. Ds. Kort geeft dat terloops aan maar de indruk wordt gewekt alsof het gaat over de leer van de wedergeboorte. Het lezen van de brief is al zeer verhelderend.
Het boek getuigt van slecht theologisch onderzoek. De uitwerking van de leer van de wedergeboorte zoals door ds. Comrie is slechts een definiëring van de weg die God met Zijn kinderen houdt, zoals het bevindelijk wordt geleerd. Dat ds. Comrie daar het voorbeeld van een embryo aanhaalt is slechts ten voorbeeld. Het schets dan ook mijn verbazing dat de schrijver in het boek niet met voorbeelden weet om te gaan. Waarom denkt de schrijver dat een voorbeeld een theologie is? De embryo blijft een voorbeeld, de bloembol blijft een voorbeeld hetzelfde als de wedergeboorte een voorbeeld blijft van het nieuwe leven met God. Daar is waar Paulus het over heeft. Bij Paulus gaat het niet om de wedergeboorte maar om de rechtvaardigmaking. Luther in zijn verklaring van de brief aan de Galaten en ook ds. Comrie in zijn boek ‘de Eigenschappen’ preek 2 geven dat duidelijk aan. Comrie gebruikt daar het zeer helder voorbeeld van de vierschaar. Dat is wat Paulus voor ogen heeft gehad.
Paulus was een Jood, en vanuit dat perspectief moeten wij ook het woord ‘dikaiosune theou’ (‘de gerechtigheid van God’) verstaan. Het woord gerechtigheid komt uit de rechtspraak. Men moet dat alleen zien aan de hand van de joodse rechtspraak omdat Paulus natuurlijk dat ook in gedachten had als hij het over de gerechtigheid van God had. In de joodse rechtspraak zijn er drie partijen: de rechter, de aanklager en de beklaagde. Er is geen openbaar aanklager. Wat betekent ‘gerechtigheid’ in deze context? De gerechtigheid van de rechter houdt in dat hij rechtvaardig moet handelen; de gerechtigheid van de aanklager of beklaagde daarentegen houdt niet in of hij volmaakt of goed is, maar ziet op ‘de status die hij heeft als gevolg van de uitspraak van de rechter.’
Wat houdt dit precies in? De rechter heeft een eigen gerechtigheid als hij volgens de wet handelt. De aanklager is rechtvaardig als de rechter de aanklacht gegrond acht. Hij is zelf daardoor niet een rechtvaardig mens geworden maar is alleen in deze zaak als hij in het gelijk gesteld. Dit geldt ook voor de beklaagde als hij vrijgesproken wordt. De beklaagde of de aanklager kan nooit de gerechtigheid van de rechter ontvangen. Die blijft alleen de rechter toebehoren.
Ditzelfde geldt voor de gerechtigheid van God. Deze is van God en wordt dus niet de mens eigen. Dat is de reden waarom Hij ingrijpt om Zijn volk vrij te spreken, in het gelijk stelt, als zij door de heidenen worden onderdrukt. Gods gerechtigheid is dus een toegerekende gerechtigheid. Zijn volk is gerechtvaardigd op grond van het offer van Christus. Wilhelmus à Brakel wijst daar ook op als hij het woord uitlegt; ‘Uit kracht van het Latijnse en Nederlandse woord, zou het kunnen betekenen, iemand te veranderen, van zondig deugdzaam te maken; gelijk sanctificare, heilgmaken, glorificare, heerlijkmaken. Maar de grondwoorden betekenen nooit iemand rechtvaardigheid in te storten (lees gegeven), van goddeloos deugdzaam te maken; maar het betekent een werk des gerichts; daarom wordt het dikwijls rechtvaardigen overgezet. Het was goed geweest, dat ze het overal zo vertaald hadden, om de grondtekst te beter uit te drukken, en alle dubbelzinnigheid te mijden.’ De zondaar wordt daardoor Gods gerechtigheid niet eigen, maar geloofd dat hem Gods gerechtigheid wordt toegerekend door het geloof van Jezus Christus. Daarom rekent God de zonde niet toe, zie Kor. 2:5. Eens zullen ze vrijgesproken worden als ze gerechtvaardigd worden op de dag van het oordeel.
Als God Zijn volk in het gelijk stelt dan is Zijn volk gerechtvaardigd. Nogmaals, deze gerechtigheid is niet Gods eigen gerechtigheid. Gods eigen gerechtigheid blijft alleen aan Hem zelf toebehoren en kan dus niet aan de mens geschonken worden. Het is de reden waarom Hij ingrijpt om zijn volk in het gelijk te stellen. Vanwege de joodse achtergrond van Paulus kan alleen Gods eigen gerechtigheid betrokken worden, in de zin van Gods verbondstrouw en de vervulling van Zijn beloften in Jezus, de Christus. Deze lang gekoesterde hoop van Israël dat God aan Zijn verbond zal gedenken en zal ingrijpen en hen in het gelijk zal stellen. Maar wat houdt die hoop nu precies in? Wie worden er in het gelijk gesteld? Geheel Israël of slechts een deel daarvan? De joden in Paulus` tijd wisten het antwoord wel. Alleen diegene die in trouw zijn aan het verbond van God. Aan iemands werken der wet is dus al te zien of hij later in het gericht van God in het gelijk wordt gesteld, met andere woorden, door de werken der wet heb je Abraham tot een vader en behoor je bij het verbond. Dit was wat Paulus fel bekritiseerde, namelijk de werken der gerechtigheid. Je kunt dus stellen dat diegene die onder de wet zijn alleen hun eigengerechtigheid op proberen te richten. Daar kan dus geen sprake zijn, van een opwekking, ontwaking, opening der ogen, etc, maar alleen de werken van het vlees, ‘onder dewelke ook wij allen eertijds verkeerd hebben in de begeerlijkheden onzes vleses, doende den wil des vleses en der gedachten; en wij waren van nature kinderen des toorns, gelijk ook de anderen.’(Ef 2:3) ‘De werken des vleses nu zijn openbaar; welke zijn overspel, hoererij, onreinheid, ontuchtigheid, (Gal 5:19). Leg dit eens naast het schema van ds. Kort op blz: 176.
Wat is dus rechtvaardigen?
Rechtvaardigen is iemand vrijspreken van schuld en straf. In het Oude Testament wordt dit voornamelijk gebruikt in combinatie met God en Zijn verbondsvolk Israël. Bekende voorbeelden zijn Jesaja 1: 27 ‘Sion zal door recht verlost worden, en haar wederkerenden door gerechtigheid’, en ook Jesaja 50: 8 ‘Hij is nabij, Die Mij rechtvaardigt, wie zal met Mij twisten? Laat ons te zamen staan; wie heeft een rechtzaak tegen Mij? hij kome herwaarts tot Mij.’ Daar betekent, rechtvaardigen dat God aan zijn verbond blijft gedenken en het volk Israël daarom verlost. Het woord ‘rechtvaardigen’ moet men daarom niet verstaan in het kader van de vraag hoe een mens in relatie tot God kan komen, maar, zie Galaten 3:24-29, ‘En indien gij van Christus zijt, zo zijt gij dan Abrahams zaad, en naar de beloftenis erfgenamen.
Deze heldere lijn vinden we ook terug in de Heidelbergse Catechismus en ook bij ds. Comrie. Waarom schrijf ik dit? Om alleen bij het juiste verstaan van de rechtvaardiging van de zondaar van God de wedergeboorte begrepen kan worden. Alleen een ontwaakte zondaar en overtuigde zondaar door Gods Geest ziet dat zijn verhouding met God mis is. Hij is buiten het verbond met God en zal verloren moeten gaan. Dat is wat hij gelooft. Maar zal God toestaan dat een overtuigde en zoekende zondaar verloren moet gaan? Zalig zijn die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid; want zij zullen verzadigd worden.
Kortom, het boek is niet tot nut, het sticht niet en het was beter dat het nooit geboren was. Het vereenzelvigen met de oudvaders maakt de schrijver nog geen oudvader. Zo ook met Luther. Luther was kras in zijn taalgebruik maar dat geeft ons geen recht om hetzelfde te doen. De regels van fatsoen zijn in dit boek overschreden. Als Paulus in de Galatenbrief schrijft: ‘O gij uitzinnige Galaten, wie heeft u betoverd, of in het hedendaags Nederlands, ‘zijn jullie gek geworden’, dan prikkelt hij zijn levers om na te denken over wat hij schrijft. Als dat de bedoeling ook van de schrijver was dan heeft hij de plank misgeslagen.


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Za Dec 01, 2012 2:24 pm 
Offline
Site Admin

Geregistreerd: Di Okt 02, 2012 1:38 pm
Berichten: 200
Woonplaats: Katwijk aan/zee
Gijs schreef:
Met groeiende teleurstelling heb ik het boek van Ds. Kort over ‘Wedergeboorte of schijngeboorte’ gelezen. Wat heeft Ds. Kort te vertellen over de wedergeboorte. Uit nieuwsgierigheid heb ik het boek gekocht. Maar helaas het boek mist een grondige Bijbelse onderbouwing en ook met de bronnen wordt selectief mee om gegaan. Het boek roept meer vragen op, bij mij tenminste, dan dat het beantwoord. Helaas moet ik constateren dat de citaten van de kerk/oudvaders alleen naar de zin en mening van de schrijver worden aangehaald en of uitgelegd. Of het blijkt uit de bron dat het geen citaat is van de van de oudvader maar een conclusie van derden (zie bronnen: 77, 97-102, 107 en 108 etc). Kortom hij laat mensen dingen zeggen die ze niet gezegd hebben. Het is jammer dat hij niet de moeite heeft genomen om de bron er bij te zoeken en te kijken hoe de schrijver het heeft bedoeld. Vaak wordt ook niet duidelijk in welk verband het citaat staat en hoe het toen bedoeld werd, zie het citaat van Ds. Ledeboer op bladzijde 179 en de noot 94 op bladzijde 87. Helaas moet ik ook constateren dat de schrijver in al de jaren een tunnelvisie heeft ontwikkeld waardoor hij zijn leer overal schijnt terug te lezen. Ondanks dat hij prat gaat op zijn theologische opleiding mist hij het reflectief vermogen om vanuit andere gezichtspunten naar de bronnen te kijken. Bovendien beheerst hij zijn stof niet. Ik vraag mij af of de schrijver het boek ‘Eigenschappen’ van ds. Comrie wel eens grondig heeft doorgelezen.

DJK : Beste Gijs, wat voor de een tot versterking en vertroosting mocht zijn, werd u tot droefenis en bitterheid. Maar dat is niet on-Bijbels hoor. Het Woord is voor de een als een reuke des doods ten dode en voor de ander als een reuke des levens ten leven. Daar behoeft u niets voor te doen. De ene klomp smelt als was onder de hitte van de zon, en de andere klomp wordt erdoor verhard. Het boek van ds. Kort heeft u kennelijk geen vreugde en blijdschap gebracht, wat toch bij veel anderen juist wel het geval was. Hoe zou dat toch komen? De een leest en verstaat Gods Woord en de werken der godzalige vaderen vanuit de leerbrieven der apostelen, de ander vanuit de dogma's van G.H. Kersten...misschien zonder dit zelf op te merken. Dit geeft iets te zeggen van de geestelijke blindheid waardoor ook ik gedurende 20 jaar bevangen ben geweest.
Gijs schreef:
Het boek getuigt van slecht theologisch onderzoek. De uitwerking van de leer van de wedergeboorte zoals door ds. Comrie is slechts een definiëring van de weg die God met Zijn kinderen houdt, zoals het bevindelijk wordt geleerd. Dat ds. Comrie daar het voorbeeld van een embryo aanhaalt is slechts ten voorbeeld. Het schets dan ook mijn verbazing dat de schrijver in het boek niet met voorbeelden weet om te gaan. Waarom denkt de schrijver dat een voorbeeld een theologie is? De embryo blijft een voorbeeld, de bloembol blijft een voorbeeld hetzelfde als de wedergeboorte een voorbeeld blijft van het nieuwe leven met God. Daar is waar Paulus het over heeft. Bij Paulus gaat het niet om de wedergeboorte maar om de rechtvaardigmaking. Luther in zijn verklaring van de brief aan de Galaten en ook ds. Comrie in zijn boek ‘de Eigenschappen’ preek 2 geven dat duidelijk aan. Comrie gebruikt daar het zeer helder voorbeeld van de vierschaar. Dat is wat Paulus voor ogen heeft gehad. Paulus was een Jood, en vanuit dat perspectief moeten wij ook het woord ‘dikaiosune theou’ (‘de gerechtigheid van God’) verstaan. Het woord gerechtigheid komt uit de rechtspraak. Men moet dat alleen zien aan de hand van de joodse rechtspraak omdat Paulus natuurlijk dat ook in gedachten had als hij het over de gerechtigheid van God had. In de joodse rechtspraak zijn er drie partijen: de rechter, de aanklager en de beklaagde. Er is geen openbaar aanklager. Wat betekent ‘gerechtigheid’ in deze context? De gerechtigheid van de rechter houdt in dat hij rechtvaardig moet handelen; de gerechtigheid van de aanklager of beklaagde daarentegen houdt niet in of hij volmaakt of goed is, maar ziet op ‘de status die hij heeft als gevolg van de uitspraak van de rechter.’

Gijs schreef:
Deze heldere lijn vinden we ook terug in de Heidelbergse Catechismus en ook bij ds. Comrie. Waarom schrijf ik dit? Om alleen bij het juiste verstaan van de rechtvaardiging van de zondaar van God de wedergeboorte begrepen kan worden. Alleen een ontwaakte zondaar en overtuigde zondaar door Gods Geest ziet dat zijn verhouding met God mis is. Hij is buiten het verbond met God en zal verloren moeten gaan. Dat is wat hij gelooft. Maar zal God toestaan dat een overtuigde en zoekende zondaar verloren moet gaan? Zalig zijn die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid; want zij zullen verzadigd worden. Kortom, het boek is niet tot nut, het sticht niet en het was beter dat het nooit geboren was. Het vereenzelvigen met de oudvaders maakt de schrijver nog geen oudvader. Zo ook met Luther. Luther was kras in zijn taalgebruik maar dat geeft ons geen recht om hetzelfde te doen. De regels van fatsoen zijn in dit boek overschreden. Als Paulus in de Galatenbrief schrijft: ‘O gij uitzinnige Galaten, wie heeft u betoverd, of in het hedendaags Nederlands, ‘zijn jullie gek geworden’, dan prikkelt hij zijn levers om na te denken over wat hij schrijft. Als dat de bedoeling ook van de schrijver was dan heeft hij de plank misgeslagen.

DJK : Ik zal u zeggen waarom het beeld van Comrie over die embryo zo on-Bijbels is. De apostel leert in Gal. 4:1-3 dat een kind niet meer is als een dienstknecht tot de tijd van de Vader gesteld. Voor dat kind kan een erfenis beschikt zijn, waar het pas over kan beschikken op de tijd die de Erflater heeft bepaald. Tot die tijd moet dat kind doen en laten wat zijn strenge voogd (= de wet) hem zegt. Onder die voogdij is geen vrijheid maar dienstbaarheid, gebondenheid en vrees. Maar als dat kind mondig geworden is en de leeftijd heeft bereikt om over zijn erfenis te beschikken die zijn overleden Vader voor hem heeft beschikt en heeft nagelaten, is hij vrij en verlost van zijn opvoeder en voogd. Plaats dit over naar de embryofilosofie van Comrie, zo u wilt. Dan is die embryo nog onder de heerschappij der wet in moeders buik zolang dit kind nog niet geboren is. In deze embryo is geen enkel zaad des geloofs zoals Voetius dit ook wel stelde, maar alleen het geloof in de wet en het besef van ongeloof. HC zondag 2 tot zondag 4 stelt mij schuldig jegens Gods heilige wet, en HC zondag 5 en zondag 6 stelt mij schuldig jegens het Evangelie vanwege mijn vervloekte ongeloof. Al deze zaken zolang ze in een houdbare nood gekend zijn zetelen niet in het waar zaligmakende geschonken geloof, maar gaan eraan vooraf. Derhalve sprak Calvijn ook wel van een soort voorgeloof, Luther overigens niet. Maar beiden hebben dit nooit voor het waar zaligmakende geloof gehouden, en dit er ook niet in vermengd wat veel nadere hervormers helaas wel gedaan hebben. Kijk, en daar is het misgegaan, en daar gaan de wegen in onze dagen ook weer uiteen! Hoevelen hebben zich helaas zeer valselijk laten vertroosten toen zij de schuld thuis kregen en over hun zonden begonnen te wenen...etc? Zalig zijn die treuren, dat was de moordenaar naast de Heere Jezus, de tollenaar in de tempel, die vanuit een onhoudbare nood tot God riepen. Zij gingen door de hel naar de hemel. U redeneert even verder, dat God geen overtuigde zondaar verloren wil laten gaan? Als ik gezondigd heb, dan heb ik genade verdiend! Nee, zegt Gods Woord, de ziel die zondigt zal de dood sterven! Ziedaar hoedanig u en uw aanhang de kruisdood van Christus loochenen. God kon om Zijn heilige recht niet heen, om Zijn verkoren volk in een rechte en eerlijke weg weer gemeenschap met hen te kunnen hebben. Dit door Christus in de volheid des tijd op Golgotha verworven, maar wordt toegepast door het geschonken geloof wanneer God een zondaar in Zijn hemels gericht trekt tot de gemeenschap met Christus. Hierdoor sterft die zondaar de (geestelijke) kruisdood met Christus, en door Zijn graf staat hij met Hem op ten eeuwige leven. Kijk vriend, dit is de inhoud en doorleving van HC zondag 7....die bestaat uit kruisdood en opstanding. Want in HC zondag 7 wordt het ware geloof in Jezus Christus mij geschonken, dit geloof bestaat uit een stondelijke doding en levendmaking....door het badwater der wedergeboorte. Ik wenste dat u dit eens mocht gaan zien. HC zondag 7 zouden we kunnen vergelijken met de geboorte van deze embryo die wezenlijk nu pas een geboren kind genoemd mag worden. Deze geboorte geschiedt door een crisis en barensweeën en is een smartelijke verlossing voor de moeder. Maar als de navelstreng eenmaal is doorgenipt is het kind geheel verlost en staat op zichzelf in vrijheid, het wordt op de borsten van moeder gelegd, en moeder is al haar nood plotsklaps vergeten en is uitzinnig van blijdschap en vreugde. Die moeder is zichzelf een momentje kwijt geraakt in haar kind die haar verlossing was. Al hetgeen wat hieraan dus voorafgaat kan op niets uitlopen. Hoe menigmaal hebben de profeten niet gewaarschuwd over wind baren, geen kracht om te baren, of in de kindergeboorte blijven staan? Daarnaast wordt vanuit de gedachte van Comrie dit geboren kind vergeleken met de wedergeboren zondaar, maar ik zeg u dat dit geboren kind...een beeld is van Christus Jezus is in het hart van een verloste, opgestane, levendgemaakt, wederomgeboren zondaar. Vandaar dat de onderwijzer van de HC in zondag 7 zegt, niet alleen voor anderen maar ook voor mij gestorven is en mijn zonden vergeven zijn. Dit is geestelijk niet anders. Had Comrie en Kersten het maar alzo verklaard, dan had het wel Bijbels geweest. Want het zaad des geloofs en der gerechtigheid Christi ligt niet in ons maar buiten onszelf. Maar nee hoor...zegt Kersten, Moerkerken, Steenblok, en Mallan (en aanhang), die kennis en wetenschap van schuldvergeving en vrede met God komt pas later in HC zondag 23. Kijk, dit is nu die vloekleer waarin u verstrikt bent geraakt. Daarbij hanteert u een redeneerwijze van: "Al deze mensen waren kinderen Gods, dus zullen het wel geweten hebben..."

_________________
Houdt u zich a.u.b. aan deze regels van dit forum: viewtopic.php?f=18&t=10&p=10#p10


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Za Dec 01, 2012 5:51 pm 
Offline

Geregistreerd: Za Dec 01, 2012 12:43 pm
Berichten: 50
Hartelijk dank voor uw reactie. Ik meen echter wel op te merken dat ik in mijn vorige stuk betuigd heeft dat de wedergeboorte bij Paulus niet naar voren komt. Hij spreekt wel over het nieuwe leven met God, ‘Want gij allen zijt één in Christus Jezus. En indien gij van Christus zijt, zo zijt gij dan Abrahams zaad, en naar de beloftenis erfgenamen.’ Paulus geeft wel weer wat bij het nieuwe leven met God hoort. Ook wat de werken der wet zijn.
Citaat:
Vanwege de joodse achtergrond van Paulus kan alleen Gods eigen gerechtigheid betrokken worden, in de zin van Gods verbondstrouw en de vervulling van Zijn beloften in Jezus, de Christus. dit is ook wat Paulus in Galaten 4 zegt, in Romeinen 7n komt veel duidelijker naar voren wat u wilde zeggenDeze lang gekoesterde hoop van Israël dat God aan Zijn verbond zal gedenken en zal ingrijpen en hen in het gelijk zal stellen. Maar wat houdt die hoop nu precies in? Wie worden er in het gelijk gesteld? Geheel Israël of slechts een deel daarvan? De joden in Paulus` tijd wisten het antwoord wel. Alleen diegene die in trouw zijn aan het verbond van God. Aan iemands werken der wet is dus al te zien of hij later in het gericht van God in het gelijk wordt gesteld, met andere woorden, door de werken der wet heb je Abraham tot een vader en behoor je bij het verbond. Dit was wat Paulus fel bekritiseerde, namelijk de werken der gerechtigheid. Je kunt dus stellen dat diegene die onder de wet zijn alleen hun eigengerechtigheid op proberen te richten. Daar kan dus geen sprake zijn, van een opwekking, ontwaking, opening der ogen, etc, maar alleen de werken van het vlees, ‘onder dewelke ook wij allen eertijds verkeerd hebben in de begeerlijkheden onzes vleses, doende den wil des vleses en der gedachten; en wij waren van nature kinderen des toorns, gelijk ook de anderen.’(Ef 2:3) ‘De werken des vleses nu zijn openbaar; welke zijn overspel, hoererij, onreinheid, ontuchtigheid, (Gal 5:19). Leg dit eens naast het schema van ds. Kort op blz: 176.


Jammer dat u daar niet inhoudelijk op ingaat. Het boek van ds. Kort heb ik niet gekocht om het zwart te maken maar uit nieuwsgierigheid en belangstelling wat hij te vertellen had. Wat mij tegenstond is dat het boek is niet goed onderbouwd en ds. Kort niet goed met zijn bronnen om gaat. Mij heeft hij daardoor niet kunnen overtuigen.

Wel wat ik lees bij oudvaders en ik weet daar tussen oudvaders ook soms grote verschillen waren. Denk daar bij aan Luther en Calvijn. Maar wat Comrie als voorbeeld gebruikt en wat u tot zijn leer verheft, lees ik wel bij hen,
ter illustratie Kohhlbrugge in zijn preek over Psalm 65:
“God laat ons Zijn waarheid verkondigen; wij geloven ze niet. ............... Intussen ver boven ons op de Troon van Zijn heiligheid zit God, zit Hij, Die Zich openbaart, zoals Hij is, heilig en rechtvaardig, barmhartig en genadig, en Die Zich ontfermt, over wie Hij wil. Hij geeft de zondaar een strijd te strijden tegen deze of gene zonde, welker strafwaardigheid hij voor God niet erkende, of' voor welke hij tot dusverre bewaard werd. Het geweten wordt wakker geschud, de zondaar slaapt vaster in; een zekere onrust overvalt hem, de zondaar zinkt dieper; hij begint iets onbekends te vermoeden, de begeerte bindt hem.
Nu komt de wet en zegt: "gij zult niet begeren", en zie, de zonde neemt oorzaak aan het gebod en wekt in de zondaar allerlei begeerte. De begeerlijkheid der ogen, de begeerlijkheid des vleses, de grootsheid van het leven, de slaaf der zonde volgt ze eenmaal, andermaal, ten derde maal; - eindelijk, daar slaat het uur: U bent een kind des doods! U bent verloren! U bent vervloekt!" schreeuwen wet en duivel hem in het oor. Dat kan de arme mens eens van zich afzetten en het nogmaals beproeven in de zonde en in de wereld, hij heeft geen rust meer, waar hij ook is; hij probeert dat eens weg te drinken, weg te spelen, weg te zingen, - het komt terug, het laat hem in het geheel geen rust. Daarvoor zijn wijn, noch kaarten, noch romans, noch danszalen, noch snarenspel machtig genoeg. Goede voornemens baten hier ook niet; de ijverigste pogingen om vroom en heilig te leven en zichzelf te bekeren, gelukken evenmin. Hij zoekt iets, maar kan het niet vinden. Hij moet iets hebben, om de leegte in zijn hart aan te vullen; hij weet echter niet, van waar het te nemen.
Alles veroordeelt hem, en leest hij in de Bijbel, wat hem Evangelie moest zijn, is hem een reuk des doods. Ja, het verwondert hem zelfs, dat hij niet levend in de afgrond van de hel wegzinkt.
Daar verbrijzelt de Almachtige hem het hart. De zondaar werpt zich als dood en verloren voor de Onzichtbare neer, spreekt zijn eigen vonnis uit, verdoemt zichzelf, en moet God in het recht stellen, dat Hij hem voor eeuwig verwerpt. Zo ligt hij daar in angst en vrees af te wachten wat God met hem doen zal. Het is met hem gedaan, zijn verdoemenis is een uitgemaakte zaak. Daar ligt hij voor de Troon van de heilige en vertoornde God. Zou er nog wel genade zijn voor zo'n ellendige? Hij roept: "O God, wees mij zondaar genadig!" Maar nee, genade, dat ware te groot. Nu eens hoopt hij, dan weer is hij geestelijk wanhopig.
Zalig echter hij, die zichzelf aanklaagt en God in het recht stelt! - Daar gaat, als de bliksem, de trekking van de Vader hem door de ziel, en door de Geest, Die de doden levend maakt in hun zonden, wordt hij door het geloof met Christus Jezus verenigd, en liefelijke vrede en stille vreugde doorstromen zijn hart, terwijl hij de woorden verneemt: "Wees welgemoed, uwe zonden zijn u vergeven", of: "Het bloed van Jezus Christus reinigt u van alle onreinheid", of wel: "Bergen zullen wijken en heuvelen wankelen; maar mijn goedertierenheid zal van u niet wijken, en het Verbond Mijns vredes zal niet wankelen, zegt de Heere, uw Ontfermer."

Nee ik zeg niet dat Kohlbrugge zegt dat dit de wedergeboorte is maar zie het begin van zijn preek: 'Wat is bij het begin of bij de vooruitgang op de weg des heils noodzakelijker, dan de kennis van de grootte onzer zonde en ellende en onze algehele onbekwaamheid om onszelf op enigerlei wijze tot de gemeenschap met God te brengen, van Wie wij allen geheel en volkomen afhankelijk zijn! Wat is verder nuttiger en meer troostrijk, dan juist deze kennis en belijdenis, omdat ons deze tot een blijdschap en gelukzaligheid voert, waartegen wij, wanneer wij haar deelachtig zijn geworden, een wereld van koninkrijken niet zouden willen ruilen.' Dat is duidelijke taal.

Ik vergeef u dat u mijn dingen in de mond legt die ik niet heb gezegd.
Citaat:
Als ik gezondigd heb, dan heb ik genade verdiend!
Citaat:
"Al deze mensen waren kinderen Gods, dus zullen het wel geweten hebben..."


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Ma Dec 03, 2012 11:32 am 
Offline
Site Admin

Geregistreerd: Di Okt 02, 2012 1:38 pm
Berichten: 200
Woonplaats: Katwijk aan/zee
Bij ds. J.A. Weststrate (GGiN) begint de wedergeboorte ook met geloof in de wet
Deze meditatie stond destijds in de punt-komma bijlage van het RD van 7 oktober 2011

DJK : Best een aardig stukje zou je zo op het eerste gezicht zeggen. Maar ook hier zit het venijn weer in de staart. Want, leerde ds. Weststrate maar een wedergeboorte waaraan metterdaad een rechtvaardiging en verlossing door een waar zaligmakend geloof verbonden is, zoals bij de tollenaar in de tempel en de stokbewaarder in Filippi. Hun geloof bestond uit een stondelijke doding door de wet en een levendmaking door de kracht van de beloftenissen des Evangeliums, zij kwamen om en stonden op, zij verdronken in het badwater der wedergeboorte en werden daaruit opgehaald door de Geest der beloftenis. In die onhoudbare nood wisten zij in Wien zij geloofd hadden, Die in de nood hun Redder was geweest. Maar volgens ds. Weststrate is het geloof in de wedergeboorte gescheiden van het metterdaad geloven in Jezus Christus. Vraag het hem maar eens! Als hij dit niet zo zou leren, zou ds. J. Roos hem allang en breed hebben weggejaagd.
.
Afbeelding

_________________
Houdt u zich a.u.b. aan deze regels van dit forum: viewtopic.php?f=18&t=10&p=10#p10


Omhoog
 Profiel  
 
Berichten weergeven van de afgelopen:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Reageren op dit onderwerp  [ 646 berichten ]  Ga naar pagina Vorige  1 ... 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14 ... 65  Volgende

Alle tijden zijn UTC [ Zomertijd ]


Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: Google [Bot] en 0 gasten


U mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen in dit forum
U mag geen reacties plaatsen op onderwerpen in dit forum
U mag uw berichten niet wijzigen in dit forum
U mag uw berichten niet verwijderen in dit forum
U mag geen bijlagen plaatsen in dit forum

Zoeken naar:
Ga naar:  
POWERED_BY
Vertaald door phpBBservice.nl.