De woeste weg forum logo
Het is momenteel Wo Jul 15, 2020 6:16 am

Alle tijden zijn UTC [ Zomertijd ]




Plaats een nieuw onderwerp Reageren op dit onderwerp  [ 42 berichten ]  Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3, 4, 5  Volgende
Auteur Bericht
BerichtGeplaatst: Vr Apr 10, 2015 4:12 am 
Offline

Geregistreerd: Za Apr 04, 2015 6:44 pm
Berichten: 5
Dat is geen antwoord op mijn vraag.
Niemand zegd dat het boek gelijk is met Gods Woord,ik zei dat het er op gebasserd was.


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Vr Apr 10, 2015 9:53 am 
Offline
Site Admin

Geregistreerd: Di Okt 02, 2012 1:38 pm
Berichten: 200
Woonplaats: Katwijk aan/zee
Geachte lezers,

Ik heb mijn scherpe uitspraak over ds. De Heer enigszins aangepast, omwille van de ergernis en klachten hierover onder sommige lezers. Niet om in te houden, en mijn uitgesproken gedachten over hem in te trekken, maar eigenlijk temeer om sommige beginnende onderzoekers aangaande de Bijbelse heilsleer en on-Bijbelse dwaalleer...niet af te willen stoten. Over de inhoud van deze bewering doe ik persoonlijk echter niets af, en doe daaromtrent derhalve geen spijtbetuiging. Ten laatste, denk ik persoonlijk zelfs dat dominee de Heer van zichzelf niet weet of beseft in welke duivelse leerdwaling hij gelooft, verstrikt en gevangen zit. Alleen God kan hem dit tonen en hieruit verlossen. Maar zolang Saulus Van Tarsen voor zijn bekering tekeer ging als een briesende leeuw, menende Gode een welbehaaglijk werk te doen, was hij een vijand van de kerke Gods op aarde en de leer die zij aanhingen. Na zijn bekering is hem dit een droefenis gebleven tot aan het einde van zijn leven. Het gaat hier dus uiteindelijk niet meer om personen, want ik heb echt geen strijd tegen vlees en bloed. Het meest ergerlijke is dat de Ger. Gemeenten hem aangewezen hebben, achtende de Bijbelse wijsheid en bekwaamheid te hebben, om de inhoud van de Bijbelse leer in de twee boeken van ds. A. Kort te bestrijden. In de boeken van ds. Kort gaat het immers ook niet om hem of zijn leer, maar om de leer die naar de godzaligheid is.

Predik het woord; houd aan tijdelijk, ontijdelijk; wederleg, bestraf, vermaan in alle lankmoedigheid en leer. Want er zal een tijd zijn, wanneer zij de gezonde leer niet zullen verdragen; maar kittelachtig zijnde van gehoor, zullen zij zichzelven leraars opgaderen, naar hun eigen begeerlijkheden; En zullen hun gehoor van de waarheid afwenden, en zullen zich keren tot fabelen. Maar gij, wees wakker in alles, lijd verdrukkingen; doe het werk van een evangelist, maak, dat men van uw dienst ten volle verzekerd zij. (2 Tim. 4:2-5)

_________________
Houdt u zich a.u.b. aan deze regels van dit forum: viewtopic.php?f=18&t=10&p=10#p10


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Za Apr 11, 2015 12:03 pm 
Offline
Site Admin

Geregistreerd: Di Okt 02, 2012 1:38 pm
Berichten: 200
Woonplaats: Katwijk aan/zee
DJK - Statement schreef:
Het is overduidelijk gebleken dat de dwaalleer van veel dominees uiteindelijk de heimelijke bekering van veel kerkgangers is geworden. Waardoor het velen in de eerste plaats niet meer gaat om het verdedigen van een on-Bijbelse kerkleer, maar om het handhaven van een valse on-Bijbelse wedergeboorte of levendmaking - voortkomende uit die dwaalleer - hetgeen zij als het begin van hun bekering beschouwen daarbij menende dat Gods' Hand dit (valse) begin nooit zal laten varen. Men verdedigt hierom met hand en tand niet alleen de leer van hun dominee, maar ook zijn identiteit, zijn eer en status binnen de kerk waarvan zij lid zijn. Want aan dit alles valt of staat hun heimelijke bekering, en als hun geliefde dominee ernaast zit en derhalve nog ernstig dwaalt in de heilsleer, zijn zij immers nog onbekeerd.... en dat mag niet gebeuren!! Hoe nuchter sommigen in het leven ook mogen staan, redenerende: "beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald", hoe dwaas en onverstandig zij zich in deze toch gedragen de schijn liever hooghoudende. Hier begon dominee Kort zijn boek ook mee overigens, met dat verhaal over die vader die om deze zaken zijn zoon tenslotte toch liever de deur wijst. 'Zijn zoon kon het gelijk weleens aan zijn kant hebben', zal hij gedacht hebben. Sjonge, die onverstandige vader toch...!! Hiertegen valt haast niet te strijden. Hierom richtte Luther en Calvijn zich ten laatste ook niet meer tot de paus, de kardinalen en de vele bisschoppen, maar tot het gewone (onkundige) kerkvolk dat door deze schijnvrome geestelijken voor eeuwen lang op vreselijke wijze bedrogen waren geworden.

Deze tekst staat boven de weerleggingen die ik tot op heden schreef: http://www.dewoesteweg.nl/vraag-antwoord/weerleggingen/

Aan hen die menen dat ik de strijd tegen vlees en bloed heb, wil ik zeggen dat mijn strijd van een geheel andere aard is, namelijk tegen de duisternis dezer eeuw, en tegen de geestelijke boosheden in de lucht, Efeze 6:12. Het gaat mij om de zuivere leer der Waarheid die schier overal op Neerlands kansels bijkans geweken is. Ik gooi geen dominees weg, maar verwerp wél hun leerdwalingen op grond van de Heilige Schrift. Omdat ook ik slechts ten dele weet en profeteer, wil ik opmerken dat men vanuit mijn weerleggingen niet denken of suggereren moet, dat ik het alleen meen te weten. Misschien komt dit vanuit mijn stellig geschrijf op u weleens zo over. Een ieder schrijft naar dat hij geloof(d) heeft, en overeenkomstig van hetgeen hij overtuigd is. Het betreft hier immers geen wetenschappelijke betoog, waarin men vaak ruimte laat en openstaat voor andermans meningen. Ik wens alleen naar voren te brengen wat Gods Woord ons leert en wat daarin geschreven staat. Laat hen die mijn mening niet delen mij liever weerleggen vanuit Gods Woord, in plaats van de strijd tegen mijn persoon aan te binden. Ik sta altijd open voor kritiek, mits u vanuit het Woord tot mij komt. Aan hen die menen dat ik vrees dat straks ook enkele verworpenen de hemel zullen binnensluipen, wil ik zeggen dat God Zich door Zijn Woord en door deze weerleggingen van hen vrijmaakt. Hen is het Evangelie van vrije genade verkondigt, maar het werd hen een reuke des doods ten eeuwige doden. Aan hen die het geheel onverschillig is hoedanig er gepreekt en geleerd wordt, heb ik ook iets te zeggen. Zij redeneren van: ‘als een ziel is uitverkoren dan komt hij/zij er toch wel…’ Op zich geen onwaarheid, maar u vergeet dat God van eeuwigheid niet alleen een volk tot zaligheid heeft uitverkoren, maar ook de zuivere middelen daartoe. Was God dan niet machtig om destijds Zijn verkorenen onder het juk van de Roomse vloekleer te bekeren…?? Ja toch!! Maar het behaagde Hem anders. Hoe dan…?? Namelijk door de nije leer der reformatoren die op hun beurt teruggrepen op de leer van Jezus Christus en Zijn apostelen. De leer werd hervormd en de dwalingen werden vervloekt en afgezworen. Toen men de Waarheid weer zuiver beleed, begon de Geest Gods Zich rijkelijk aan het gepredikte Woord te paren waarop duizenden zielen tot waarachtige bekering werden gebracht. Aan hen die menen dat m’n weerleggingen vallen of staan omtrent de toonzetting waarin ze geschreven zijn, en daarmee betuigen de scherpte van Gods Woord niet kunnen en/of willen verdragen, wens ik de geestelijke donderklanken van Gods heilige wet toe. De scherpte en de veroordeling van dit Goddelijke Woord heeft mij doorstoken en verbrijzeld, Hand. 2:37, Jes. 57:15, maar ook in en door Christus Jezus vrijgemaakt. Ik wenste ook bij u, voordat u onder toorn en gramschap Gods over uw bedreven kwaad straks voor eeuwig verbrijzeld zult worden. Ge mocht eens ontwaken uit de doodslaap waarin u slapende bent, en te samen met Jona aan het dek van uw levenscheepje bemerken dat de storm is om uwentwil. Wanneer God den Heiligen Geest met u een heilige twist aanvangt en het uit Zijn heilige Wet neemt en het u verkondigt tot uw oordeel, vloek en bestraffing, dan kunnen anderen u niet zoveel kwaad of pijn meer aandoen. Eén ding is wel waar, namelijk dat we in een tijd van grote spraakverwarring leven waarin velen de leer en uitdrukkingen van bepaalde dominees hebben verheven boven de rechtvaardigingsleer der apostelen. Wanneer je dit dan op grond van Gods Woord weerlegt, komt menigmaal de bedreven afgoderij met dominees en met hun dwaalleerringen zeer spoedig openbaar. Men begint dan veelal de staat van een dominee te verdedigen, die meestentijds in de weerlegging niet eens ter sprake is gekomen, om de eenvoudige reden dat ik géén Rechter ben.

Men redeneert als volgt: ‘onze dominee is/was een bekeerde man en sprak daarom vanuit een zuivere leer’. Slechts weinigen beseffen dat een zuivere bevinding ook vanuit een valse leer voorgesteld kan worden. Daaraan staan velen van Gods volk helaas ook schuldig! Dat zijn de wijze maagden die slapende zijn met de dwaze maagden. Ik wenste hen door deze liefdevolle vermaningen wel wakker te mogen bazuinen. De meesten van Gods volk bakeren anderen, luisteren anderen op, en onderwijzen anderen, vanuit de leer die men iedere zondag wekelijks indrinkt. Er zijn slechts weinigen die Schrift met Schrift verklaren, die spreken vanuit de zuivere leer der apostelen, en die Gods Woord boven de leer van alle leraren plaatsen. Die dit mogen doen, worden het meest verdrukt en geestelijk vervolgt door de uitwendige farizeïsche godsdienst. Het komt ook omdat men de uitwendige kennis is gaan verachten, velen doen helaas niet meer gelijk destijds de edele Bereeërs deden, ‘….mijn domineetje weet het wel voor mij, die onderzoekt wel voor mij…..en als mijn bekeerde / geleerde domineetje dwaalt……zou ik het dan wél zuiver kunnen zeggen? ’ zo blijkt helaas veelal het geval te zijn. En zo waakt men zeer krampachtig dat er geen heilige huisjes omver getrapt worden. Hierin komt de grootste vijandschap openbaar, namelijk dat wanneer ‘mijn dominee’ mogelijk dwaalt, ik misschien toch nog onbekeerd zou kunnen zijn… Dan gaat de strijd helemaal al niet meer om de zuivere leer, maar slechts om een valse en onzuivere bekering heimelijk te willen handhaven. Wat is een mens toch een vijand van zijn eigen zaligheid, en stekeblind in ‘s hemels wegen. Terwijl ik toch niets anders zou wensen dan dat die vrome godsdienstige huichelaars eens goed door de verrotte plankenvloer van hun té vroege en valse bekering mochten zakken, voor dat het voor eeuwig te laat is. De goddeloze en vijandige Saulus Van Tarsen kon immers ook nog bekeerd worden. God maakte van deze blinde farizeeër de grootste apostel der heidenen! In deze geldt het toch ook beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald te zijn. Geliefde lezer, als u eens wist hoe ik gedwaald heb, maar ook hoedanig den Heere mijn ogen voor deze dingen heeft willen openen.De Heere zegene dit gebrekkig onderwijs, niet uit haat, maar uit liefde bedoeld en geschreven. De Waarheid mocht u eens inwinnen en overwinnen, opdat ge u zelf kwijt zou geraken en God alleen over mocht houden. Tot nader onderwijs voor hen die dwalen, tot versterking van de broederen, en tot nadere ontdekking en tot waarachtige bekering voor hen die zich heimelijk rijker rekenden dan ze voor God waren. Dat schenke den Heere, uit vrije genade om niet, alleen om Jezus wil.

D.J. Kleen

_________________
Houdt u zich a.u.b. aan deze regels van dit forum: viewtopic.php?f=18&t=10&p=10#p10


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Za Apr 11, 2015 6:05 pm 
Offline

Geregistreerd: Vr Apr 03, 2015 4:19 pm
Berichten: 10
Uit een preek over zondag 7 HC van wijlen ds. C.B. Holland:

"Wat vertrouwt de ziel in het ware geloof? Zij vertrouwt onder vreze en beven, onder worstelingen en gebeden; dat niet alleen aan anderen, maar ook aan mij vergeving van zonden, eeuwige gerechtigheid en zaligheid van God geschonken zij, in en door de beloftenissen des evangelie's. Want het evangelie behelst de belofte, waarbij vergeving van zonden wordt toegezegd aan een iegelijk die in Christus Jezus gelooft. En de waarachtig gelovige is niet gelijk aan hen, die niet reageren op de bekendmaking van Gods beloften. Nee, hij geeft Gode zijn naam op, als een doemwaardig zondaar, die gewillig is, om in Christus met God verzoend te worden. En al durft hij nu eerder geloven, dat al deze weldaden aan anderen geschonken zijn, dan aan hem zelf, hij durft toch niet de vrije genadebelofte des evangelies verachten en verwerpen, en zodoende God tot een leugenaar maken. Hij laat zich over boord werpen door het heilige recht Gods en uitstoten tot Hem tegen Wie hij overtreden heeft van de moederschoot af, maar Die ook voor de overtreders gebeden heeft.

Alle vergeving, alle zaligheid verbeurd, ten enenmale verbeurd. Zij worden geschonken van God. Niet ik schenk ze mij. Nee, ten spijt dat ik ze verbeurd heb en geheel onwaardig ben, toch schenkt de Heere ze, alleen uit louter, uit enkel genade, alleen uit onverdiende goedheid. Niets in mij beweegt Hem daartoe. Alleen om de verdienste van Christus. Die alleen is de beweeggrond van zulk een schenking. Daarom is ook de verheerlijking van die verdienste het grote, eeuwige einddoel."
Uit: genade voor genade.


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Za Apr 11, 2015 6:49 pm 
Offline

Geregistreerd: Vr Apr 03, 2015 4:19 pm
Berichten: 10
Uit een lezing van wijlen ds. D. Chr. Overduin uit Hilversum:

'Waarom is het hart van de reformatie in vele kringen verlamd? Waarom wordt er een karikatuur van gemaakt? Waarom gaat men er van uit dat slechts een enkeling van Gods volk gerechtvaardigd wordt, en dat de meesten sterven in de roeping?
Is het omdat de prediking niet doortrokken is van het wonder: tegelijk goddeloze…en...heilige…simul iustus et peccator…?

De KLEMTOON is VERLEGD naar de mens, de gerechtvaardigde of niet gerechtvaardigde mens. Laten we toch bedenken dat het een VREEMDE gerechtigheid is die door het geloof wordt omhelsd. Ik heb eens tegen iemand gezegd: Denk toch niet dat God jou rechtvaardigt; schei er toch mee uit. God vervloekt jou en mij. Dat is het enige, wat er voor ons over is. Dit is wel een beetje eenzijdig gezegd. God rechtvaardigt goddelozen…. maar toch... Christus is gerechtvaardigd naar of in de Geest (1 Tim. 3:16). Wij zijn alleen gerechtvaardigd in Gods Zoon. Die in de Zoon gelooft, die heeft het eeuwige leven. Hij is ons van God geschonken tot rechtvaardigheid. Dan bloeit, in de toepassing van het heil, op de puinhopen van onze waarneming, dat wonderlijk geloof, die hoop, die liefde, die stamelen: Dierbare Koning, U bent alleen alle liefde waardig. Dat worstelt ook door alles heen tot het “Abba, Vader”. Dat staat tegenover zonde, dood, vloek en verderf. Dat vindt geen aanknopingspunt, niet het minste, in zichzelf, om te zeggen: Ha, ik weet, in beginsel ben ik bekeerd en behouden. Nee, dat kan alleen maar rusten in en op het werk van Christus. Het geloof ziet op Christus. Daarom: Laat varen het systeem van schakels in het uit elkaar plukken van de keten.

Het geloof is vertrouwend van aard. Er was een man. die altijd sprak over z’n zonden… Altijd klonk het op ieder gezelschap : O, mijn zonden. Tenslotte zei iemand: mensen, die man heeft het altijd over zijn zonden, maar hebben jullie al eens gehoord dat ze vergeven zijn? Toen was de aardigheid van dat praten er af. De Heilige Geest overtuigt van zonde, omdat we In Jezus niet geloven. Die gelooft is heilig, rechtvaardig en goed.'


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Ma Apr 13, 2015 8:41 pm 
Offline
Site Admin

Geregistreerd: Di Okt 02, 2012 1:38 pm
Berichten: 200
Woonplaats: Katwijk aan/zee
Dit zijn wel mooie Bijbelse citaten, Kay Munk. Overeenkomstig Gods Woord.... en in dezelfde lijn als de prediking van ds. Kort.
Waarom neem je niet de moeite om kennis van de inhoud van zijn boeken te nemen?

_________________
Houdt u zich a.u.b. aan deze regels van dit forum: viewtopic.php?f=18&t=10&p=10#p10


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Di Apr 14, 2015 6:45 pm 
Offline

Geregistreerd: Vr Apr 03, 2015 4:19 pm
Berichten: 10
DJK: Ik ga het boek binnenkort lezen.


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Vr Apr 17, 2015 9:21 am 
Offline

Geregistreerd: Vr Apr 03, 2015 12:13 pm
Berichten: 4
DJK - admin schreef:
Cor V. per email schreef:
Beste Daan,

@DJK, je weet dat ik niet gelukkig ben met het ongevraagd plaatsen van mails op je forum. Zo ga je niet met elkaar om!
Desondanks heb ik mij nu aangemeld voor dit forum; dan kan ik tenminste nog zelf beslissen of ik iets plaats of niet.
Intussen belemmert het mij wel om je (vertrouwelijk) nog eens te mailen: iedere mail kan immers zomaar weer door jou gepubliceerd worden...
Dit wilde ik toch even vooraf zeggen.

Dan nu wat ik inhoudelijk wilde plaatsen. Je schreef eerder het volgende:

DJK - admin schreef:
Dit onderstaande vind ik wel scherp opgemerkt van je:
Cor V. schreef:
Overigens noemde je ook zelf het punt van de zekerheid. Daarin kan ik jou volgen, ik ervaar het gedeelte van ds. Kort over de zekerheid als te weinig onderscheidend tussen de volkomen zekerheid van het heil, de zekerheid van het geloof en de zekerheid van het gevoel. Hierover hoop ik nog nader, ook naar jou toe te reageren"

Hierover hoor ik onze dagen haast geen dominee meer spreken. Ik miste dit in het boek omdat vanwege de betovering door verkeerd onderwijs velen in strikken des satans verkeren, kan ik over meepraten, en derhalve niet meer weten hoe zij hun roeping en verkiezing - ten opzichte van zichzelf - dienen vast te maken. Maar omdat de uitleg over het onderscheid tussen de zekerheid van het hart en de volle verzekerdheid des verstand....erg neigt naar de habitus en actus leer van de Ger. Gemeenten, denk ik dat ze dit onderwerp liever doodzwijgen uit vrees dat velen hiermee weer de verkeerde kant mee uitgaan. Maar daar is Gods ware volk die in deze strijd en duisternis verkeren niet mee gediend. Ik sprak dominee Kort hier morgenochtend nog even over, ik meen dat hij nu ook begint te begrijpen wat ik hiermee wilde verduidelijken. Vanuit deze gedachtegang meende ik dat we HC zondag 7 als de zekerheid van het hart mogen zien en HC zondag 23 als de (volle) zekerheid des verstands. Want in HC zondag 23 is de ziel nader onderwezen - inhoud van zondag 8 t/m 22 - in zijn verlossing en het Voorwerp van zijn verlossing, volgens 2 Petrus 1:5-12 heeft hij dan kennis bij zijn geschonken geloof (zondag 7) mogen voegen waardoor hij vaster mag staan in de genade die Gods hem wilde schenken, uit vrije genade om niet, in en om Christus wil alleen. Om verwarring te voorkomen spreek ik liever niet over het wezen en welwezen des geloofs, want dat verdraaien de Comrianen dan vervolgens ook weer richting de habitus / actus uitleg van leer.


Daarop reageerde ik (onder meer) als volgt (per mail, maar ook door jou hier geplaatst):
Cor V schreef:
Zondag 7 en zondag 23 zie ik toch anders: beide zondagen zijn complementair aan elkaar. Eerst wordt het zaligmakend geloof beschreven, daarna de weldaad van de rechtvaardiging die onafscheidelijk aan dit geloof verbonden is. In zondag 7 gaat het wel de zekerheid in het hart omdat dit geloof in de mens, in het hart zetelt. Maar in zondag 23 gaat het helemaal niet over zekerheid in het hart of in het verstand, maar gaat het erom dat de rechtvaardiging onafscheidelijk met het ware geloof verbonden is, al zou het geloof nog zo zwak zijn. De rechtvaardiging is niet in ons, maar buiten ons, in Christus gerechtigheid! Het ‘in zoverre’ aan het slot van antwoord 60 geeft geen trap of mate aan, maar slechts een ‘conditie’, namelijk ‘mits’ er geloof is – hetzij zwak of sterk. Dit slot (dat in de Latijnse tekst ontbreekt) is louter bedoeld als een herhaling van de eerste regel in het antwoord: ‘alleen door een waar geloof in Jezus Christus’ – alweer: ongeacht of het zwak of sterk is. Ik weet niet of bovenstaande ingaat op jouw gedachten over zondag 23, maar ik wilde je dit toch meedelen.

Naar aanleiding hiervan wilde ik nog iets toevoegen.

1. Het verbaast mij nog steeds dat je zondag 23 interpreteert als een zondag die geduid moet worden vanuit de '(volle) zekerheid des verstands' zoals je schrijft. Daarmee ga je juist een kant op die je m.i. niet wilt. Daarmee geef je namelijk een voedingsbodem aan het lezen van zondag 23 als een nadere bevestiging van de rechtvaardiging in plaats van de rechtvaardiging door het geloof ZELF. Dat zul je vermoedelijk niet bedoelen, maar het is wel verwarrend. (M.i. is het boek van ds. Kort op dit punt juist WEL duidelijk, bv. blz. 114-115.)

2. De zondagen 8-22 moeten gezien worden als een nadere uitwerking van het voorwerp van het geloof, namelijk de drie-enige God, de zaligheid in Christus en alle weldaden die daarmee verbonden zijn, enzovoort. Deze zondagen moeten we naar mijn overtuiging echter niet interpreteren als een afspiegeling van de weg der genade, waarin de gelovige 'vaster mag staan in de genade' (zoals je schreef). Ook op die wijze geef je een voedingsbodem aan het chronologisch lezen van de zondagen in het stuk van de verlossing, terwijl dit hele stuk van verlossing één geheel vormt. Vanuit dit ene geheel worden de afzonderlijke delen beschreven en uitgewerkt. Hierin is geen tijdsvolgorde - dat stem je ook toe, maar dan snap ik toch echt je opmerkingen over zondag 8-22 en ook zondag 23 niet.

3. Wanneer zondag 23 over de rechtvaardigmaking zou gaan over de '(volle) zekerheid van het verstand' dan zou hiermee JUIST de troost van de rechtvaardigmaking verzwakt worden. Want in deze weldaad van de rechtvaardigmaking is geen meer of minder, geen trap of mate, want deze weldaad ligt buiten de mens door de toerekening van de gerechtigheid van Christus, zowel Zijn dadelijke gerechtigheid in de vervulling der wet als Zijn lijdelijke gerechtigheid in de betaling voor de zonde. Hier denken we geheel hetzelfde over. Echter, ik noem dit omdat de wijze waarop jij zondag 23 thans uitlegt (vanuit de '(volle) zekerheid van het verstand' zoals je schreef), verduisterend werkt. Voor IEDERE gelovige is de weldaad van de rechtvaardigmaking volkomen, ongeacht de mate van het geloof en ook ongeacht de mate van zekerheid.

Laten we daarom zondag 23 alleen bezien als een nadere aanvulling op zondag 7, waarin de weldaad van de rechtvaardigmaking - die ook in zondag 7 reeds genoemd is - wordt uigewerkt. Het zaligmakend geloof en de rechtvaardiging zijn onafscheidelijk aan elkaar verbonden, zonder dat we enige weg van nadere bevinding of het verkrijgen van (volle) zekerheid stellen als tussenliggend aan beide zondagen. De rechtvaardiging kent geen trappen, en ieder geloof, ook het zwakste, is rechtvaardigend. Over de mate van zekerheid van het hart of de mate van zekerheid van het verstand gaat zondag 23 volstrekt niet; dat moeten we geheel hierbuiten laten!

Hartelijke groet,
Cor V


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Vr Apr 17, 2015 1:47 pm 
Offline

Geregistreerd: Vr Apr 03, 2015 12:13 pm
Berichten: 4
DJK - admin schreef:
Interview RD met ds. A. Kort over zijn tweede boek : Het rechtvaardigend geloof

Bron: Refdagblad 19 mrt 2015 - tekst Jan van ’t Hul, Anton Dommerholt

(...)

Wat is de essentie van ”Het rechtvaardigend geloof”?
„Wedergeboorte, in de betekenis van levendmaking, is vrucht en verzegeling van het ware zaligmakende geloof. Een mens wordt wedergeboren en gerechtvaardigd door het geloof. Wie wedergeboren is, die gelooft. En wie niet is wedergeboren, die gelooft dus niet. Geloof, rechtvaardigmaking, wedergeboorte, vernieuwing en verzegeling kunnen niet van elkaar worden losgemaakt, zijn niet te scheiden – lees de kanttekening bij Efeze 1:13. Dat doet de nieuwe leer van onze dagen wel. Die maakt van al die stukken aparte belevingen en verdraait daarmee de Schrift. Maar dat hebben Calvijn en de Heidelbergse Catechismus ons niet geleerd.”

De essentie dat de weldaden van geloof, rechtvaardigmaking, wedergeboorte, enzovoort, niet van elkaar te scheiden zijn, wordt in het boek duidelijk voorgesteld. En in die zin is het boek zeer zeker aanbevelenswaardig.

Toch moeten we naar mijn overtuiging niet met het boek aan de haal gaan in de zin dat dit boek in alle opzichten het eind van alle tegenspraak is. Zonder aan de waarde van het boek – zoals hierboven genoemd – af te willen doen, wil ik toch kwijt dat er enkele zaken in het boek zijn die ik minder juist of minder duidelijk vind. Ik wil ze kort noemen.

1. In het boek wordt gesproken over het verband van geloof en wedergeboorte. Daarbij wordt wat de orde betreft, het geloof gesteld vóór de wedergeboorte. Het nieuwe leven is dus een vrucht van het geloof. Dit is geheel rechtzinnig. Terecht wordt aangewezen hoe de kanttekeningen dikwijls op deze wijze over de wedergeboorte spreken. Echter, jammer is het dat het spreken over de wedergeboorte of levendmaking in enge (smalle) zin hiermee veroordeeld lijkt te worden. Dat is naar mijn overtuiging niet nodig. Beide betekenissen van de wedergeboorte gaan heel goed samen. Zo spreekt ook D.L. III/IV.12 over wedergeboorte en levendmaking in enge zin, en plaatst deze in orde (niet in tijd!) vóór het geloof. Ook Calvijn spreekt op beide wijzen over de wedergeboorte, zie het leerzame commentaar bij Johannes 1:13.

2. Terecht wordt in het boek aangegeven dat het filosofische onderscheid van de ‘habitus’ en ‘actus’ van het geloof tot ernstige dwalingen geleid heeft. Dat wil echter niet zeggen dat dit onderscheid ten enenmale geloochend hoeft te worden, zoals in het boek lijkt te gebeuren. Ook op de Synode van Dordrecht kende men dit onderscheid, echter zonder te vervallen in de dwalingen van later tijd. Verder benadrukken de D.L. dat de wedergeboorte onafscheidelijk verbonden is met het ‘dadelijk geloven’. In later tijd is dit woord ‘dadelijk’ vervangen door ‘metterdaad’ of ‘daadwerkelijk’, maar er staat oorspronkelijk toch echt ‘dadelick’ (Latijn: actu) (de verklaring van dit woord op blz. 164 is dus onjuist). Hiermee hebben onze Dordtse vaderen de actus = daad van het geloof bedoeld. Het is dus niet juist te beweren dat onze vaderen dit onderscheid niet gekend of gebruikt hebben. Wel is het juist om te zeggen dat zij (in volwassenen) géén begin van het ware geloof hebben gesteld afgescheiden van het dadelijk aannemen van Christus en Zijn gerechtigheid. Het 'dadelijk geloven' werd door de Dordtse vaderen aan het 'wedergeboren worden' onafscheidelijk verbonden.

3. Een belangrijk punt is ook de verdediging van de zekerheid of het vertrouwen van het geloof. Ik vind het boek echter niet op alle plaatsen even duidelijk over de aard van deze zekerheid of vertrouwen, en waarin dit geloofsvertrouwen / deze geloofszekerheid onderscheiden is van de zekerheid van het gevoel. Daardoor kan op grond van dit boek een karikatuur ontstaan van wat het ware zaligmakende geloof is. Ook vind ik de kritiek op de Westminster Confessie in dit verband jammer. We kunnen over dit onderwerp juist heel veel van de puriteinen en Schotten leren (bv. Thomas Boston, de Erskines, John Owen, William Guthrie, enz.).

Dan nog iets kleiners:
- Het is te kort door de bocht om te stellen dat Calvijn ingestemd heeft met de Augsburgse Confessie van 1530 (blz. 167). In later tijd toonde Calvijn zich er een beslist tegenstander van om deze confessie te ondertekenen, aangezien deze confessie door de Luthersen vanwege de avondmaalsleer gedreven werd. Melanchton heeft deze Confessie in 1540 enigszins gewijzigd, en met deze gewijzigde belijdenis heeft Calvijn wél ingestemd. Zowel onze Nederlandse kerken als de Franse Hugenotenkerken hebben geweigerd om de onveranderde Confessie van 1530 te ondertekenen. Onze vaderen hadden door dit belijdenisgeschrift aan te nemen de steun van de Duitse vorsten kunnen verkrijgen in de strijd tegen Spanje, maar zij hebben zeer bewust (om principiële redenen) daar niet voor gekozen.

Bovenstaande kritische noten doen overigens niets af van de belangrijke hoofdzaken die in dit boek geleerd worden. Het is dan ook niet mijn bedoeling om deze kritische noten verder uit te vergroten, maar ik wilde ze toch noemen, omdat deze punten aanleiding zouden kunnen zijn voor nieuwe misverstanden!


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Za Apr 18, 2015 1:22 pm 
Offline
Site Admin

Geregistreerd: Di Okt 02, 2012 1:38 pm
Berichten: 200
Woonplaats: Katwijk aan/zee
Cor V schreef:
DJK - admin schreef:
Cor V. per email schreef:
Beste Daan,

@DJK, je weet dat ik niet gelukkig ben met het ongevraagd plaatsen van mails op je forum. Zo ga je niet met elkaar om!
Desondanks heb ik mij nu aangemeld voor dit forum; dan kan ik tenminste nog zelf beslissen of ik iets plaats of niet.
Intussen belemmert het mij wel om je (vertrouwelijk) nog eens te mailen: iedere mail kan immers zomaar weer door jou gepubliceerd worden...
Dit wilde ik toch even vooraf zeggen.

Dan nu wat ik inhoudelijk wilde plaatsen. Je schreef eerder het volgende:

DJK - admin schreef:
Dit onderstaande vind ik wel scherp opgemerkt van je:
Cor V. schreef:
Overigens noemde je ook zelf het punt van de zekerheid. Daarin kan ik jou volgen, ik ervaar het gedeelte van ds. Kort over de zekerheid als te weinig onderscheidend tussen de volkomen zekerheid van het heil, de zekerheid van het geloof en de zekerheid van het gevoel. Hierover hoop ik nog nader, ook naar jou toe te reageren"

Hierover hoor ik onze dagen haast geen dominee meer spreken. Ik miste dit in het boek omdat vanwege de betovering door verkeerd onderwijs velen in strikken des satans verkeren, kan ik over meepraten, en derhalve niet meer weten hoe zij hun roeping en verkiezing - ten opzichte van zichzelf - dienen vast te maken. Maar omdat de uitleg over het onderscheid tussen de zekerheid van het hart en de volle verzekerdheid des verstand....erg neigt naar de habitus en actus leer van de Ger. Gemeenten, denk ik dat ze dit onderwerp liever doodzwijgen uit vrees dat velen hiermee weer de verkeerde kant mee uitgaan. Maar daar is Gods ware volk die in deze strijd en duisternis verkeren niet mee gediend. Ik sprak dominee Kort hier morgenochtend nog even over, ik meen dat hij nu ook begint te begrijpen wat ik hiermee wilde verduidelijken. Vanuit deze gedachtegang meende ik dat we HC zondag 7 als de zekerheid van het hart mogen zien en HC zondag 23 als de (volle) zekerheid des verstands. Want in HC zondag 23 is de ziel nader onderwezen - inhoud van zondag 8 t/m 22 - in zijn verlossing en het Voorwerp van zijn verlossing, volgens 2 Petrus 1:5-12 heeft hij dan kennis bij zijn geschonken geloof (zondag 7) mogen voegen waardoor hij vaster mag staan in de genade die Gods hem wilde schenken, uit vrije genade om niet, in en om Christus wil alleen. Om verwarring te voorkomen spreek ik liever niet over het wezen en welwezen des geloofs, want dat verdraaien de Comrianen dan vervolgens ook weer richting de habitus / actus uitleg van leer.

Daarop reageerde ik (onder meer) als volgt (per mail, maar ook door jou hier geplaatst):
Cor V schreef:
Zondag 7 en zondag 23 zie ik toch anders: beide zondagen zijn complementair aan elkaar. Eerst wordt het zaligmakend geloof beschreven, daarna de weldaad van de rechtvaardiging die onafscheidelijk aan dit geloof verbonden is. In zondag 7 gaat het wel de zekerheid in het hart omdat dit geloof in de mens, in het hart zetelt. Maar in zondag 23 gaat het helemaal niet over zekerheid in het hart of in het verstand, maar gaat het erom dat de rechtvaardiging onafscheidelijk met het ware geloof verbonden is, al zou het geloof nog zo zwak zijn. De rechtvaardiging is niet in ons, maar buiten ons, in Christus gerechtigheid! Het ‘in zoverre’ aan het slot van antwoord 60 geeft geen trap of mate aan, maar slechts een ‘conditie’, namelijk ‘mits’ er geloof is – hetzij zwak of sterk. Dit slot (dat in de Latijnse tekst ontbreekt) is louter bedoeld als een herhaling van de eerste regel in het antwoord: ‘alleen door een waar geloof in Jezus Christus’ – alweer: ongeacht of het zwak of sterk is. Ik weet niet of bovenstaande ingaat op jouw gedachten over zondag 23, maar ik wilde je dit toch meedelen.

Naar aanleiding hiervan wilde ik nog iets toevoegen.

1. Het verbaast mij nog steeds dat je zondag 23 interpreteert als een zondag die geduid moet worden vanuit de '(volle) zekerheid des verstands' zoals je schrijft. Daarmee ga je juist een kant op die je m.i. niet wilt. Daarmee geef je namelijk een voedingsbodem aan het lezen van zondag 23 als een nadere bevestiging van de rechtvaardiging in plaats van de rechtvaardiging door het geloof ZELF. Dat zul je vermoedelijk niet bedoelen, maar het is wel verwarrend. (M.i. is het boek van ds. Kort op dit punt juist WEL duidelijk, bv. blz. 114-115.)

2. De zondagen 8-22 moeten gezien worden als een nadere uitwerking van het voorwerp van het geloof, namelijk de drie-enige God, de zaligheid in Christus en alle weldaden die daarmee verbonden zijn, enzovoort. Deze zondagen moeten we naar mijn overtuiging echter niet interpreteren als een afspiegeling van de weg der genade, waarin de gelovige 'vaster mag staan in de genade' (zoals je schreef). Ook op die wijze geef je een voedingsbodem aan het chronologisch lezen van de zondagen in het stuk van de verlossing, terwijl dit hele stuk van verlossing één geheel vormt. Vanuit dit ene geheel worden de afzonderlijke delen beschreven en uitgewerkt. Hierin is geen tijdsvolgorde - dat stem je ook toe, maar dan snap ik toch echt je opmerkingen over zondag 8-22 en ook zondag 23 niet.

3. Wanneer zondag 23 over de rechtvaardigmaking zou gaan over de '(volle) zekerheid van het verstand' dan zou hiermee JUIST de troost van de rechtvaardigmaking verzwakt worden. Want in deze weldaad van de rechtvaardigmaking is geen meer of minder, geen trap of mate, want deze weldaad ligt buiten de mens door de toerekening van de gerechtigheid van Christus, zowel Zijn dadelijke gerechtigheid in de vervulling der wet als Zijn lijdelijke gerechtigheid in de betaling voor de zonde. Hier denken we geheel hetzelfde over. Echter, ik noem dit omdat de wijze waarop jij zondag 23 thans uitlegt (vanuit de '(volle) zekerheid van het verstand' zoals je schreef), verduisterend werkt. Voor IEDERE gelovige is de weldaad van de rechtvaardigmaking volkomen, ongeacht de mate van het geloof en ook ongeacht de mate van zekerheid.

Laten we daarom zondag 23 alleen bezien als een nadere aanvulling op zondag 7, waarin de weldaad van de rechtvaardigmaking - die ook in zondag 7 reeds genoemd is - wordt uigewerkt. Het zaligmakend geloof en de rechtvaardiging zijn onafscheidelijk aan elkaar verbonden, zonder dat we enige weg van nadere bevinding of het verkrijgen van (volle) zekerheid stellen als tussenliggend aan beide zondagen. De rechtvaardiging kent geen trappen, en ieder geloof, ook het zwakste, is rechtvaardigend. Over de mate van zekerheid van het hart of de mate van zekerheid van het verstand gaat zondag 23 volstrekt niet; dat moeten we geheel hierbuiten laten!

Hartelijke groet,
Cor V

Geachte vriend Cor V, allereerst mijn excuses als ik je met het plaatsen van jouw opmerkingen in verlegenheid heb gebracht.
Hoewel ik er geen kwaad in kon zien, beloof ik je dat ik dit in het DV voortaan niet meer zal doen.
Hij ging mij er meer om deze dingen met anderen te willen delen. Ik heb overigens niemand verteld wie er achter Cor V schuilt.

Dit gezegd hebbend, valt het mij niet mee dat je nog steeds niet (of slechts ten dele) begrijpt wat ik met mijn voorgaande opmerkingen omtrent het verband tussen HC zondag 7 en HC zondag 23 probeerde op te merken. In zondag 7 - niet alleen anderen maar ook mij vergeving van zonden geschonken is - hier is het een vlak veld geworden tussen God en die verkoren zondaar. Met bewustheid gerechtvaardigd voor God door het geschonken geloof, waarin een vast vertrouwen en zekerheid, en kennis is gezeteld. Waarvan de apostel betuigt, met het hart geloof men ter rechtvaardigheid en met de mond beleid men ter zaligheid.

In zondag 23 is de geschonken geloofskennis verdiept en vermeerderd, middels de inhoud van het onderwijs in zondag 8 - zondag 22. Hier is de verloste zondaar nader onderwezen in het Voorwerp van zijn geschonken geloof waarmee hij verenigd is geworden. In deze is verdieping van de geloofskennis meer weten = meer vertroosting, tevens vermeerdering van het vertrouwen en vermeerdering van de zekerheid. In dit opzicht meende ik het onderscheid tussen de geloofszekerheid van het hart en de volle zekerheid des verstands te mogen zien. Het kan zijn dat ik dit theologisch verkeerd stel, maar zo kreeg ik het te zien. Ondanks dat de puriteinen hier heel veel over hebben geschreven, vind ik nog steeds dat hier in onze kringen weinig over gesproken wordt. Naar mijn bescheiden komt dat omdat men hier ook de habitus / actus kant mee uit kan gaan. Dit heb ik ook in mijn recensie geschreven. Maar door het verzwijgen van deze zaak die ook in 2 Petrus 1: 5-12 wordt genoemd, worden vele kinderen Gods die hun roeping en verkiezing vast zoeken te maken... evenwel grotelijks tekort gedaan.

Dit is alles wat ik hierover op grond van Gods Woord wilde opmerken. Niet meer, en ook niet minder!
Het kan ook zijn dat we langs elkaar heen praten, en jij me hierin bijvoorbeeld niet begrijpt omdat ik niet de dezelfde woorden of termen kies of gebruik die jij gewend bent. De gebroeders Erskine spraken in deze ook weleens over de zekerheids des gevoels etc, om verwarring te voorkomen probeer ik daarentegen alleen termen te gebruiken die Gods Woord over deze zaken noemt. Probeer vanuit mijn bovenstaande uitleg en gedachten deze brief 8 van ds. J.H. Koster aan zijn vriend Jonker te lezen en te verstaan.
Lees hier: http://www.dewoesteweg.nl/verzonden-bri ... jh-koster/


En gij, tot hetzelve ook alle naarstigheid toebrengende, voegt bij uw geloof deugd, en bij de deugd kennis, (....)
Daarom, broeders, benaarstigt u te meer, om uw roeping en verkiezing vast te maken; want dat doende zult gij nimmermeer struikelen. Want alzo zal u rijkelijk toegevoegd worden de ingang in het eeuwig Koninkrijk van onzen Heere en Zaligmaker, Jezus Christus. Daarom zal ik niet verzuimen u altijd daarvan te vermanen, hoewel gij het weet, en in de tegenwoordige waarheid versterkt zijt. (2 Petrus 1:5-12)

_________________
Houdt u zich a.u.b. aan deze regels van dit forum: viewtopic.php?f=18&t=10&p=10#p10


Omhoog
 Profiel  
 
Berichten weergeven van de afgelopen:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Reageren op dit onderwerp  [ 42 berichten ]  Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3, 4, 5  Volgende

Alle tijden zijn UTC [ Zomertijd ]


Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast


U mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen in dit forum
U mag geen reacties plaatsen op onderwerpen in dit forum
U mag uw berichten niet wijzigen in dit forum
U mag uw berichten niet verwijderen in dit forum
U mag geen bijlagen plaatsen in dit forum

Zoeken naar:
Ga naar:  
cron
POWERED_BY
Vertaald door phpBBservice.nl.