De woeste weg forum logo
Het is momenteel Wo Jul 15, 2020 7:18 am

Alle tijden zijn UTC [ Zomertijd ]




Plaats een nieuw onderwerp Reageren op dit onderwerp  [ 646 berichten ]  Ga naar pagina Vorige  1 ... 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37 ... 65  Volgende
Auteur Bericht
BerichtGeplaatst: Za Dec 22, 2012 10:13 am 
Offline

Geregistreerd: Za Dec 01, 2012 12:43 pm
Berichten: 50
En al deze theologen hebben nooit die verregaande uitspraken gedaan over diegene die dat niet zo leren als op dit forum.


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Za Dec 22, 2012 10:56 am 
Offline

Geregistreerd: Di Okt 09, 2012 9:54 am
Berichten: 47
@Gijs

U schreef op: Vr Dec 21, 2012 10:08 pm
Citaat:
Wat ds. Roos en ds. Moerkerken zeggen dat na de wedergeboorte zie mijn verklaring hierboven in aanvang Christus de meest verborgen Persoon.

Dat klopt, Ds. Roos stoelt ook zijn leer op Bunyan, ,hij zegt bijv. letterlijk.: dat als de Evangelist tegen die uit stad verderf zeide "Ziet u daarginds wel een klein, eng poortje? etc. " dat van toen die man Christen! werd genaamd...als Buyan dat had geweten, dat hij zo´n autoriteit zou worden dat zijn bijna niet te ontdekken menselijk feilen misbruikt zou worden!
En dat is de theologie zoals u die aanhangt, verdedigd en bevestigt, Gijs
Zondag 12, vr. 32. Maar waarom wordt gij een Christen genaamd?
Omdat ik door het geloof een lidmaat van Christus en alzo Zijn zalving deelachtig ben, opdat ik zijn Naam belijde, en mijzelf tot een levend dankoffer Hem offere, en met een vrij en goed geweten in dit leven tegen de zonde en de duivel strijde, en hiernamaals in eeuwigheid met Hem over alle schepselen regere.


De verwijsteksten van de HC op: “opdat ik zijn Naam belijde, “ zijn :
Mattheüs 10:32 Een iegelijk dan, die Mij belijden zal voor de mensen, dien zal Ik ook belijden voor Mijn Vader, Die in de hemelen [is].
Romeinen 10:10 Want met het hart gelooft men ter rechtvaardigheid en met den mond belijdt men ter zaligheid.


U schreef :
Citaat:
De Heidelbergse Catechismus wijst ook op de noodzaak van die weg. En door die overtuigingen door het geloof in de wet wordt de zondaar gedreven tot Christus en wordt met Christus verenigd.Wat ds. Roos en ds. Moerkerken zeggen dat na de wedergeboorte zie mijn verklaring hierboven in aanvang Christus de meest verborgen Persoon. Wedergeboorte begint dus bij God.

Wat we heel duidelijk dus kunnen vaststellen dat u Ds. Roos etc. de wedergeboorte al voor de rechtvaardigmaking doet beginnen, u wil ons doen geloven dat Urzinus en de andere theologen dat leerde
Echter als Ds. Roos zegt dat de man uit stad verderfs met het moment dat hij die heen wijzing krijgt een, Christen word genaamd, dan moet u ook niet net doen of Ursinus dat geleerd heeft, u schreef:
Citaat:
Bij Ursinus is dus de wedergeboorte dus duidelijk een verandering van de natuur, en zegt hij ook ook dat de weldaad der rechtvaardigmaking niet gegeven wordt zonder de weldaad der wedergeboorte. Men mag ze niet scheiden, ze zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden.

ja ze zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden, ook in tijd..er is geen wedergeboorte voor de rechtvaardigmaking, er is geen onbewust geloof voor de rechtvaardigmaking, want een onbewust geloof is geen geloof, geloven is kennis, toestemmen en vertrouwen, meer niet, ook niet minder!!, Johannus schrijft ronduit en glashelder, : 1 Johannes 5:1 Een iegelijk, die gelooft, dat Jezus is de Christus, die is uit God geboren; punt uit., niet geen meest verborgen persoon en dat soort stiekeme redenatie´s om net te doen alsof het Bijbels is.

ik vind het maar een langdurig gezeur worden, door ongehoorzame mensen, tot gehoorzaamheid des geloofs heeft Paulus de heidenen gepredikt, dus gewoon luisteren i.p.v. de ongehoorzaamheid t.a.v. het geloof bepleiten. Zo min het geloof het is, zo min is liefhebben onbewust :
1 Corinthe 16:22  Indien iemand den Heere Jezus Christus niet liefheeft, die zij een vervloeking; Maran-atha!

Het onbewust heeft geen enkel nut, onbewust geloof heeft geen werking, want het bestaat gewoon niet, u spreekt over wedergeboorte en rechtvaardigmaking en over de meest verborgen persoon Christus, die verborgenheid is idd voor wijzen en verstandigen, maar wordt aan de kinderkens geopenbaard op Zijn tijd, en Wijze, door het Woord! tot rechtvaardigheid een iegelijk die geloofd:
1 Thessalonicensen 2:13  Daarom danken wij ook God zonder ophouden, dat, als gij het Woord der prediking van God van ons ontvangen hebt, gij dat aangenomen hebt, niet als der mensen woord, maar (gelijk het waarlijk is) als Gods Woord, dat ook werkt in u, die gelooft.


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Za Dec 22, 2012 11:39 am 
AvL schreef:
Citaat:
@Gijs, het probleem is echter dat oudgergemmers geloven dat het roepen naar God nog geen zaligmakend geloof is.


Is geen probleem voor mensen (klinkt iets vriendelijker als oudgergemmers) het is de Waarheid ons roepen doet er niet toe. God roept een mens en geen mens roept om God.

Het gaat om het hart. Als de Heere Jezus zegt: "Zalig zijn die treuren, want zij zullen vertroost worden" dan slaat dat treuren natuurlijk op het hart. ons roepen doet er niet toe, maar dat ware en echte zuchten dat is ingeplant door de Heilige Geest wel. De belofte keert altijd tot de belover terug, dat zie je bij Maria, ze zegt niet: "nu heb ik het!", maar ze zegt "mij geschiedde naar Uw woord.".
Lees dit eens: http://bit.ly/ViF2GD
Daar wordt ook een citaat aangehaald van Jonathan Edwards, de prediker onder wie een grote opwekking geschiedde in Northampton:
“Dominee, waarom vindt u het zo belangrijk dat we onderscheid kunnen maken tussen echt en onecht geloof?

Nu, als we hier niet in slagen, zal dat verschrikkelijke gevolgen hebben.
Bijvoorbeeld:
1. Velen aanbidden God op een niet-authentieke manier. Het is gewoonweg niet echt. Deze mensen denken dat God hun aanbidding aanneemt, maar dat is niet het geval.
2. Velen worden door satan misleid over hun zielenheil. Op die manier leiden zij eeuwige schade. Soms laat satan mensen ten onrechte denken dat ze een bijzonder heilig leven leiden, terwijl zij in werkelijkheid tot de schijnheiligste mensen behoren.
3. Satan bederft het geloof van ware gelovigen. Hij vermengt hun geloof met misvormingen en verbasteringen. Bovendien brengt hij anderen in verwarring door grote moeilijkheden en verleidingen.
4. De vijanden van het christendom worden aangemoedigd wanneer zij zien dat de kerk zo ontaard en verward is.
5. Zelfs zij die het geloof een warm hart toedragen, worden misleid door valse leringen waardoor zij handlangers worden van de vijanden van het christendom. Zij berokkenen het christendom meer schade dan hen die er lijnrecht tegenover staan, terwijl ze juist menen het een dienst te bewijzen.
6. Satan brengt scheuring onder de volgelingen van Christus en zet ze tegen elkaar op.”

En op een andere plaats schrijft Edwards in ditzelfde boek :

Maar als je nu Gods vertroosting ervaart, dan mag je toch wel geloven dat het goed met je is? Zo´n gevoel komt toch niet van jezelf?

“We moeten niet denken dat onze gevoelens en ervaringen geestelijk zijn, alleen maar omdat ze niet door ons eigen toedoen tot stand zijn gekomen. Sommige mensen proberen aan te tonen dat hun gevoelens van de Heilige Geest komen met een argument als:´Ik heb deze ervaring niet zelf tot stand gebracht. Het overkwam me gewoon, terwijl ik het helemaal niet zocht. Ik kan het ook niet zelf terug laten komen.´Dit argument is niet steekhoudend. Een ervaring die niet uit onszelf komt, kan immers ook van een leugengeest komen. Er zijn veel leugengeesten die zichzelf voordoen als engelen des lichts (2 Kor.11:14). Ze kunnen de Geest van God heel overtuigend en krachtig nabootsen. Satan kan in ons werken en we kunnen zijn werk onderscheiden van de natuurlijke werking van onze eigen geest. Satan vult de gedachten van sommige mensen bijvoorbeeld met afschuwelijke godslasteringen en walgelijke ingevingen. Deze mensen weten zeker dat die godslasteringen en ingevingen niet uit hun eigen gedachten voortkomen. Ik denk dat het net zo goed in satans macht ligt om ons te vervullen met misleidende troost en vreugde. We weten zeker dat deze troost en vreugde niet uit onszelf komt. Maar dat bewijst niet dat ze van God komt! De extases en verrukkingen van sommige mensen komen niet van God, maar van satan. (einde citaat – Edwards)”


Lees ook dit eens: http://bit.ly/UXmNbv


Omhoog
  
 
BerichtGeplaatst: Za Dec 22, 2012 12:16 pm 
Offline

Geregistreerd: Za Dec 01, 2012 12:43 pm
Berichten: 50
D.L.A.jr. schreef:
Echter als Ds. Roos zegt dat de man uit stad verderfs met het moment dat hij die heen wijzing krijgt een, Christen word genaamd, dan moet u ook niet net doen of Ursinus dat geleerd heeft, u schreef:
Citaat:
Bij Ursinus is dus de wedergeboorte dus duidelijk een verandering van de natuur, en zegt hij ook ook dat de weldaad der rechtvaardigmaking niet gegeven wordt zonder de weldaad der wedergeboorte. Men mag ze niet scheiden, ze zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden.

Even om de discussie niet onnodig ingewikkeld te maken, de link tussen wat ds. Roos zegt over Bunyan en het citaat van Ursinus heb ik niet gemaakt. Lees dus goed wat Ursinus zegt over de wedergeboorte


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Za Dec 22, 2012 12:20 pm 
Offline

Geregistreerd: Za Dec 01, 2012 12:43 pm
Berichten: 50
D.L.A.jr. schreef:
Echter als Ds. Roos zegt dat de man uit stad verderfs met het moment dat hij die heen wijzing krijgt een, Christen word genaamd, dan moet u ook niet net doen of Ursinus dat geleerd heeft, u schreef:
Citaat:
Bij Ursinus is dus de wedergeboorte dus duidelijk een verandering van de natuur, en zegt hij ook ook dat de weldaad der rechtvaardigmaking niet gegeven wordt zonder de weldaad der wedergeboorte. Men mag ze niet scheiden, ze zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden.

Even om de discussie niet onnodig ingewikkeld te maken, de link tussen wat ds. Roos zegt over Bunyan en het citaat van Ursinus heb ik niet gemaakt. Lees dus goed wat Ursinus zegt over de wedergeboorte.
D.L.A.jr. schreef:
ik vind het maar een langdurig gezeur worden, door ongehoorzame mensen, tot gehoorzaamheid des geloofs heeft Paulus de heidenen gepredikt, dus gewoon luisteren .i.p.v. de ongehoorzaamheid t.a.v het geloof bepleiten .

Geloof is gehoorzamen!

D.L.A.jr. schreef:
Zo min het geloof het is, zo min is liefhebben onbewust

Beide heb ik niet beweerd, er bestaat geen onbewuste wedergeboorte, er is geen onbewust geloof en liefhebben is ook niet onbewust.


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Za Dec 22, 2012 12:37 pm 
Offline

Geregistreerd: Vr Okt 05, 2012 8:23 am
Berichten: 140
Beste Allemaal,

Vraag eens aan een echt Wedergeboren mens wat hij of zij gehad heeft aan de tijd voor de Wedergeboorte van hem of haar, en u zult het horen.

NIETS. toen de Heere hem of haar om Zijn Recht kwam hadden ze niets, dat tekstje of dat versje kon hen niet behouden, al hun werken waren niets waard.

Dus laat af om u zelf wat toe terekenen de Heere neemt het echt van u af, en als dat niet gebeurt is is het NiETS.

Aks u er anders over denkt, kon het wel eens zijn als eenmaal wij moeten verschijnen voor God, er vele zijn die tegen ons getuigen, laat u niet bedriegen! u en ik zullen daar staan alleen.

Kunt u dat?

Waar de Heere komt, brengt Hij alles mee, en u zult niets mee willen brengen al zou u kunnen, Hij doet het niet om u vergeet dat niet Hij doet het Om Zichzelfs Wil. Hij heeft u niet nodig echt niet u heeft Hem nodig.


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Za Dec 22, 2012 12:59 pm 
AvL schreef:
Beste Allemaal,

Vraag eens aan een echt Wedergeboren mens wat hij of zij gehad heeft aan de tijd voor de Wedergeboorte van hem of haar, en u zult het horen.

NIETS. toen de Heere hem of haar om Zijn Recht kwam hadden ze niets, dat tekstje of dat versje kon hen niet behouden, al hun werken waren niets waard.

Dus laat af om u zelf wat toe terekenen de Heere neemt het echt van u af, en als dat niet gebeurt is is het NiETS.

Aks u er anders over denkt, kon het wel eens zijn als eenmaal wij moeten verschijnen voor God, er vele zijn die tegen ons getuigen, laat u niet bedriegen! u en ik zullen daar staan alleen.

Kunt u dat?

Waar de Heere komt, brengt Hij alles mee, en u zult niets mee willen brengen al zou u kunnen, Hij doet het niet om u vergeet dat niet Hij doet het Om Zichzelfs Wil. Hij heeft u niet nodig echt niet u heeft Hem nodig.

Juist.


Omhoog
  
 
BerichtGeplaatst: Za Dec 22, 2012 2:06 pm 
Offline
Site Admin

Geregistreerd: Di Okt 02, 2012 1:38 pm
Berichten: 200
Woonplaats: Katwijk aan/zee
Vierde reactie van ds. J.M.D. De Heer in de Saambinder op boek ds. A. Kort

Ds. J.M.D. De Heer: Comries spreken over het geloof is voor velen tot onderwijs geweest. Maar ook kwam er kritiek op deze predikant. Hij zou de filosofie een te grote plaats hebben gegeven in zijn denken over het geloof Ds. Kort, die een boek schreef over wedergeboorte en geloof is deze mening ook toegedaan. Volgens hem leende Comrie teveel van de heidense filosoof Aristoteles. Dit ten koste van de eenvoud van Gods Woord. In dit artikel willen we nagaan of deze kritiek terecht is. We herinneren ons wat het kernbezwaar is dat ds. Kort tegen Comrie heeft. Comrie maakt onderscheid tussen de gave (de hebbelijkheid) en de werkzaamheden (dadelijkheid) van het geloof. Dit doet Comrie op zo'n wijze dat hij van geestelijk leven spreekt, ook als het niet gekomen is tot een bewuste geloofsvereniging met Christus. Dit kernbezwaar van ds. Kort treft niet alleen Comrie, maar ook de prediking binnen de (Oud) Gereformeerde Gemeenten (in Nederland). Juist daarom is het goed om stil te staan bij het boek van de oud-gereformeerde predikant.

DJK : Ik wil hier nogmaals benadrukken dat ik geloof dat Alexander Comrie met de habitus en actus fidei andere dingen heeft willen verduidelijken, dan wat G.H. Kersten bij monde van Comrie er uiteindelijk leerstellig van gefabriceerd heeft. Het is zeker waar dat Comrie in dezen veels teveel gefilosofeerd heeft, en in dezen helaas te weinig vanuit de terminologie der Schriften gesproken heeft. Maar waarom denk ik dat Comrie dit anders bedoeld heeft dan wat er uiteindelijk van gemaakt en gekomen is?
1. Ten eerste, deed hij zijn uitspraak in zijn tijd aangaande het theologisch dispuut betreffende het wezen en welwezen des geloofs. In het wezen des geloofs gelooft een verloste zondaar met zijn hart ter rechtvaardigheid, in het welwezen mag hij verstandelijk verstaan hetgeen hij met z'n hart mocht geloven, omdat hij meer of nadere kennis bij zijn geschonken geloof heeft mogen voegen.
2. Ten tweede, spreekt dominee Comrie zichzelf in zijn preken (ogenschijnlijk) gedurig tegen omtrent deze embryofilosofie. Comrie zegt bijv. ook in een voorrede van een boek van Thomas Shepard o.a. "Alle blijdschap die niet voortvloeit uit het aannemen en omhelzen van de Persoon des Middelaars is vals."
3. Ten derde, als Comrie bedoeld had wat G.H. Kersten en aanhang er uiteindelijk van gemaakt heeft, hoe kan het dan dat Comrie een voorwoord schreef in het scherp separende boek van Thomas Shepard over de 10 maagden (vergelijkbaar met de toetssteen van Van der Groe)...waar de meesten in de Ger. Gem (in Ned) ten diepste van gruwen??
4. Ten vierde, het feit dat collega-ambtsbroeder Theodorus Van der Groe zijn samengestelde brief aan Comrie uiteindelijk nooit heeft verstuurd geeft ook veel te zeggen.

Ik zal proberen wat duidelijker te zijn. Er was in die tijd een theologisch dispuut gaande over de vraag of de zekerheid en het vertrouwen des geloofs nu gelegen is in het wezen des geloofs of welwezen des geloofs, ofwel, gelegen is in het hart waarmee men ter rechtvaardigheid heeft mogen geloven (Rom. 10:10) of gelegen is wanneer men enige geheiligde kennis bij het geschonken geloof heeft mogen voegen, ofwel, het onderscheid tussen het in de vrijheid van Christus gezet zijn of het in de vrijheid des geloofs durven staan, waarvan de apostel Petrus betuigt; En gij, tot hetzelve ook alle naarstigheid toebrengende, voegt bij uw geloof deugd, en bij de deugd kennis, En bij de kennis matigheid, en bij de matigheid lijdzaamheid, en bij de lijdzaamheid godzaligheid, (....) Daarom, broeders, benaarstigt u te meer, om uw roeping en verkiezing vast te maken; want dat doende zult gij nimmermeer struikelen, (2 Petrus 1:5-10). De Statenvertalers merken bij 'vast te maken' het volgende op: Namelijk niet ten opzichte van God, Jes. 14:27, Jes. 46:10, Rom. 11:29 en 2 Tim. 2:13, maar ten opzichte van onszelf, om te vaster verzekerd te mogen zijn, dat wij door God tot de zaligheid zijn uitverkoren. Let wel, dit schrijft Petrus tot zijn verloste broederen tot hun geestelijk nut en welvaren, tot nader onderwijs en vertroosting. Hiervan zegt de apostel Paulus in Kol. 2 vers 2-3: Opdat hun harten vertroost mogen worden, en zij samengevoegd zijn in de liefde, en dat tot allen rijkdom der volle verzekerdheid des verstands, tot kennis der verborgenheid van God en den Vader, en van Christus; In Denwelken al de schatten der wijsheid en der kennis verborgen zijn.

8) der volle verzekerdheid
Namelijk door den Heiligen Geest in ons gewrocht. Want, hoewel het Evangelie zelf ons deze wetenschap des geloofs toebrengt, zo kan nochtans de volle verzekerdheid daarvan in ons hart niet zijn, dan door deze bijzondere verzekering des Geestes. Zie Ef. 1:13.

9) tot kennis der
Dit is een nadere verklaring van de wetenschap des geloofs, waarvan hij tevoren gesproken had. Want hierin bestaat het geheel der leer van de zaligheid, dat wij God den Vader recht kennen en Jezus Christus, dien Hij gezonden heeft; Joh. 17:3.

Wat bedoel ik hiermee te zeggen? Namelijk dit, wanneer een verkoren zondaar door de veroordelingen van Gods heilige wet een kruisdood in zijn geweten gestorven is en vervolgens door zijn geschonken geloof in Jezus Christus heeft mogen geloven en omhelzen, dan juicht hij het uit van innerlijke blijdschap, dan weent hij tranen van evangelisch berouw, dan is hij zichzelf kwijt in God en boven het stof verheven vanwege de ingestorte liefde Gods in Christus die in zijn ziel verheerlijkt is geworden. Maar wanneer je deze pas verloste ziel vraagt of hij zijn zielsverlossing ook meteen theologisch op zakelijke wijze kan verklaren, zal hij de woorden der zaken missen om dit te kunnen. Waarom? Omdat hij door gaven des Heilige Geestes nog kennis bij zijn geschonken geloof moet gaan voegen. Deze verloste zondaar is de zaken der woorden deelachtig maar mist dus de woorden der geschonken zaken Het enige waarvan hij kan getuigen is hoe in dat uur der minne zijn hart werd gescheurd vanwege zijn hartverscheurende berouw over zijn bedreven zonden en hoe groot zijn nood was toen hij omkwam voor God, en hoe hem toen Christus Jezus werd geopenbaard door de prediking des geloofs, hoe toen de vloek der wet van hem week en de banden braken, en hoe daar een aanbidding in zijn ziel overbleef tot God. Dit zijn de zaken der woorden in zijn eigen eenvoudige woorden verklaard. Maar wanneer de lieflijke kracht en vrede van deze zielsverlossing er naar verloop van tijd uitgegaan is, en hij deze zaken door zijn vernieuwde geest in Christus gaat overdenken tot stichting en troost, kan hij dit dan ook meteen verwoorden gelijk de apostel bijv. in Rom. 6 mocht doen? "Of weet gij niet, dat zovelen als wij in Christus Jezus gedoopt zijn, wij in Zijn dood gedoopt zijn? Wij zijn dan met Hem begraven, door den doop in den dood, opdat, gelijkerwijs Christus uit de doden opgewekt is tot de heerlijkheid des Vaders, alzo ook wij in nieuwigheid des levens wandelen zouden. Want indien wij met Hem een plant geworden zijn in de gelijkmaking Zijns doods, zo zullen wij het ook zijn in de gelijkmaking Zijner opstanding; Dit wetende, dat onze oude mens met Hem gekruisigd is, opdat het lichaam der zonde te niet gedaan worde, opdat wij niet meer de zonde dienen. Want die gestorven is, die is gerechtvaardigd van de zonde. Indien wij nu met Christus gestorven zijn, zo geloven wij, dat wij ook met Hem zullen leven."

Nee toch?! Wel verstaan en beamen, maar kan ze nog lang niet zo zakelijk verwoorden. Want hier is een vader in de genade aan het woord, een onkundig mens die is opgewassen van een kind tot een jongeling, en van een jongeling tot een wijs vader in de genade Gods in Christus, die bij zijn geschonken geloof onder andere deugd en veel geheiligde kennis heeft mogen voegen nadat hij enige jaren in de woestijn van Arabie door de Geest van Christus onderwezen was geworden. Hier is een apostel aan het woord die de (onkundige) verloste christenen te Rome middels een zendbrief in hun verlossing zoekt te onderwijzen. Kijk lezer, en dit bedoel ik nu te zeggen. Vanuit dit Bijbels aspect gezien meen ik dat ds. G.H. Kersten uiteindelijk maar weinig van de gedachtegangen van Alexander Comrie begrepen heeft. Comrie was in zijn tijd namelijk niet de enige die over deze nadacht. Het was ook de godzalige Wilhelmus a Brakel die vanuit zijn pastorale bevindingen steeds meer de mening was toegedaan dat de zekerheid en het vertrouwen des geloofs in het welwezen des geloofs is gelegen, dus wanneer een verloste ziel verstandelijk mag gaan verstaan hetgeen men met het hart mocht geloven. En ook met deze gedachten van Brakel, die helaas de rechtvaardigingsleer der hervormers vanuit zijn pastorale bevindingen leerstellig wilde aanpassen, zijn later velen aan de haal gegaan, door te durven stellen dat de vergeving der zonden pas gelegen is in het welwezen des geloofs. Uit deze buiksprekingen is men in het troostboek voor de kerk, in tegenspraak tot Luther, Calvijn en Ursinus, uiteindelijk gaan stellen dat de vergeving der zonden pas in HC zondag 23 geschonken en gekend is. Deze vreselijke on-Bijbelse misvatting werd uiteindelijk de baarmoeder van de vele waangelovigen in onze dagen. Een geplant geloof in HC zondag 7, maar geen kennis van Christus, geen vrede met God, en geen kennis van de vergeving der zonden. Alzo heeft men het geschonken geloof van het metterdaad geloven, het onderwerp en het Voorwerp des geloofs, van elkaar proberen te scheiden. Een duivelse list en een gezette val uit de hel waarmee veel dominees in onze dagen bevangen zijn, en waaruit een leer is ontstaan die velen van Gods kinderen in verwarring en duisternis gebracht hebben. Zij die vertroostingen Gods in Christus toekwamen moesten deze door deze valse leringen meer en meer gaan ontberen, en zij die de vloek aangezegd moest worden werden valselijk verstroost. Zie daar de verdiabolisering in de leer van onze dagen. Maar alzo hebben Brakel en Comrie deze dingen dus nooit bedoeld, lezer. Het is dus waar en ook tot hun oneer dat Comrie teveel gefilosofeerd heeft, en Brakel het pastorale teveel vermengde met het leerstellige, maar de zaken die zij naar voren probeerden te brengen waren wel zekerlijk oprecht bedoeld. Maar het waren met name toch wel Van der Groe, Kohlbrugge, Huntington, en anderen, die mochten blijven staan in de rechtvaardigingsleer der hervormers, die op grond van Gods Woord stelden dat, wanneer er geen zekerheid en vertrouwen in het wezen des geloofs gezeteld is, trap en mate zij Gode bekend, Gods Woord spreekt van klein en groot geloof, dit geen waar zaligmakend geloof is geweest. Kenden deze godzalige vaderen dan niet het onderscheid tussen zekerheid van het hart en de zekerheid des verstands? Ja zeker wel, maar zij gingen niet knoeien, ze lieten staan wat Gods Woord leert, en stelden op grond van Gods Woord dat in het welwezen des geloofs de verloste ziel nader onderwezen is in zijn verlossing, verstandelijk mag verstaan hetgeen hij met zijn hart mocht geloven vanwege de geheiligde kennis die God den Heilige Geest hem schenkt over de vastheid en zekerheid in het vertrouwen van zijn geschonken geloof. Daarom schreef ik weleens eerder dat de geschriften van Kohlbrugge en Van der Groe zich niet leenden, in tegenstelling tot Comrie en Brakel, voor de on-Bijbelse verwatering in de leer zoals we bijvoorbeeld in de dogmatiek van Kuiper en G.H. Kersten vinden waarin een verondersteld geloof in een veronderstelde wedergeboorte geleerd en verdedigd wordt. De zogenoemde en zo bedoelde nadere weldaad van Comrie en Brakel aangaande de verzekerdheid des verstands, heeft Kersten en aanhang zodanig verkracht, verdraaid en veranderd, door in HC zondag 7 het geplante geloof zonder Christuskennis te plaatsen, volgens Kersten de habitus fidei zonder bewuste geloofsvereniging en zonder bewust geloofsvertrouwen en geloofszekerheid, en de vergeving der zonden in HC zondag 23 als een nadere weldaad uit te gaan leggen als zijnde de actus fidei. Hoe verschrikkelijk toch! Ik begrijp dat dit voor eenvoudige zielen misschien moeilijk te bevatten is, maar het is toch wel zeer belangrijk om hier enige kennis van te nemen om tot een verstandelijk besef te komen van wat er heden ten dage in behoudend kerkelijk Nederland loos is. Dit alvorens nogmaals gezegd hebbend, wil ik mijn commentaar vervolgen.

Ds. J.M.D. De Heer: Volgens ds. Kort heeft Comrie te veel gesteund op de filosofie en is hij daardoor afgeweken van Gods Woord en de geschriften van de reformatoren. Nu is ook deze kritiek niet nieuw. Bovendien treft ze niet alleen Comrie, maar de hoofdstroom van de gereformeerde theologie uit de zeventiende en achttiende eeuw. Met het gebruik van termen uit de filosofie was Comrie daarom geen buitenbeentje, maar ging hij in het spoor van de theologiebeoefening in zijn dagen. We hebben het dan over de zogeheten `scholastieke methode'. Om het boek van ds. Kort te begrijpen en zijn kritiek te weerleggen, moeten we hier eerst iets over zeggen. De generaties na de Reformatie gingen voort met het doordenken van de leer van Gods Woord. Dit was nodig omdat er ook dwalingen opkwamen. Deze dwalingen dwongen de gereformeerde theologen om de geloofsleer zorgvuldig te formuleren. Helderheid en een ordelijke opbouw zijn daarvoor belangrijk. Verschillende filosofische onderscheidingen bleken behulpzaam te zijn voor het onderwijs in de theologie aan de academies, waar predikanten hun opleiding kregen. Vooral het begrippenmateriaal van de Griekse filosoof Aristoteles bleek geschikt te zijn om zaken uit de geloofsleer nader uit te leggen. Bekend is de methode van de sluitrede (het syllogisme). Uit twee stellingen wordt dan een conclusie afgeleid. Deze manier van spreken klinkt ook wel door in preken van oudvaders. Als Gods Woord de vruchten noemt van het ware geloof (stelling 1) en ik tref die vruchten aan in mijn hart of leven (stelling 2), dan mag ik (in verwondering!) de gevolgtrekking maken dat ik het ware geloof bezit. Met behulp van een filosofische onderscheiding wordt onder woorden gebracht wat antwoord 86 van de Heidelbergse Catechismus verwoordt. Met andere woorden: de filosofie voegt inhoudelijk niets toe aan dit antwoord, maar is dienstbaar om het op een andere wijze te verwoorden. De scholastieke methode van theologie beoefenen, was algemeen aanvaard in de zeventiende en achttiende eeuw. Niet alleen gereformeerden, maar ook lutheranen en rooms-katholieken gebruikten deze methode. Ondertussen kwamen deze stromingen inhoudelijk tot verschillende omschrijvingen van de geloofsleer. Dat is te begrijpen. De scholastieke methode immers is slechts een manier waarop het calvinistische of lutheraanse geloof werd verwoord. Het gaat om de vorm waarin de geloofsleer wordt verklaard en onderwezen en niet over de inhoud ervan. Die inhoud wordt bepaald door Gods Woord en wordt samengevat in de belijdenisgeschriften.

DJK : Die scholastieke methode en de filosofische vorm waarin men de geloofsleer probeerde te verklaren is kennelijk en klaarblijkelijk dus geheel mislukt en geëindigd in een theologisch fiasco. Een vreselijk drama waarvan slechts weinigen het leed van inzien en beseffen. Want zie eens waar dit gedoe ons gebracht heeft. Er is een leer uit te voorschijn getoverd waarin het mogelijk is geloof te hebben ontvangen zonder geloofd te hebben in het Voorwerp des geloofs. Dominee De Heer fundeert zich niet ALLEEN op de Heilige Schrift, en hoe de apostelen leerden en onderwezen, maar ook op veel dingen daarbuiten. Hier vindt u van deze dominee weer een heel betoog tot verdediging van de gedachtegangen van een oudvader. Hij komt niet eerst met het Woord, maar probeert buiten de rechtvaardigingsleer der apostelen te begrijpen wat Comrie heeft willen zeggen. Als je vals papiergeld wilt onderscheiden van echt geld met een helder watermerk, is dit onmogelijk wanneer je geen echt geld bij de hand hebt tot vergelijking. Zo ook bij ds. De Heer. Wanneer we Gods Woord niet telkens als uitgangspunt hanteren, gaan we afwijken van de Waarheid, en komen er dwalingen. En van dwalingen komen andere dwalingen. Om je woorden vervolgens enige kracht bij te zetten, ga je oudvaders laten buikspreken en voor je dogmatische rammelkarretje spannen. Of dit nu tegen beter weten in gesteld en geleerd wordt, of uit pure blindheid, het maakt de misdadige misleiding er niet minder om. Als we niet weten en beseffen wat we leren, nog hetgeen wij bevestigen, dan moeten we niet gaan leren en ons vooral niet uitgeven voor leraren. De weg tot de zaligheid is de weg van een geestelijke kruisdood en opstanding, vanaf de geestelijke ontwaking door de dood naar het leven, dit was de stondelijke heilsleer die de apostelen verkondigd hebben. En vanuit deze leer dienen wij de ganse Heilige Schrift te verklaren. Uit de woorden van ds. De Heer is klaar en helder te verstaan dat hij de sleutelen tot het recht verstaan der Schriften wezenlijk nooit gevonden heeft. Anders zou hij nooit zo'n lang betoog houden tot verdediging van de theologische grondvesten van zijn eigen kerkverband en on-Bijbelse kerkleer. We zijn nu in deel 4 en 5 van zijn betoog, en nog steeds weigert hij te preken vanuit de leerbrieven der apostelen.

Ds. J.M.D. De Heer: Toen de Synode van Dordrecht (1618-1619) de Dordtse Leerregels opstelde, betekende dit geen afsluiting van de bezinning over verkiezing, verzoening, wedergeboorte, geloof en volharding. Integendeel, er was juist een stimulans om er verder over na te denken. Ook hiervoor werd gebruik gemaakt van filosofische begrippen. Een bekend en zeer invloedrijk theoloog in die dagen was Gisbertus Voetius. Inhoudelijk was hij overtuigd gereformeerd. Wat de vormgeving betreft sloot hij in zijn onderwijs aan de Utrechtse academie volop aan bij de scholastieke methode. Zo vormde hij twee generaties predikanten in de Nederlandse kerk. Overigens moeten we nu niet het idee krijgen dat Comrie en andere oudvaders op een filosofische wijze gingen preken. Wie hun preken leest, weet beter. 'Wij hebben de eenvoudigheid des Evangelies zoeken te behartigen, nooit de gemeente met winderige wijsheid zoeken op te bouwen", zo schrijft hij in de voorrede op zijn boek "Eigenschappen des geloofs". Zijn eigen vrouw spoorde Comrie ook voortdurend aan om niet te preken boven het bevattingsvermogen van de dorpelingen in Woubrugge. Die raad heeft Comrie ter harte genomen. Maar in de verdediging van de gereformeerde leer tegen allerlei dwalingen gebruikte Comrie ook filosofische begrippen die hij van zijn leermeesters aan de academie van Groningen en Leiden had opgedaan.

DJK : Dominee De Heer is nog steeds in de veronderstelling dat de Synode van Dordt dezelfde wedergeboorteleer voorstond als hoe hij en de volgelingen van Kersten het veronderstelde geloof de wedergeboorte verstaan. Dat hij hiermee het bijzonder helder Bijbels onderwijs van de statenvertalers omtrent de waarachtige wedergeboorte geheel negeert en terzijde schuift, wordt middels zijn betoog keer op keer bevestigd. Versta derhalve de omschrijving van de wedergeboorte in artikel 3/4 lering 11, 12, 13 nader vanuit de kanttekeningen der statenvertalers bij: Rom. 6:3-9, bij Gal. 3:27, bij Kol. 2:11-13, bij Titus 3:5-7, bij Efeze 1:13, bij Efeze 5:25-26, bij 1 Petr. 1:3, bij 1 Petr. 3:20-21, bij 1 Kor. 15:42-45, en bij 2 Kor. 5:17-18. Voor wat betreft Voetius, ondanks zijn geschonken genade bleek ook zijn theologie niet van het zuiverste gehalte. Voetius leerde dat al de verkorenen Gods een zaad des geloofs, dat is eveneens een zaad der gerechtigheid, in hun harten droegen die uiteindelijk tot bloei zou komen door de prediking des geloofs. Calvijn neigde ten laatste ook enigszins deze kant op te gaan, toen hij in zijn christelijke Institutie stelde dat de zuigelingen der gelovigen gedoopt konden en mochten worden op grond van een geplant zaad des geloofs en een toekomstige bekering. Dit wijkt af van de leer die stelt dat de gerechtigheid en heiligheid die ik verloren heb voor God in Adam nog in mij is, en niet buiten mij is als zijnde een forensische gerechtigheid en heiligheid die mij toegerekend wordt in het uur der minne door het geschonken geloof in Jezus Christus, gewerkt door de Heilige Geest. In dezen zijn Voetius en Calvijn dus ook teveel op een on-Bijbelse wijze gaan filosoferen. Maar wie ben ik toch, om dit allemaal te durven stellen? Vergeet mij dan maar gerust, en lees alleen wat het Woord ons in deze leert. Heel de wetenschap heeft geconstateerd dat Alexander Comrie de meest scholastieke theoloog is geweest uit de Nadere Reformatie. Denk aan Graafland, Exalto, Zweistra en anderen. Al die mensen constateren dat Comrie ver is doorgeslagen. Dat moet ds. De Heer niet verzwijgen!!! Dat is volksverlakkerij.

Ds. J.M.D. De Heer: In zijn boek uit ds. Kort ondertussen scherpe kritiek op Alexander Comrie. Met zijn "filosofische embryotheologie" zou hij inhoudelijk afgeweken zijn van de eenvoud van Gods Woord en de reformatoren. Na het voorafgaande zal duidelijk zijn dat dit verwijt niet steekhoudend is en te kort door de bocht is. Het gebruik van de scholastieke methode op zichzelf maakt een opvatting niet schriftuurlijk. Maar ook niet onschriftuurlijk. Ds. Kort gaat ondertussen best ver in zijn veroordeling. Met behulp van de filosofie zou een derde weg geconstrueerd worden. Dat zou zo subtiel gebeuren dat hij toch op de leer van de twee wegen lijkt (blz. 21). Op dit aambeeld hamert ds. Kort bijna het hele boek door. De leer van de rechtvaardigmaking van eeuwigheid zou zelfs zijn oorsprong hebben bij de Griekse filosoof Plato (blz. 91). Voorzichtig willen we vragen: Slaat de predikant niet door? En ook: Is het verstandig om op deze wijze lezers om de oren te slaan met veroordelingen? Moeten lezers argwanend worden als ze in een oudvader lezen over de sluitrede, louter omdat dit een uitdrukking is, die afkomstig is uit de filosofie van Aristoteles? Voor de duidelijkheid: niemand hoeft een liefhebber te zijn van het gebruik van begrippen uit de filosofie. De geloofsleer kan ze wel missen. Filosofische begrippen hebben zelfs iets gevaarlijks als daarmee de geloofsleer op een erg verstandelijke manier wordt uitgelegd. De onderscheidingen kunnen haarfijn zijn, het inzicht glashelder, terwijl er weinig leven meer in te bespeuren is. Het is te begrijpen dat Luther niets moest hebben van de filosofie uit zijn dagen. Met behulp hiervan was bijna de complete roomse leer opgebouwd, tot in de kleinste details. Maar Luther miste er zijn dierbare Meester in! Maar, terug naar de kernvraag. Als Comrie een filosofisch begrippenpaar gebruikt als hij onderscheid maak tussen de habitus (de hebbelijkheid of de gave) en de actus (de dadelijkheid of de werkzaamheid) van het geloof, heeft hij daarmee inhoudelijk iets verwoord dat niet waar en niet bijbels is? Op deze vraag hebben we in het eerste artikel het duidelijke antwoord al gegeven: Nee.

DJK : Ik zal proberen aan te tonen waarom het geschetste beeld in Comrie's uitleg over die embryo zo on-Bijbels is. De apostel leert in Gal. 4:1-3 dat een kind niet meer dan een dienstknecht is tot de tijd van de Vader gesteld. Voor dat kind kan een erfenis beschikt zijn, waar het pas over kan beschikken op de tijd die de Erflater heeft bepaald. Tot die tijd moet dat kind doen en laten wat zijn strenge voogd (= de wet) hem zegt. Onder die voogdij is geen vrijheid maar dienstbaarheid, gebondenheid en vrees. Maar als dat kind mondig geworden is en de leeftijd heeft bereikt om over zijn erfenis te beschikken die zijn overleden vader voor hem heeft beschikt en heeft nagelaten, is hij vrij en verlost geworden van de heerschappij van zijn opvoeder en voogd. Vergelijk dit Bijbelse beeld nu eens met de embryofilosofie van Comrie, zoals G.H. Kersten ermee aan de haal is gegaan. Dan is die embryo nog onder de heerschappij der wet in moeders buik zolang dit kind nog niet geboren is. In deze embryo is geen enkel zaad des geloofs, maar alleen het geloof in de wet en het besef van ongeloof. HC zondag 2 tot zondag 4 stelt mij schuldig jegens Gods heilige wet, en HC zondag 5 en zondag 6 stelt mij schuldig jegens het Evangelie vanwege mijn vervloekte ongeloof. Al deze zaken zolang ze in een houdbare nood gekend zijn zetelen niet in het waar zaligmakende geschonken geloof, maar gaan eraan vooraf. Derhalve sprak Calvijn ook wel van een soort voorgeloof, Luther overigens niet. Maar beiden hebben dit nooit voor het waar zaligmakende geloof gehouden, en dit er ook niet in vermengd wat veel nadere hervormers helaas wel gedaan hebben. Kijk, en daar is het misgegaan, en daar gaan de wegen in onze dagen ook weer uiteen! Hoevelen hebben zich helaas zeer valselijk laten vertroosten toen zij de schuld thuis kregen en over hun zonden begonnen te wenen...etc? Zalig zijn die treuren, dat was de moordenaar naast de Heere Jezus, de tollenaar in de tempel, die vanuit een onhoudbare nood tot God riepen. Zij gingen door de hel naar de hemel. Men redeneert, dat God geen overtuigde zondaar verloren wil laten gaan? Als ik gezondigd heb, dan heb ik genade verdiend! Nee, zegt Gods Woord, de ziel die zondigt zal de dood sterven! Ziedaar hoedanig de Kerstianen de kruisdood van Christus loochenen. God kon om Zijn heilige recht niet heen, en derhalve om de gemaakte breuk en schuld niet heen. Om Zijn verkoren volk in een rechte en eerlijke weg weer gemeenschap met hen te kunnen hebben. Dit door Christus in de volheid des tijd op Golgotha verworven, maar wordt toegepast door het geschonken geloof wanneer God een zondaar in Zijn hemels gericht trekt tot de gemeenschap met Christus. Hierdoor sterft die zondaar de (geestelijke) kruisdood met Christus, en door Zijn graf staat hij met Hem op ten eeuwige leven. Kijk, dit is de inhoud en doorleving van HC zondag 7....bestaande uit een geestelijke kruisdood en opstanding. Want in HC zondag 7 wordt het ware geloof in Jezus Christus mij geschonken, dit geloof bestaat uit een stondelijke doding en levendmaking....door het badwater der wedergeboorte. Ik wenste dat u dit eens mocht gaan zien. HC zondag 7 zouden we kunnen vergelijken met de geboorte van deze embryo die wezenlijk nu pas een geboren kind genoemd mag worden. Deze geboorte geschiedt door een crisis en barensweeën en is een smartelijke verlossing voor de moeder. Maar als de navelstreng eenmaal is doorgenipt is het kind geheel verlost en staat op zichzelf in vrijheid, het wordt op de borsten van moeder gelegd, en moeder is al haar nood plotsklaps vergeten en is uitzinnig van blijdschap en vreugde. Die moeder is zichzelf een momentje kwijt geraakt in haar kind die haar verlossing was. Al hetgeen wat hieraan dus voorafgaat kan op niets uitlopen. Hoe menigmaal hebben de profeten niet gewaarschuwd over wind baren, geen kracht om te baren, of in de kindergeboorte blijven staan? Daarnaast wordt vanuit de gedachten van G.H. Kersten dit geboren kind vergeleken met de wedergeboren zondaar, maar ik zeg u dat dit geboren kind...een beeld is van Christus Jezus is in het hart van een verloste, opgestane, levendgemaakte, wederomgeboren zondaar. Nogal een verschil! Vandaar dat de onderwijzer van de HC in zondag 7 zegt, niet alleen voor anderen maar ook voor mij gestorven is en mijn zonden vergeven zijn. Dit is geestelijk niet anders. Hadden Comrie en Kersten het maar alzo verklaard, dan had het wel Bijbels geweest. Want het zaad des geloofs en der gerechtigheid Christi ligt niet in ons maar buiten onszelf. Maar nee hoor...stelt Kersten, Moerkerken, Steenblok, en Mallan (en aanhang), die kennis en wetenschap van schuldvergeving en vrede met God komt pas later in HC zondag 23. Kijk, dit is nu die vloekleer waarin velen verstrikt zijn geraakt.

_________________
Houdt u zich a.u.b. aan deze regels van dit forum: viewtopic.php?f=18&t=10&p=10#p10


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Za Dec 22, 2012 3:24 pm 
Offline

Geregistreerd: Di Dec 11, 2012 8:48 am
Berichten: 48
Jaeth, ik had u nog beloofd op het onderstaande te reageren
Jaeth schreef:
Beste Berea, ik had beloofd nog op uw schrijven te reageren, bij deze probeer ik dat te doen.

Hartelijk dank voor uw schrijven…edoch…ik merk aan uw antwoord helaas dat u toch nog gedrenkt bent in de leer die helaas niet is naar de Schrift. Maar ik begrijp ook heel goed dat als je altijd onder die waarheid bent opgevoed/opgegroeid het een hele omslag betekend als je er achter komt dat je eigenlijk altijd onder een dwaalleer hebt gezeten.

Beste Jaeth, wat u een dwaalleer noemt, is de zuivere leer der waarheid die ik in Gods Woord en de zuivere geschriften der vaderen terugvindt.
Jaeth schreef:
Als ik uw antwoord zo lees en ik lees:
Berea schreef:
Berea schrijft:Maar als een mens werkelijk van dood is levend gemaakt is er meer dan een overtuiging. Er komt een overbuiging. Wat bedoel ik daarmee? Is dat een liefdeloos bonken en beuken van de wet, zoals hier wel eens wordt uitgedrukt? Ach nee, het hart gaat uit naar God. Er is een intens verdriet dat we dat Heilige Goddelijke Wezen door onze zonden onteerd hebben. Zouden we dat verdriet weer willen inwisselen voor de vreugde van de wereld? Nee nooit, want de zonde is ons de dood geworden! We voelen een diep berouw dat we tegen een goeddoend God gezondigd hebben! Een liefde tot Gods heilige deugden (ook al kunnen we het zelf niet voor liefde houden). We leven in dat we met onze zonden voor een Heilige God niet kunnen bestaan. We beseffen dat Gods rechtvaardigheid eist dat de zonde gestraft wordt en die straf keuren we ons waardig omdat we Zijn rechtvaardigheid liefhebben. We vallen Gods recht toe. Het is niet de eeuwige pijn in de hel die ons doet vrezen, maar we kunnen de gedachten niet verdragen om nu eeuwig buiten de gunst van dat lieve Wezen te moeten blijven. We weten dat alleen in Christus redding te vinden is, daar gaat heel ons hart naar uit. Maar met een verstandskennis zijn we niet geholpen. We zeggen David na: zeg tot mijn ziel: “Ik ben uw heil”. We zien er naar uit dat Christus zich Zelf aan ons openbaart. We zullen nooit, nooit, nooit, kunnen rusten buiten Hem. Wat word het dan een onbeschrijfelijk wonder als er dan een moment komt dat we op Christus mogen zien, zoals u dat zo indrukwekkend beschrijft. Dan wordt Hij alles voor ons!

Ik hoorde een ds in een preek zeggen dat er jaren terug een ds was die zei : weet je wat nu het verschil is tussen de Schotten en de Nederlandse prediking?
De Schotten zeggen dat er wel voorbereidende werkingen zijn ONDER de wet (dus als een mens in de overtuiging loopt, als zijn geweten ontwaakt is…maar dat een mens uit de dood tot het Leven komt pas dáár waar het Geloof IN CHRISTUS gevonden wordt!!
Bij de Nederlandse prediking hoort de ontdekking des Geestes tot de Enige Troost, zij zeggen dat Die troost dus al begint onder de wet en dat is later in onze theologie dus ook een stelling geworden!
Oh Berea…alles wat u hier boven beschrijft…is dus nog onder de wet…maar u stelt dat dit al leven is!

Jaeth, als u met “onder de wet” bedoelt: in de doodstaat, dus nog niet levendgemaakt, nog niet wedergeboren, dan kan ik dat niet met u eens zijn. Maar ik wil dat wel even in het juiste perspectief plaatsen. Toen ik het eerste gedeelte wat ik hier schreef in mijn jeugd heb beleefd, en iemand zou tot mij gezegd hebben:”Jongen, je bent levendgemaakt, je bent wedergeboren”, dan zou ik gezegd hebben: “Man je weet niet wat je zegt! Ik levendgemaakt? Ik wedergeboren? Man, ik ben de grootste der zondaren! Iedereen kan nog bekeerd worden, maar ik niet meer!”. Maar nu, vele jaren later mag ik toch zien (als ik mij niet bedrieg) dat dit vruchten van het leven geweest zijn, waarop ik nooit heb kunnen rusten en waarop later de openbaring van Christus gevolgd is. Maar genoeg over mijn bevinding, ik kan beter Gods Woord laten spreken. Wat zegt Gods Woord over de doodstaat van de mens?

Romeinen 3: 11-18
Er is niemand die verstandig is, er is niemand die God zoekt; Allen zijn zij afgeweken, tezamen zijn zij onnut geworden; er is niemand die goed doet, er is ook niet tot één toe. Hun keel is een geopend graf; met hun tongen plegen zij bedrog; slangenvenijn is onder hun lippen; Welker mond vol is van vervloeking en bitterheid; Hun voeten zijn snel om bloed te vergieten; Vernieling en ellendigheid is in hun wegen; En den weg des vredes hebben zij niet gekend. Er is geen vreze Gods voor hun ogen.

Laat dit nu eens goed op u inwerken, lees opnieuw mijn eerste stukje, en beantwoordt dan opnieuw mijn vragen:

Kan een dode God liefhebben? Kan hij zo’n betrekking hebben op die Goddelijke deugden? Kan een dode zo’n innig berouw hebben? Kan een dode zo’n verdriet over de zonde hebben, en zo’n haat tegen de zonde? Kan een dode het eens worden met de welverdiende straf? Kan een dode het onverdraaglijk vinden om eeuwig buiten de gunst van dat lieve Wezen te moeten blijven? Kan een dode zo met zijn hele hart uitzien naar Christus?

Beste Jaeth, hoe vindt God een zondaar als Hij hem gaat levendmaken? Vindt Hij een overgebogen zondaar die een oprecht berouw over zijn zonden heeft, en een liefde tot God en Zijn heilige deugden? Die zich de straf waardig heeft leren kennen? Die uitziet naar Christus? Lees eens met mij mee:

Ezechiël 16: 5-6
Geen oog had medelijden over u, om u een van deze dingen te doen, om zich over u te erbarmen; maar gij zijt geworpen geweest op het vlakke des velds, om de walgelijkheid van uw ziel, ten dage toen gij geboren waart.
Als Ik bij u voorbijging, zo zag Ik u, vertreden zijnde in uw bloed, en Ik zeide tot u in uw bloed: Leef; ja, Ik zeide tot u in uw bloed: Leef.

Kant. bij leef:
Dat is, gij zult leven, niettegenstaande dat gij zeer verdorven en ellendig zijt. Het is een bevel, inhoudende een belofte des levens; van welke manier van spreken zie Ps. 37 op vers 3. Spr. 3 op vers 25. De Heere wil zeggen: Hoewel gij zeer onrein en mismaakt zijt, en ligt als in het midden des doods, nochtans zal Ik maken dat gij zult leven. Dit is steeds vervuld, volgens het verbond der genade, hetwelk God met Abraham heeft opgericht.

Ezechiël 37: 1-5
De hand des HEEREN was op mij, en de HEERE voerde mij uit in den geest, en zette mij neder in het midden ener vallei; dezelve nu was vol beenderen. En Hij deed mij bij dezelve voorbijgaan geheel rondom; en zie, er waren zeer vele op den grond der vallei; en zie, zij waren zeer dor. En Hij zeide tot mij: Mensenkind, zullen deze beenderen levend worden? En ik zeide: Heere HEERE, Gij weet het. Toen zeide Hij tot mij: Profeteer over deze beenderen, en zeg tot hen: Gij dorre beenderen, hoort des HEEREN woord. Alzo zegt de Heere HEERE tot deze beenderen: Zie, Ik zal den geest in u brengen, en gij zult levend worden.

Johannes 5:25 Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: De ure komt en is nu, wanneer de doden zullen horen de stem des Zoons Gods, en die ze gehoord hebben, zullen leven.

De dwaalleer dat iemand in zijn doodstaat een oprecht berouw zou kunnen vertonen is niet nieuw; onze Dordtse vaderen hebben er al tegen gewaarschuwd:

Dordtse leerregels 3-4 schreef:
De rechtzinnige leer verklaard zijnde, verwerpt de Synode de dwalingen dergenen,
4. Die leren: Dat de onwedergeboren mens niet eigenlijk noch geheellijk dood is in de zonde, of ontbloot van alle krachten tot het geestelijk goed; maar dat hij nog kan hongeren en dorsten naar de gerechtigheid en het leven, en offeren een offerande van een verslagen en gebroken geest, die Gode aangenaam is.
Want deze dingen strijden tegen de klare getuigenissen der Schrift: Gij waart dood door de misdaden en de zonden (Ef. 2:1, 5); en: Het gedichtsel van des mensen hart is alleenlijk boos, te allen dage (Gen. 6:5 en 8:21). Daarenboven, hongeren en dorsten naar de verlossing uit de ellende, en naar het leven, en Gode een offerande van een gebroken geest opofferen, geldt eigenlijk van de wedergeborenen, en van degenen die zalig genaamd worden (Ps. 51:19 en Matth. 5:6).


Ps 51:19 De offeranden Gods zijn een gebroken geest; een gebroken en verslagen hart zult Gij, o God, niet verachten.

Matth 5:6 Zalig zijn die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid; want zij zullen verzadigd worden.

Dat oprecht berouw een vrucht is van de wedergeboorte blijkt ook uit Jeremia 31:19:
Zekerlijk, nadat ik bekeerd ben, heb ik berouw gehad, en nadat ik mijzelven ben bekendgemaakt, heb ik op de heup geklopt; ik ben beschaamd, ja, ook schaamrood geworden, omdat ik de smaadheid mijner jeugd gedragen heb.

Ik heb er al eerder op gewezen dat hier een levendgemaakte zondaar aan het woord is (Calvijn: vernieuwd van verstand en hart). Terecht zegt Calvijn hierover: De hoofdgedachte is dat wij nooit door een ernstige aandoening getroffen worden, zodat wij onszelf vanwege onze zonden mishagen, totdat God onszelf bekeerd heeft.
Jaeth schreef:
We kunnen dus Zijn Liefde al smaken onder de wet! En dat het een wonder wordt dat we op Christus mogen zien…(maar is dit voor u dan een zien zonder de toeëigening??)
Oh zeg me nu eens eerlijk.. waar is Christus? Is Hij alrede onder de wet??? Is de wet dan machtig levend te maken??? Kunnen we al Die ware Rust en Vrede smaken ONDER de wet???
Oh u weet toch wel beter…als u eerlijk bent en u uw bijbel leest… in Rom 10:4 staat “Want het einde der wet is Christus, tot rechtvaardigheid” En voor wie???voor “een iegelijk,die gelooft”

Zoals ik al zei: zo’n werkelijk door Gods Geest zaligmakend ontdekte zondaar is levendgemaakt maar durft zich echt nog niet alle genadeweldaden toe te eigenen. Christus kan nog zo verborgen zijn, maar zelfs een geringe blik op Chrisrtus door de traliën van Gods Woord kan al zo’n blijdschap in het hart geven.
Weet u wat mij in deze gedachtenwisseling steeds zo verwondert? Iedereen erkent dat het geloof bestreden kan worden, en dat Christus zo verborgen kan zijn, daar staat Gods Woord vol mee. “Doch Sion zegt: De HEERE heeft mij verlaten, en de Heere heeft mij vergeten.” Maar bij de levendmaking lijkt het wel of alle geloofsweldaden in één keer omarmd worden. Alsof er bij de wedergeboorte een volwassen man geboren wordt, er meteen een halm met een volle korenaar staat. Ik vindt het juist zo bijzonder dat Gods Woord over het geloof spreekt als over een geboorte, en over een zaadje waarvan het ontkiemde puntje in het begin amper boven de grond uitkomt.
Jaeth schreef:
Oh onder de wet, kunnen er inderdaad zeer zware overtuigingen zijn die zeer ver kunnen gaan…maar nu komt het er op aan dat er gesepareerd gaat worden…en dat is wat de Schotten zo deden…separeren…separeren…want dat hebben we nodig Berea !!
Het gaat op een eeuwigheid aan…wat hebben we er dan aan dat ons al grond onder de voeten gegeven wordt waar nog geen grond is…wat hebben we er aan als ons voorgehouden wordt dat dat al LEVEN is…en we kennen HET LEVEN NOG NIET met bewustheid…wat voor troost schept ons dat?

Hier ben ik het 100% mee eens! In onze doodstaat kunnen er algemene overtuigingen zijn waarmee we voor eeuwig verloren gaan als het daarbij blijft. Daarom moet er in de zuivere prediking altijd op gewezen worden dat er buiten de kennis van Christus geen zaligheid is! Daarom moet er altijd scherp gesepareerd worden. Velen stellen zich gerust in hun overtuigingen, en dat is levensgevaarlijk. Daarom begrijp ik ook best wel de motivatie van degenen die stellen dat het leven begint bij de bewuste geloofsomhelzing van Christus. Maar waar ze de fout in gaan, is dat ze uit vrees voor het misbruik gaan afwijken van de zuivere leer, en de mens vermogens gaan toekennen in zijn doodstaat, die ik nergens in Gods Woord terug kan vinden. En deze uitweg is ook helemaal niet nodig. Als er in de zuivere prediking maar steeds op gewezen wordt dat alleen het bloed van Christus ons kan zaligmaken en dat het erop aankomt dit bloed met gelovige bewustheid voor onszelf toegepast te krijgen aan onze ziel. En dat we nooit mogen rusten op welke bevinding dan ook buiten Christus. En dat vind ik nu juist terug bij de op dit forum zo verguisde ds. J. Roos. Kijk maar op Digibron.nl, zoek op het trefwoord “Christus” en selecteer ds. J. Roos, en lees een paar van de 411 meditaties die je dan vindt. Dan zie je wat ik bedoel.
Jaeth schreef:
Die ds zei ook dat de cathechismus ons leert dat er DRIE stukken nog zijn om Die Troost te mogen hebben…en wordt een van die drie stukken gemist..dan kan er ook geen troost zijn!!! Oh Berea…en onder de wet…schrijft u maar we kunnen de gedachten niet verdragen om nu eeuwig
buiten de gunst van dat lieve Wezen te moeten blijven och och…dan zijn we niet meer waardig als voor eeuwig verloren te gaan…oh buiten Christus is Hij immers een verterend vuur en een eeuwige gloed, bij wie toch niemand wonen kan? Oh die ds zei het van de week zo treffend dan zijn we met recht helwaardig…en hebben we geen recht meer op Genade…oh maar wat een wonder als Hij Zijn Genade komt weg te schenken…als Hij gedachten des Vredes over zo één komt te hebben..toch een WONDER, ja een EEUWIG WONDER HOOR!

Hier kan ik met mijn hele hart mee instemmen. Wat is onze taal toch arm om in woorden weer te geven wat er in ons omgaat als we ons als helwaardig schepsel hebben leren kennen, als al onze bevindingen ons uit de handen zijn gevallen, en als dan Christus Zich openbaart in al Zijn volle zondaarsliefde!
Jaeth schreef:
En dan vraagt u
Berea schreef:
En dan vraag ik u: kan een dode God liefhebben?

Nee…inderdaad we zijn haters Gods en van onze naasten…daarom kunnen we Hem ook alleen maar lief gaan krijgen nadat Hij ons eerst heeft lief gehad…zolang een mens onder de wet is…is die liefde er niet…

Juist, daarom houd ik er ook aan vast dat een oprecht berouw een vrucht is van het nieuwe leven.
Jaeth schreef:
we gaan wel werken want willen alle geboden Gaan onderhouden, we gaan ons opknappen…maar hoe meer we dit proberen …oh oh hoe slechter we worden…(althans zo heb ik het ervaren…) oh ik was echt van een puur werelds mens al aardig opgeknapt…en meende ook dat ik een begeerte had om Hem te dienen. Maar echt ik werd in eigen oog(en dat zijn echt geen praatjes hoor) maar een steeds groter beest…zo dat je op een gegeven moment liever wenst te sterven dan nog langer te moeten zondigen…en Christus was de MEEST VERBORGEN PERSOON hoor !!! oh en dat pak van zonde en schuld drukte letterlijk en figuurlijk mijn schouders naar beneden!

Ik herken dit zo goed. En zoals gezegd kunnen en mogen we hier nooit in rusten. Al worden we de netste mens van de wereld, dan gaan we verloren als we geen deel aan Christus krijgen. Maar als dit echt het zaligmakende werk is van de Heilige Geest, dan is het een vrucht van het nieuwe leven en drijft het ons in de armen van Christus, ook al zullen we dat van tevoren nooit kunnen zeggen. Daar kunnen we alleen later licht over krijgen als we onze levensweg gaan toetsen aan Gods Woord.
Jaeth schreef:
U zegt vervolgens nog:
Citaat:
Berea schreef:
Maar we doen de Heilige Geest tekort als we zeggen dat de wedergeboorte pas plaatsvindt als we het volle bewustzijn hebben dat al onze zonden om Christus wil vergeven zijn, en dat daarvoor de mens nog in zijn doodstaat is.

Nee we doen Hem niet te kort..want alles wat onder de wet geschied IS TEKORT… Hij zal voor Zijn eigen eer zorg dragen…maar Hem komt dan ook alleen alle eer toe ja pas dan!! als we in Hem geborgen zijn!! echt waar hoor!!

Met de laatste zinnen ben ik het weer volmondig eens!

Jaeth schreef:
Hartelijke Groet Jaeth

Toch nog even een persoonlijke ontboezeming. Jaeth, ik lees uw stukjes graag. Eer spreekt een liefde en bewogenheid uit. U gunt ons een blik in uw hart, en dat geeft aansluiting, ik herken er veel in. Het is waar, dogmatisch hebben we een verschillende opvatting. Toch heb ik zo maar het gevoel dat, als we allebei een preek zouden schrijven (niet dat ik daar de gave voor zou hebben, maar bij wijze van spreken), dat er dan in het aanspreken van de mensen helemaal niet zoveel verschil zou zijn. Beide zouden we ze aanwijzen dat ze in dodelijk gevaar verkeren en dat alleen Christus hen kan redden. Beiden zouden we wijzen op de noodzaak om door de Heilige Geest aan hun zonden en ellenden ontdekt te worden. Beide zouden we hen doen weten dat ze met hun eigen werk aan een eind moeten komen, en dat er bij Christus genade te vinden is voor een totaal ontledigde zondaar. Beiden zouden we ze ernstig waarschuwen voor het dodelijke gevaar om in hun bevindingen te rusten en buiten Christus een weg te zoeken. Hij is het enige Fundament! Beiden zouden we zeggen dat het erop aankomt om Christus bloed met gelovige bewustheid voor onszelf toegepast te krijgen aan onze ziel. Beide zouden we hun opwekken om meer en meer van die dierbare Persoon te leren kennen. Beide zouden we ze wijzen op de noodzaak om in een weg van heiligmaking meer en meer Christus gelijkvormig te worden. Ja toch?

En tenslotte: ik ben er van overtuigd dat er in de hemel zowel aanhangers als bestrijders van ds. Comrie zullen zijn die samen neer zullen vallen voor het Lam in verwondering en aanbidding. Misschien zeggen ze nog wel eens tegen elkaar: waar zijn we eigenlijk mee bezig geweest daar op aarde, al die strijd, Hij toch is al onze liefde en aanbidding waardig!

Hartelijke groet,
Berea


Laatst gewijzigd door berea op Za Dec 22, 2012 3:40 pm, in totaal 3 keer gewijzigd.

Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Za Dec 22, 2012 3:33 pm 
Offline

Geregistreerd: Di Dec 11, 2012 8:48 am
Berichten: 48
DJK, ik had u nog beloofd op het onderstaande in te gaan

DJK - admin schreef:
berea schreef:

Beste DJK, kunt u mij één meditatie of preek van ds. Roos laten lezen waarin hij de mensen geruststelt in een geloof zonder kennis van Christus? Ik vraag geen ingewikkelde theologische verhandeling, maar slechts één concreet voorbeeld. Ik wil namelijk graag begrijpen wat u met deze beschuldiging bedoelt.

Met vriendelijke groet,
berea

Beste berea, de apostel wenste niet anders te roemen als in het kruis van Christus. Dat is in de eerste plaats niet het kruislijden dat de christenen lijden om Zijnentwil dragen, maar Zijn kruisdood krachtens verwerving en toepassing waardoor Hij verzoening aanbracht tussen God en Zijn verkorenen. Dominee Roos roemt ook in de kruisdood van Christus, maar niet ALLEEN in Zijn kruisdood. Kijk, en dit was tevens het wezenlijke bezwaar van Rome tegen de rechtvaardigingsleer van Luther en Calvijn. Zij mochten blijven, maar die vervloekte SOLA'S moesten weg. Ds Roos roemt dus niet ALLEEN in Christus, maar ook nog in Mozes, niet alleen in het genadeverbond maar ook nog in een verbroken werkverbond, waarin hij het begin van het nieuwe leven uit God plaatst. Natuurlijk erkent hij dat dit gewerkt wordt door de Heilige Geest. Maar ds Roos vermengt echter de tweeerlei werking van Gods Geest, de werking van de Geest der dienstbaarheid tot ontdekking en doding houdt ds Roos alrede voor de Geest der beloftenis ten leven. Of hij dit nu beseft of niet, ziet of nog blind voor is, maar dit is werkelijk een Godonterende dwaling. Kijk, God spreekt door Zijn Heilige Geest tot de mens door Zijn heilige wet tot veroordeling of door Zijn heilig Evangelie van vrede en zaligheid. De werking van de Geest der dienstbaarheid doet een zondaar zijn zonden kennen, Rom. 3:20. God houdt hem de spiegel van Zijn heilige Wet voor waardoor de zonden waar hij eerst geen last van had gaan leven. God brengt de eeuwigheid in de tijd en zegt hem de innerlijke rust op. Die zondaar begint te wenen, te bidden, en zijn bestaan voor God te verbeteren en op te knappen vanuit een verbroken werkverbond. Kijk berea, hier legt ds. Kersten, ds. Mallan, ds. Moerkerken en ds. J. Roos het begin van het vernieuwde leven uit God. Zie daar hun fundamentele leerdwaling. Natuurlijk, ze geven die zondaren geen rust en wijzen hen op het bloed van Christus. Vanuit deze leer worden hoorders geteeld die als volgt gaan redeneren: "Ik ken mijn ellende, echter zonder verlossing, maar ik heb wel veel geweend en gebeden, dat heb ik niet van mezelf...dat is door de Heilige Geest, ik ben de vruchten der wedergeboorte deelachtig, al ken ik Christus evenwel nog niet, ik ben levendgemaakt en kan daarom nooit meer verloren gaan. Want, hetgeen God begint zal Hij nimmer laten varen..." Zie daar de gestalte van de vele hoorders van voornoemde leraren. Wanneer je ze uit liefde wijst op de valse dorggrond van hun waangeloof bersten zij van vijandschap. Want dit laten zij zich door niemand afnemen. Tenzij God Zelf ingrijpt! Ik hoop dat je nu begrijpt over het hoe en waarom men vanuit deze valse leer op twee fundamenten bouwt. Het eerste is onder de overtuigingen der wet, het tweede in Christus. Deze gruwelleer wordt in alle zendbrieven der apostelen weersproken. De apostel zegt in Rom. 6 vers 7 toch niet voor niets: Want die gestorven is, die is gerechtvaardigd van de zonden. Even daarvoor noemt hij in dezelfde adem dat deze rechtvaardiging begint met een doop in de kruisdood van Christus (Rom. 6:3). Ten diepste loochenen voornoemde leraren in hun leer dus de kruisdood van Christus. Niet in de verwerving, maar wel in de toepassing. Want men heeft het beginnende nieuwe leven alrede onder de vloek der wet gevonden alwaar Christus Zijn bestaan nog moest verliezen voor God. Zijn kruisdood werd mijn geestelijke vloekdood toen ik mijn bestaan verloor voor God, en Zijn opstanding werd mijn geestelijke opstanding toen de Heilige Geest het geloof in Hem in mijn ziel deed ontsteken en ontvlammen. Wat denk je, zou dit bij mij onbewust zijn gegaan toen ik geestelijk omkwam en door Zijn bloed behouden werd en van dat leven Water mocht drinken uit vrije genade om niet?

Het is dus een leer die aanzet tot geestelijke hoererij. Iemand kan toch geen kinderen (=vruchten) hebben zonder eerst netjes voor de wet getrouwd te zijn. Volgens de leer van voornoemde leraren kan men dus alreeds vruchten dragen vanuit een onbewust geestelijk huwelijk met Christus. Ik wenste dat u dit eens mocht gaan zien. Een vrouw in Israel mocht geen tweede man hebben indien haar eerste man nog leefde, anders was zij een overspeelster (Rom. 7:1-3). Het leven uit en door de wet dat de mens in Adam voor de zondeval kende, bestond kennis van God, uit heilig zijn (= zonder zonden zijn), en uit rechtvaardig zijn door volmaakte gehoorzaming. Dit was het Beeld Gods waarin God Zijn mens geschapen had. Dit leven kan een mens alleen herwinnen door een geschonken geloof in een vervulde Wet in Christus, door een weg van kruisdood en opstanding. Door die geestelijke kruisdood die hij met Christus sterft in het uur der minne neemt God de oorzaak of reden van zijn geestelijke doodstaat weg. Die oorzaak of reden van zijn doodstaat is zijn erfschuld en het register van zijn eigen vele bedreven zonden die op z'n geweten geregistreerd staan. Zijnde met Hem begraven in den doop, in welken gij ook met Hem opgewekt zijt door het geloof der werking Gods, Die Hem uit de doden opgewekt heeft. En Hij heeft u, als gij dood waart in de misdaden, en in de voorhuid uws vleses, mede levend gemaakt met Hem, al uw misdaden u vergevende; Uitgewist hebbende het handschrift, dat tegen ons was, in inzettingen bestaande, hetwelk, zeg ik, enigerwijze ons tegen was, en heeft datzelve uit het midden weggenomen, hetzelve aan het kruis genageld hebbende (Kol. 2:12-14). Hoeveel te meer zal het bloed van Christus, Die door den eeuwigen Geest Zichzelven Gode onstraffelijk opgeofferd heeft, uw geweten reinigen van dode werken, om den levende God te dienen? (Hebr. 9:14-17) Dan heeft Gods heilige wet geen zeggenschap meer over de mens, en kan over hem geen heerschappij meer voeren, omdat hij gestorven is. Indien wij nu met Christus gestorven zijn, zo geloven wij, dat wij ook met Hem zullen leven (Rom. 6:8). Het ware geloof mag rusten op Zijn volbrachte werk, en hoeft nooit meer te werken. Geen vruchten meer voortbrengen, maar alleen vruchten dragen uit Hem. Nooit meer te verbeteren of op te knappen voor God, want Hij is voor mij geworden wie ik wezen moest voor God. Hij was voor mij niet alleen rechtvaardig, maar ook heilig. En ik ben en blijf tot aan mijn laatste snik een goddeloze in mijzelf. Hoewel ik zondig ben en blijf, en een goddeloze in mezelf, ben ik toch heilig en rechtvaardig voor God omdat HIJ me voor rechtvaardig houdt en rekent en mij aanziet in het volbrachte werk van mijn dierbare Zaligmaker. Want gelijk door de ongehoorzaamheid van dien enen mens velen tot zondaars gesteld zijn geworden, alzo zullen ook door de gehoorzaamheid van Enen velen tot rechtvaardigen gesteld worden, (Rom. 5:19). Ik wenste wel heilig te leven voor God, maar kan het niet meer. Het kwade dat ik niet wil, dat doe ik, door mijn zondige vlees dat straks opgeg(vr)eten zal worden door het gewormte der aarde. Straks vergaat mijn zondige vlees waarmee ik gezondigd heb tegen God, met mijn zondige vlees dat nooit bekeerd wordt en zich aan Gods wil nooit wenst te onderwerpen, en mag ik opstaan met een nieuw lichaam om eeuwig bij God te zijn. Zo dan, ik zelf dien wel met het gemoed de wet Gods, maar met het vlees de wet der zonde, (Rom. 7:26). Nu roem ik nooit meer in mezelf, maar ALLEEN nog maar in Hem. Die God is onze zaligheid, zegt de psalmist. Het oude leven onder de wet is voorbij, ziet, in Hem, is het alles nieuw geworden. Ik laat het hier nu maar even bij, ik hoop dat je me kunt volgen en begrijpen. Smeek of God je ogen voor deze dingen wil openen, Hij heeft het mij ook willen geven, uit vrije genade om niet, berea. Hgr

Beste DJK,
Ik zie best wel dat er een verschil in dogmatische opvattingen is tussen uw leer en die van ds. J.Roos. Dat u het oprechte, door Gods Geest gewerkte berouw van een ontdekte zondaar plaatst in de doodstaat, dus voor de wedergeboorte. In mijn reactie aan Jaeth heb ik laten zien dat dit onschriftuurlijk is en ook nog ingaat tegen de Dordtse leerregels. Hier zal ik dan ook niet verder op ingaan.

Dit moet mij nog wel even van het hart: ik heb steeds in mijn postings Gods Woord laten spreken. Zo heb ik u bijvoorbeeld tot tweemaal toe gewezen op Jeremia 31:19 “Zekerlijk, nadat ik bekeerd ben, heb ik berouw gehad, en nadat ik mijzelven ben bekendgemaakt, heb ik op de heup geklopt; ik ben beschaamd, ja, ook schaamrood geworden, omdat ik de smaadheid mijner jeugd gedragen heb”. Ook heb ik gewezen op de uitleg die Calvijn hieraan geeft (bekeerd = vernieuwd van verstand en hart; de hoofdgedachte is dat wij nooit door een ernstige aandoening getroffen worden, zodat wij onszelf vanwege onze zonden mishagen, totdat God onszelf bekeerd heeft). Tot tweemaal toe heb ik heel concreet aan u gevraagd of Efraïm hier levendgemaakt was of nog in zijn doodstaat. Ook Gijs heeft aan u gevraagd om nu eindelijk eens een keer hier antwoord op te geven. U hebt hier nooit een concreet antwoord op gegeven. Daardoor wekt u de indruk dat u niet bereid bent uw opvattingen te toetsen aan Gods Woord.

Waar ik groot bezwaar tegen maak is dat u ds. Roos allerlei dingen in de mond legt die hij nooit gezegd heeft. Ik heb u met nadruk gevraagd om met bewijzen te komen voor uw beweringen, maar nergens citeert u ds. Roos, het blijven niet-onderbouwde losse flodders waarmee u volkomen naast de roos schiet (vergeef mij de woordspeling). Ik noem maar even twee voorbeelden, als u ds. Roos niet wilt citeren doe ik het wel:
DJK - admin schreef:
Ds Roos roemt dus niet ALLEEN in Christus, maar ook nog in Mozes, niet alleen in het genadeverbond maar ook nog in een verbroken werkverbond, waarin hij het begin van het nieuwe leven uit God plaatst.

Ds.J.Roos schreef:
Wij hebben gezondigd, omdat wij tegen den HEERE gesproken hebben. Alhoewel Mozes als voorbidder van het volk tot de Heere bad, moest het volk leren dat er maar één Middelaar van voorbede en van verzoening was. Wat moeten alle gronden ons toch geheel ontvallen, ook het gebed van Gods volk en knechten, opdat geleerd wordt: En de zaligheid is in geen ander; want er is ook onder den hemel geen andere naam, die onder de mensen gegeven is, door welken wij moeten zalig worden (Hand. 4:12). Ziet u, dat hier weer gesproken wordt van moeten zalig worden, en dat alleen in Christus, Die verhoogd moest worden aan het vloekhout des kruises.

En ergens anders:
Ds.J.Roos schreef:
Nee, Mozes zelf was het leven niet! Hij wees van zichzelf af en wees op Christus, Die ons Leven is en de Lengte van onze dagen. Mozes kon het volk niet in het beloofde land Kanaan brengen. Mozes wordt voorgesteld als de wet, en de wet eist onze dood en ondergang. Mozes, ofwel de wet vervloekt en veroordeelt ons. Doch voor al degenen die door Christus'' Geest zaligmakend bearbeid worden, zal deze wet het middel in Gods hand zijn om hen aan het einde van de wet te brengen, opdat zij als een gans verlorene in zichzelf het vloekvonnis der wet leren overnemen. Echter, in plaats van weg te zinken in de eeuwige rampzaligheid, mogen zij terechtkomen aan de voeten van Christus. Zal dit niet tot grote verwondering van hun ziel zijn, als Christus zo het Leven van hun ziel en de Lengte van hun dagen wordt? En naarmate de Heilige Geest geloofslicht geeft, zullen zij Hem aanmerken als hun Leven en de Lengte van hun dagen.

Over het werkverbond:
Ds.J.Roos schreef:
We hebben verschillende keren al over Christus, de Schoonste aller mensenkinderen, geschreven. Wat is nu de uitwerking hier van? Kunnen we met het hart instemmen dat Hij schoner is dan Mozes, of proberen we nog door de werken der wet zalig te worden? Een mens blijft net zo lang het leven zoeken vanuit het verbrokenwerkverbond, totdat de Heilige Geest hem uit het werkhuis slaat. Zolang wij de zaligheid zoeken in het betrachten van de werken der wet, ofwel met ''Mozes'', de wet, proberen te onderhandelen, dan trachten we de Heere te bewegen, en zijn zelf de oorzaak van onze eeuwige verlorenheid. Zolang wij nooit naar de hel hebben moeten gaan, nooit ons doodvonnis hebben willen ondertekenen, het nooit volkomen met God eens geworden zijn over het vloekvonnis des doods, dan leven we nog voort in onze natuurstaat, en daarom zonder God en zonder Christus (Ef 2 : 12).

DJK - admin schreef:
Vanuit deze leer worden hoorders geteeld die als volgt gaan redeneren: "Ik ken mijn ellende, echter zonder verlossing, maar ik heb wel veel geweend en gebeden, dat heb ik niet van mezelf...dat is door de Heilige Geest, ik ben de vruchten der wedergeboorte deelachtig, al ken ik Christus evenwel nog niet, ik ben levendgemaakt en kan daarom nooit meer verloren gaan. Want, hetgeen God begint zal Hij nimmer laten varen..." Zie daar de gestalte van de vele hoorders van voornoemde leraren.

Ds.J.Roos schreef:
Omdat Boston God in Christus centraal stelt, wijst hij alle rustgronden buiten Hem af. We kunnen ons daarin geheel vinden. Er zijn mensen die naar de eeuwigheid durven reizen op grond van overtuigingen, gemoedstoestanden en het ontvangen van Schriftuurplaatsen. Als men hen vraagt of zij enigermate geloofskennis van Christus hebben, antwoorden zij dat hetgeen beleefd is toch wel van Christus kan zijn. Zo durft men buiten Christus te leven, en zelfs ten Avondmaal gaan zonder dit ter Zijner gedachtenis te doen.

Ds.J.Roos schreef:
Alleen Christus' dierbaar bloed redt een zondaar van het eeuwig verderf en verzoent de zondaar met God. Een ander middel is er niet. Het komt erop aan om dit bloed met gelovige bewustheid voor onszelf toegepast te krijgen aan onze ziel, zodat we met de apostel Paulus van harte mogen instemmen wat hij schrijft in Romeinen 5 vers 1: 'Wij dan gerechtvaardigd zijnde uit het geloof, hebben vrede bij God door onzen Heere Jezus Christus.'

Beste DJK, u wijst op het misbruik dat van deze leer gemaakt kan worden en dat begrijp ik ook wel, dat gevaar is levensgroot. Maar ten eerste zijn dit mensen die maar met een half oor luisteren omdat in elke preek gewezen wordt op de noodzaak van de geloofskennis van Christus. En ten tweede mogen we omwille van misbruik niet van de zuivere leer gaan afwijken. Dan doen we hetzelfde wat de roomsen zeiden over de leer van vrije genade: deze leer maakt zorgeloze en goddeloze mensen. Of een ander voorbeeld: Paulus (in navolging van zijn Meester) spreekt op diverse plaatsen over de Goddelijke verkiezing van eeuwigheid. Er zijn mensen zijn die daar gruwelijk misbruik van maken, doorgaan met leven in de zonde onder het mom: “als ik uitverkoren ben kom ik er toch wel”. Maar is dat de schuld van Paulus? Had hij dan maar niet over de verkiezing moeten spreken? U voelt toch zelf wel aan dat dit een absurde redenering is!

Met vriendelijke groet, Berea


Omhoog
 Profiel  
 
Berichten weergeven van de afgelopen:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Reageren op dit onderwerp  [ 646 berichten ]  Ga naar pagina Vorige  1 ... 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37 ... 65  Volgende

Alle tijden zijn UTC [ Zomertijd ]


Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 0 gasten


U mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen in dit forum
U mag geen reacties plaatsen op onderwerpen in dit forum
U mag uw berichten niet wijzigen in dit forum
U mag uw berichten niet verwijderen in dit forum
U mag geen bijlagen plaatsen in dit forum

Zoeken naar:
Ga naar:  
cron
POWERED_BY
Vertaald door phpBBservice.nl.