De woeste weg forum logo
Het is momenteel Wo Jul 15, 2020 7:08 am

Alle tijden zijn UTC [ Zomertijd ]




Plaats een nieuw onderwerp Reageren op dit onderwerp  [ 7 berichten ] 
Auteur Bericht
BerichtGeplaatst: Ma Dec 11, 2017 11:26 am 
Offline
Site Admin

Geregistreerd: Di Okt 02, 2012 1:38 pm
Berichten: 200
Woonplaats: Katwijk aan/zee
Citaat:
From: KJB
Sent: Thursday, november 16, 2017 9:39 AM
To: dkleenp@kliksafe.nl
Subject: Wat vragen.......

Geachte meneer Kleen,

Van meneer Van der Meer kreeg ik uw mail adres. Ik had hem eerst deze mail gestuurd maar verwees me naar u. Het was eigenlijk een misverstand dat ik dacht dat de site van u beide was.
Om niet al te langdradig te worden en direct te beginnen zal ik kort wat mededelen en wat vragen stellen.

Een paar jaar geleden bezocht ik uw website. De artikelen over Israël en de toekomst die ik toen las kon ik toen zeker al onderschrijven. Maar dat er stukken op de site stonden tegen dominees die ik kende, zoals dominees van de GG in Ned en GG. Nee dat vatte ik niet en had ik een afkeer van. Van de week moest ik weer aan uw site denken en omdat ik veel nadenk over de geloofszaken, heilsorde en de rechtvaardigmaking, dacht ik toen ik een artikel over zondag 7 zag: dat moet ik lezen. En ik las het, en.... ik kon er niets tegenin brengen.

http://www.dewoesteweg.nl/vraag-antwoord/over-hc-zondag-7/

Wel heb ik wat vragen. Is het erg om het moment dat een mens zijn zonde leert kennen de levendmaking te noemen? De onderbouwing daarvan is vaak: De dode weten niets. Er moet leven zijn wil men zichzelf en zijn zonde recht kunnen leren kennen.

De levendmaking wordt in veel kerken de wedergeboorte genoemd. Een mens/ zondaar wordt van dood levend gemaakt. Hij wordt net als een kind geboren, zoals het woord ook zegt. Zoals een kind alles moet leren zo moet een geestelijk wedergeborene dat ook.

Als het niet zo is dat een mens die zijn schuld thuis krijgt en met de wet te doen krijgt levend is maar nog steeds geestelijk dood, strijd dat dan niet met datgene wat Paulus onderweg naar Damaskus ondervond. Hij werd stil gezet: Saul, Saul, wat vervolgt gij Mij?

Er staat geschreven: de doden zullen horen de stem des levenden Gods en die ze gehoord hebben zullen leven. Joh. 5:25.
Kende Paulus direct al Christus? Nee toch? Maar Paulus was al wel stilgezet!
Is het niet zo dat als een mens stil gezet wordt hij al in de dadelijkheid aan de kant van God komt. Als dat niet zo is, wilt u dat bewijzen?

In de Christenreis van Bunyan lezen we dat christen uit de stad verderf gaat. Er is een onrust in hem en hij moet de toekomende toorn ontvlieden.
Mijn vraag is of het erg is als men dat moment een naam geeft? Dat is toch de inwendige roeping?
Hij wordt als het ware uit de stad verderf getrokken en naar Christus en het kruis toegetrokken en gebracht.

Tot slot nog een vraag. Ik las op uw site over het recht van God en de beleving daarvan. Dat verblijdde mij. Velen verzwijgen het in onze dagen. Onze dominee zegt weleens: buiten het recht Gods om geen zaligheid. De vraag is: waar wordt de zaak van de rechtsbeleving en de noodzakelijkheid daarvan in Gods Woord beschreven?
Als ik het in bepaalde zaken mis heb, wilt u mij op grond van Gods Woord uitleggen hoe het dan wel is en waarom?

Hart. Gr. KJB

DJK: Geachte mijnheer KJB, hartelijk dank voor uw openhartige email. Ik hoorde van m'n vriend Van der Meer dat u hem eerst hebt gemaild omdat u meende dat het zijn website was.
Ik denk dat hij u ook een antwoord via de mail zal geven. Ik denk dat hij deze begeerte kreeg toen hij uw mail met vragen gelezen heeft.
Mijnerzijds zal ik ook proberen met Gods hulp u een Bijbels antwoord te geven, ondanks al hetgeen over deze betreffende zaken alreeds op mijn website staat vermeld.
Het is klaar en vrij duidelijk dat u niet spreekt vanuit de Bijbelse rechtvaardigingsleer der apostelen, waarvan een man als Maarten Luther zei dat elke christen deze leer behoorde te kennen en weten.
U spreekt daarentegen veel meer vanuit de leer van de dominees die gewend bent te horen, maar u verzaakt te doen gelijk destijds de edele Bereeërs deden.
Namelijk, zij onderzochten de Heilige Schriften of het wel overeenkomstig de Schriften was hetgeen de apostel hen verkondigde. Wie het ook was, zij onderzochten dagelijks de Schriften.
Want, wat hebben uw geliefde domineetjes, waarmee u afgoderij hebt bedreven, u toch afgehouden van nader Schriftonderzoek, omdat ik hun leer op grond van de Schriften heb weerlegd.
Wat fijn dat u wederom toch weer dat artikel over de zuivere en onzuivere uitleg van HC Zondag 7 bent gaan lezen, en nog mooier dat u er niets tegenin kon brengen.
Dit even ter inleiding gezegd hebbend, wil ik proberen op grond van Gods Woord tussen uw regels door in te gaan op de vragen waarmee u worstelt.
Hopelijk tot onderwijs en zegen onder de bediening des Allerhoogsten. Als u hierna nog meer vragen hebt, kan altijd. U mag mij ook bellen hoor: 0653785106. Hgr D.J. Kleen

KJB: Is het erg om het moment dat een mens zijn zonde leert kennen de levendmaking te noemen? De onderbouwing daarvan is vaak: De dode weten niets. Er moet leven zijn wil men zichzelf en zijn zonde recht kunnen leren kennen. De levendmaking wordt in veel kerken de wedergeboorte genoemd. Een mens/ zondaar wordt van dood levend gemaakt. Hij wordt net als een kind geboren, zoals het woord ook zegt. Zoals een kind alles moet leren zo moet een geestelijk wedergeborene dat ook.

DJK: Ja dat zou heel erg en on-Bijbels zijn en Gods heilige recht krenken, ik zal u uitleggen waarom. Het is God den Heilige Geest die het hart van een zondaar bekeerd middels een tweeerlei heilige werking. Gods Woord spreekt van een Noorderwind en Zuiderwind des Geestes, en van de Geest der dienstbaarheid en de Geest der Waarheid ofwel de Geest der aanneming tot kinderen, Rom. 8:15, Gal. 4:6. De Noorderwind des Geestes neemt het uit Gods heilige Wet en heeft derhalve een ontdekkende en ontgrondende geestelijke bediening ten dode, de Zuiderwind neemt het uit de boodschap van het heilig Evangelie en verkondigt een verloren zondaar de Naam van Jezus Christus ten eeuwige leven, tot zaligheid en vrede. De apostel zegt in Galaten 3 vers 21: Is dan de wet tegen de beloftenissen Gods? Dat zij verre; want indien er een wet gegeven ware, die machtig was levend te maken, zo zou waarlijk de rechtvaardigheid uit de wet zijn. Zoals u redeneert is God machtig een zondaar levend te maken door de ontdekking van Zijn heilige wet. Maar er staat geschreven dat door de wet is de kennis der zonden, Rom. 3:20. En in Rom. 7 vers 9-10 staat dat toen het gebod der wet inkwam de zonden levend werden, en het gebod der Wet dat de apostel (in Adam) ten leven was, doe dat en gij zult leven, is hem na de zondeval ten dode bevonden. God den Heilige Geest is dus niet meer machtig op grond van de werken der wet of ontdekking door Zijn heilige wet een dode verloren zondaar levend te maken. God zou hiermee Zijn eigen heilige Recht krenken en schenden, want zo had Hij het Adam aangezegd: de ziel die zondigt zal de dood sterven, Gen. 2:17. Bedenk toch dat zolang de oorzaak of reden van onze geestelijke doodstaat (=onze zonden) niet is weggenomen in een weg van recht en gerechtigheid, wij nooit kunnen spreken van levendmaking of wedergeboorte. Als men dit binnen de Ger-Gem (in Ned) alzo overeenkomstig Gods Woord zou gaan preken zouden er mogelijk nog wonderen gaan gebeuren. God maakt dus door Zijn heilige Wet de zonden levend in het hart van een ontwaakte dode zondaar, waardoor de rust innerlijk is opgezegd en die zondaar gaat vluchten en gaat werken om met God in het reine te komen. Dat dit voor God de onvolmaakte verbroken dode werken der wet zijn weet die zondaar niet. Hij zal alles aanwenden om Gode aangenaam te worden en met vele tranen over zijn bedreven zonden geschikt zoeken te worden voor Gods genade. Maar den Heere zegt wederom in Zijn Woord: Want zovelen als er uit de werken der wet zijn, die zijn onder den vloek; want er is geschreven: Vervloekt is een iegelijk, die niet blijft in al hetgeen geschreven is in het boek der wet, om dat te doen, Gal. 3:10. Die ontwaakte zondaar denkt maar steeds vanuit het goeddunken van zijn eigen hart dat God nog genoegen kan en wil nemen met al zijn best bedoelde verbeteringen jegens Zijn heilige Wet. Niets daarvan, en henenuit met al die verbroken wetswerken die voor God niet meer kunnen bestaan!! God vraagt volmaakte rechtvaardigheid en heiligheid van ons. Noemt u mij eens een mens die dit nog mocht hebben voor God? Hierom zei God de Vader vanuit de hoge hemel, toen Zijn lieve Zoon door Johannes de doper werd gedoopt in het water van de Jordaan: Deze is Mijn Geliefde in Dewelke Ik Mijn welbehagen heb; hoort HEM. Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe, Joh. 3:16. De enige Weg tot zaligheid is dus dwars door de kruisdood en opstanding van de Heere Jezus Christus waarin de verkorenen Gods aan deze zijde van het graf in het uur der minne geestelijk gedoopt worden. Of weet gij niet, dat zovelen als wij in Christus Jezus gedoopt zijn, wij in Zijn dood gedoopt zijn? Wij zijn dan met Hem begraven, door den doop in den dood, opdat, gelijkerwijs Christus uit de doden opgewekt is tot de heerlijkheid des Vaders, alzo ook wij in nieuwigheid des levens wandelen zouden. Want indien wij met Hem één plant geworden zijn in de gelijkmaking Zijns doods, zo zullen wij het ook zijn in de gelijkmaking Zijner opstanding; Dit wetende, dat onze oude mens (= onze oude natuur) met Hem gekruisigd is, opdat het lichaam der zonde te niet gedaan worde, opdat wij niet meer de zonde dienen. Want die gestorven is, die is gerechtvaardigd van de zonden, lees Rom. 6:3-7.

http://www.dewoesteweg.nl/wp-content/uploads/2008/11/het-schadelijk-misbruik-van-een-algemene-overtuiging.pdf

KJB: Als het niet zo is dat een mens die zijn schuld thuis krijgt en met de wet te doen krijgt levend is maar nog steeds geestelijk dood, strijd dat dan niet met datgene wat Paulus onderweg naar Damaskus ondervond. Hij werd stil gezet: Saul Saul wat vervolgt gij Mij? Er staat geschreven: de doden zullen horen de stem des levenden Gods en die ze gehoord hebben zullen leven. Joh. 5:25. Kende Paulus direct al Christus? Nee toch? Maar Paulus was al wel stilgezet!
Is het niet zo dat als een mens stil gezet wordt hij al in de dadelijkheid aan de kant van God komt. Als dat niet zo is, wilt u dat bewijzen?

DJK: Aan Gods kant vallen kan alleen door de weg van geestelijke kruisdood en opstanding, Kol. 2:12-14, 1 Kor. 12:13, 2 Tim. 2:11, 2 Kor. 3:6-9, 1 Petrus 3:18-21. Zoals de Heere Jezus stierf onder de vloek der wet en de schuld en last van de zonde, ja, de dood stierf aan de wet en de zonde, door de dood bevrijd zijnde van de vloek der wet en de straf der zonde, zo sterft de gelovige onder de vloek van de wet en de last van schuld en zonde in zijn geweten. Alleen zo komt God aan Zijn eer en blijft Zijn heilige recht ongeschonden, en komt de zondaar aan de zaligheid. Volgens uw redeneren is een ontwaakt en ontdekt zondaar alrede levend gemaakt aleer hij een geestelijke kruisdood met Christus is gestorven, Gal. 2:19-20. Maar dat is ten enenmale onmogelijk hoor!! Wist u dat Kaïn de doodslager van Abel ook als een dode de besstraffende stem des Heeren heeft gehoord, en zelfs met God heeft gesproken! Met uw woorden zou ik hiervan kunnen zeggen, hoe kon nou een geestelijk dode Kaïn de stem van God nog horen in zijn schuldige geweten??? Deze veroordelende stem van God was hem niet leve maar ten dode, want hij kende geen berouw over zijn bedreven zonde. In tegendeel, hij vluchtte ver weg van Gods aangezicht en barmhartigheid. Saulus Van Tarsen werd inderdaad stilgezet en gearresteerd op de weg naar Damascus door de veroordelende stem van Christus in zijn geweten, en na drie dagen afgesneden, overgezet aan Gods kant middels inlijving door het geloof in Hem die hem een Goddelijk halt kwam toe te roepen. Zie daar de werking van Wet en Evangelie. In Handelingen 22 vers 6-11 staat de bekering van Saulus Van Tarsen nog iets duidelijker omschreven dan in Handelingen 9. Let dan ook eens op wat de apostel schrijft over een heerlijk hemelse Licht dat hem omscheen. Bedenk hierbij dat in de schepping het licht op de eerste scheppingsdag was geschapen, en de zon op de derde scheppingsdag. Dat is geestelijk wezenlijk niet anders. Na drie dagen niet eten en drinken, bad hij, en God stuurt Ananias en legt hem de handen op waardoor hij de Geest van de Heere Jezus ontving waarop terstond de schellen van zijn ogen vielen (Hand. 9:17). Hij werd gedoopt.....en hij predikte terstond Christus in de synagogen, dat Hij de Zoon van God is (vers 20). Hierna ontving Saulus ook zijn nieuwe naam.

KJB: In de christenreis van Bunyan lezen we dat christen uit de stad verderf gaat. Er is een onrust in hem en hij moet de toekomende toorn ontvlieden. Mijn vraag is of het erg is als men dat moment een naam geeft? Dat is toch de inwendige roeping? Hij wordt als het ware uit de stad verderf getrokken en naar Christus en het kruis toegetrokken en gebracht.

DJK: U mag en kan Bunjans' kostelijke allegorie over de christenreis nooit boven Gods Woord plaatsen. John Bunjan probeerde beeldend te verhalen wat de weg van een zondaar is die tot Christus wordt getrokken door de geestelijke werking van Wet en Evangelie. Enkele opmerkingen hierover: christen wordt van meet af aan christen genoemd, terwijl in Gods Woord de verkorenen Gods pas een nieuwe naam (christen) ontvangen op de dag dat hun hart geestelijk is besneden (door hartverscheurend berouw) en zij in Christus gedoopt zijn geworden. Dit was bij Saulus van Tarsen op de derde dag, lees hier in Hand. 9 vers 17: "En Ananias ging heen en kwam in het huis; en de handen op hem leggende, zeide hij: Saul, broeder! de Heere heeft mij gezonden, namelijk Jezus, Die u verschenen is op den weg, dien gij kwaamt, opdat gij weder ziende en met den Heiligen Geest vervuld zoudt worden." Voor dit moment was Saulus dus nog niet vervuld met de Geest met de levendmakende Geest van Christus (Zuiderwind des Geestes), en was daarom geestelijk nog niet levend gemaakt. Ananias noemde mensen die geen christen waren ook niet zijn geestelijke broederen. Ten tweede, wanneer christen door de enge poort wordt getrokken tekent Bunjan tussen deze smalle poort, welke een beeld is van Gods heilige recht, nog een pad naar het kruis alwaar het pak van zonden pas van zijn rug afvalt in het geheiligde graf van de Heere Jezus Christus. Het had Bijbelser geweest wanneer Bunjan het kruis vlak achter de enge poort had gezet. Het kan zijn dat Bunjan hier doelde op het onderscheid tussen de zekerheid van het hart en de volle verzekerdheid des verstands, maar later bij in zijn christinnereis lees je van geen pad tussen de enge poort en het kruis waar christinne haar zonden om Christus wille nog niet zijn vergeven. De apostel zegt namelijk in Efeze 1 vers 13 het volgende: In Welken ook gij zijt, nadat gij het woord der waarheid, namelijk het Evangelie uwer zaligheid gehoord hebt; in Welken gij ook, nadat gij geloofd hebt, zijt verzegeld geworden met den Heiligen Geest der belofte; (dit is geen standenleer, maar stondelijke heilsleer)

Let dan eens op wat de kanttekenaren van Dordt over de verzegeling door de Heilige Geest opmerken:
46) verzegeld geworden - Deze wijze van spreken is genomen van de mensen, die tot versterking van enige beloften verzegelde brieven plegen te geven, en dat menigmaal met opdrukking van hun eigen wapen of beeld. De beloften van de vergeving onzer zonden, van onze aanneming tot kinderen en onze eeuwige erve, worden ons gedaan door het Evangelie, en worden door het geloof ons toegeëigend. De verzegeling des Geestes, die daarbij gevoegd wordt, is de wedergeboorte of vernieuwing van Gods beeld in ons, waarmede Hij onze zielen begaaft en daarop drukt, als wij in Christus geloven, om ons meer en meer te verzekeren van de uitvoering van zijne beloften, 2 Cor. 1:21,22, en 2 Cor. 3:18. En betuigt bovendien hetzelve aan ons gemoed, als met een Goddelijke inspraak, waarover wij ook God als onzen Vader durven aanroepen, Rom. 8:15; Gal. 4:6, en roemen op de hoop der heerlijkheid Gods; Rom. 5:2, en Rom. 8:38,39.


KJB: Tot slot nog een vraag. Ik las op uw site over het recht van God en de beleving daarvan. Dat verblijdde mij. Velen verzwijgen het in onze dagen. Onze dominee zegt weleens: buiten het recht Gods om geen zaligheid. De vraag is: waar wordt de zaak van de rechtsbeleving en de noodzakelijkheid daarvan in Gods Woord beschreven?

DJK: Lees hier de doorleving van Gods heilige recht in het hart van de gekruiste moordenaar naast de Heere Jezus Christus.
Hij valt Gods veroordelende recht toe, veroordeeld zichzelf en spreekt God vrij van kwaad, hierin ligt een stondelijk geestelijk verloren gaan en behouden worden, als in een punt des tijds,
getrokken door God de Vader, waarop de Heilige Geest metterdaad het geloof in de Heere Jezus Christus in zijn helwaardige verloren hart ontsteekt, en hij metterdaad de toevlucht tot Hem mag nemen. Hiervan zegt de Heere, al wie tot Mij komt zal ik geenszins uitwerpen. Gij die vermoeit en belast zijt, die kere zich herwaarts en kome tot Mij en Ik zal u rust geven.
Niemand kan tot Mij komen, tenzij dat de Vader, Die Mij gezonden heeft, hem trekke; en Ik zal hem opwekken ten uitersten dage.

Maar de andere, antwoordende, bestrafte hem, zeggende: Vreest gij ook God niet, daar gij in hetzelfde oordeel zijt?
En wij toch rechtvaardiglijk; want wij ontvangen straf, waardig hetgeen wij gedaan hebben; maar Deze heeft niets onbehoorlijks gedaan.
En hij zeide tot Jezus: Heere, gedenk mijner, als Gij in Uw Koninkrijk zult gekomen zijn.
En Jezus zeide tot hem: Voorwaar, zeg Ik u: Heden zult gij met Mij in het Paradijs zijn (Lukas 23: 40-43)

_________________
Houdt u zich a.u.b. aan deze regels van dit forum: viewtopic.php?f=18&t=10&p=10#p10


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Ma Dec 11, 2017 11:42 am 
Offline
Site Admin

Geregistreerd: Di Okt 02, 2012 1:38 pm
Berichten: 200
Woonplaats: Katwijk aan/zee
Citaat:
From: KJB
Sent: Monday, november 20, 2017 8:53 AM
To: DJK (dkleenp@kliksafe.nl)
Subject: De vernieuwing des levens begint met de vergeving der zonden

Goedemorgen meneer Kleen,

Hartelijk dank voor de mail en de tijd die u ervoor genomen heeft.
U heeft gelijk dat ik niet doe gelijk de Bereeërs.

Ik heb zeker nog meer vragen, maar die hoop ik te stellen nadat ik uw mail heb onderzocht. Ik lees veel oudvaders maar moet zeggen dat het lijkt dat veel oudvaders de levendmaking aan het begin van de zaligmakende overtuigingen plaatsen. Ik kom dus nog op uw mail terug.

Nog wel een vraag. Ik heb geleerd dat de rechtvaardigmaking op de eerste daad van het geloof plaatsvindt en dat de rechtvaardigmaking in de vierschaar de verzekering is. Daarbij is er een toevlucht nemend geloof (dat Christus voor mijn zonden heeft betaald) en een verzekerd geloof (Dat Hij mijn Borg is) .
Zalig zijn ook die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid want zij zullen verzadigd worden.

Als dit onjuist is, wilt u het me dan uitleggen?

Hart. Groet KJB

From: DJK (dkleenp@kliksafe.nl)
Sent: Monday, november 20, 2017 1:25 PM
To: KJB
Subject: De vernieuwing des levens begint met de vergeving der zonden

Geachte mijnheer KJB,

U zit helemaal vast gekluisterd in de on-Bijbelse kerkleer van de Gereformeerde Gemeente (in Ned), die eerder ongereformeerd dan gereformeerd is.
De rechtvaardiging is de wedergeboorte, en de wedergeboorte is de rechtvaardiging door het geloof. Al hetgeen daarvoor is ontdekking en ontwaking van de ziel, maar nog geen levendmaking.
U moest eens weten hoevele ontwaakte zielen voor eeuwig verloren zijn gegaan, ze waren tot aan de geboorte gekomen maar hadden ten laatste geen kracht om te baren.
Thomas Boston spreekt van twaalf afkappingen, velen kennen in hun zielenleven wel negen of tien afkappingen maar kwamen nooit tot de laatste afkapping waardoor ze nooit door recht zijn afgesneden van hun oude wortel in Adam.

http://www.dewoesteweg.nl/citaten-oudvaders/twaalf-bijlslagen/

Bedenk ook dat het hele Oude Testament draaide om de verzoening door de offerande van een onschuldig dier, hetgeen heen wees naar de beloofde Messias (lees Jesaja 53).
Daarnaast draait ook het hele Nieuwe Testament om het enig volmaakte volbrachte Offerande Gods in Christus, door de slachting van onschuldige Lamme Gods, Hebr. 10:10-14.
De grote hervormer Maarten Luther heeft hierom niet voor niets gezegd, dat de kerk valt of staat met de leer van de rechtvaardiging door het geloof in Jezus Christus.
Christus is een Middelaar van verwerving en Middelaar van toepassing. Wanneer God dit verworven Heil gaat toepassen, is de zondaar gerechtvaardigd en wedergeboren.
Dat is verloren gegaan door het verdoemende recht Gods en behouden door verzoenende recht Gods, in ene stonde als in een punt des tijds.
Niet stiekem wedergeboren zonder kennis van Christus, maar bij volle bewustzijn. Rechtvaardigen betekent vrij en vlak spreken door God jegens een doodschuldig verkoren zondaar.
Waar dit geschiedt heeft de wet haar veroordelende zeggenschap verloren, Kol. 2:14, en neemt Gods Geest het uit Christus, Joh. 16:14-15, en stort de Liefde Gods in Christus in het hart dewelke een vrederijk in de ziel achterlaat. Waar dit uit vrije genade mag gebeuren, is de ziel uitzinnig van blijdschap en vreugde. De verloste ziel ervaart dan zulk een intense liefde en vrede, waarvan hij denkt dat dit nooit meer voorbij zal gaan.

Deze rechtvaardiging door het geloof geschiedt in de tijd slechts eenmaal, en wordt door God daarna meermaals bevestigd tot vertroosting en versterking in tijden van aanvechtingen en duisternis, om daarmee aan te geven dat het waarlijk is geschiedt hetgeen God aan en in Zijn ziel tot zaligheid en vrede heeft willen verheerlijken, gelijk de Heere Jezus de zijnen hun handen in Zijn doorboorde zijde, handen en voeten liet leggen om daarmee aan te geven dat Hij voor hen echt was opgestaan uit de doden. Dit is de inhoud van HC zondag 7 hetgeen handelt over een waar geloof dat in Christus de vergeving der zonden heeft ontvangen: "....dat niet alleen anderen, maar ook mij vergeving van zonden geschonken is."

Lees hier Efeze 2 vers 5-8 met kanttekeningen over wat levendmaking is:
Ook toen wij dood waren door de misdaden, heeft ons levend gemaakt met Christus (uit genade zijt gij zalig geworden)
En heeft ons mede opgewekt, en heeft ons mede gezet in den hemel in Christus Jezus;
Opdat Hij zou betonen in de toekomende eeuwen den uitnemenden rijkdom Zijner genade, door de goedertierenheid over ons in Christus Jezus.

19) levend gemaakt
Dat is, uit den dood der zonde verlost, door onze rechtvaardigmaking en wedergeboorte, gelijk terstond hierna verklaard wordt.

20) met Christus
Want als Christus, die om onzer zonden wil gestorven was, is opgewekt zo heeft Hij metterdaad betoond dat Hij de schuld onzer zonde en het lichaam onzer zonden had teniet gedaan: hetwelk Hij eerst voor ons, en daarna ook in ons heeft volbracht uit kracht Zijns doods en Zijner opstanding, Rom. 4:25, en Rom. 6:6,7,8, als Hij ons het geloof heeft geschonken, door het geloof heeft gerechtvaardigd, en door Zijnen Geest heeft vernieuwd en geheiligd. Zie 1 Cor. 1:30.

==============================================================================================

Bedenk toch dat waar de wet nog heerst, het Evangelie geen kracht kan doen. Ofwel, daar waar een zondaar nog verbonden is met haar eerste man, de Tweede Man niet zaligmakend uit kan helpen, versta vanuit Rom. 7:1-6. Christus kan en wil geen verkoren bruid trouwen die nog verbonden is aan haar eerste man, gelijk Jozef zich aan zijn schuldige broeders niet kon openbaren zolang ze voor zichzelf nog niet doodschuldig stonden aan zijn bloed, Gen. 42:22-24.

God zoekt het vergoten bloed van Christus in het hart van een verkoren zondaar, en doet hem daaraan doodschuldig staan middels de boodschap van Zijn heerlijk Evangelie. Hiervan zei Luther dat hij door het Evangelie aan de eis der wet was gestorven. Sommige kerkmensen weten zich innerlijk nog wel enigszins schuldig vanwege hun vele overtredingen jegens Gods heilige wet, hebben hierover zelfs tranen gehad, maar slechts weinigen staan schuldig aan de boodschap van het Evangelie ofwel aan het vergoten bloed van de Heere Jezus Christus. De eerste kennen een wettisch berouw, maar Gods kinderen kennen ook een evangelisch berouw hetgeen de vergeven zonden bitterlijk beweend aan de doorboorde voeten van de Heere Jezus Christus. Denk ook eens aan de verlossing van het volk Israël uit het diensthuis van Egypteland, hetgeen toch een treffend beeld is van de verlossing van het geestelijk verkoren Israel. Negen gerichten ofwel plagen gingen aan Israels verlossing vooraf, bij het negende gericht wees God Zijn volk Israël een weg aan door het paaslam dat geslacht, en door vuur gebraden en gegeten moest worden, tot ontkoming van het komende dodelijk verderf dat Hij over gans Egypteland zou doen komen. Geen onbesnedene mocht daarvan eten, ze moesten dit eten met bittere saus en ongezuurde koekern, en met opgeheven lendenen moesten zij gereed staan om uit te gaan in de vrijheid die de wolkkolom des daags en vuurkolom des nachts hen wijzen zou. De dag van deze verlossing werd het door God ingestelde nieuwe NIEUWJAAR van het volk der Joden, lees Exodus 12:2. En dat bloed zal ulieden tot een teken zijn aan de huizen, waarin gij zijt; wanneer Ik het bloed zie, zal Ik ulieden voorbij gaan; en er zal geen plaag onder ulieden ten verderve zijn, wanneer Ik Egypteland slaan zal. En deze dag zal ulieden wezen ter gedachtenis, en gij zult hem den HEERE tot een feest vieren; gij zult hem vieren onder uw geslachten tot een eeuwige inzetting, Exodus 12:13-14.

Deze verlossing ofwel exodus is geschied in maand Abib (ofwel maand Nisan), dewelke in ons kalenderjaar plaats vond in het voorjaar waar God het gras weer laat groeien, de koude voorbij is en de zon weer laat schijnen tot vernieuwd leven, de bloesem aan de fruitbomen doet geuren, de bladeren aan de bomen doet komen, de vogels hun eieren leggen, en de dieren nieuw leven baren. Dit was Israëls' NIEUWJAAR. Wat een wonder toch!! Dan te bedenken dan velen in onze dagen het nieuwe leven in vrijheid alrede hebben ontvangen terwijl ze nog wenend en schreeuwend gebukt gaan onder de geselslagen van Farao's drijvers. Ik schreef u al eerder, in onze dagen zijn velen alrede heimelijk geestelijk met Christus opgestaan, aleer zij een vloek- en kruisdood met Hem zijn gestorven. Dat is een valse opstanding uit de doden, want waar een testament is, daar is het noodzaak, dat de dood des testamentmakers tussen kome; want een testament is vast in de doden, dewijl het nog geen kracht heeft, wanneer de testamentmaker leeft, Hebr. 9:16-17.

Mag ik u in het belang van uw eigen zielenheil met alle ernst vragen de dwaalleringen van uw voorheen zo geachte en gewaardeerde ger-gem dominees eens terzijde te leggen?
Voor mij persoonlijk zijn de preken van ds. K. Veldman tot veel zegen geweest, den Heere heeft mij hierdoor een dieper inzicht in de rechtvaardigingsleer der apostelen gegeven.
De leer van Wet en Evangelie, de leer van kruisdood en opstanding, van vloekdood naar zegen, ......houdt u vast aan deze volgorde, en laat de uitleg van leer die velen verdraaien tot hun eigen zielsverderf maar varen. Er zal wellicht veel op afkomen, u zult alleen komen te staan en verdrukkingen moet lijden, maar wat maakt dat uit, zo God voor ons is.... wie zal dan tegen ons zijn?


Hartelijke groet,
D.J. Kleen

_________________
Houdt u zich a.u.b. aan deze regels van dit forum: viewtopic.php?f=18&t=10&p=10#p10


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Ma Dec 11, 2017 12:09 pm 
Offline
Site Admin

Geregistreerd: Di Okt 02, 2012 1:38 pm
Berichten: 200
Woonplaats: Katwijk aan/zee
Citaat:
From: KJB
Sent: Friday, december 01, 2017 9:31 AM
To: DJK (dkleenp@kliksafe.nl)
Subject: De vernieuwing des levens begint met de vergeving der zonden


Goedemorgen meneer Kleen,

Ik wil kort even reageren, ik hoop het in de toekomst uitgebreider te doen.

Allereerst wil ik een misverstand wegwerken. U verondersteld dat ik vast zit aan de leer van de Ger. Gem. (in Ned.). Allereerst behoor ik niet tot hun kerkverband, ten tweede verdiep ik mij niet in de leer van de kerken van de afgelopen jaren maar wat de oudvaders zeggen vind ik belangrijk. Mijn citaat: " Ik heb geleerd dat de rechtvaardigmaking op de eerste daad van het geloof plaatsvindt en dat de rechtvaardigmaking in de vierschaar de verzekering is. Daarbij is er een toevlucht nemend geloof (dat Christus voor mijn zonden heeft betaald) en een verzekerd geloof (Dat Hij mijn Borg is). Zalig zijn ook die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid want zij zullen verzadigd worden." heb ik niet van een Ger. Gem. dominee maar van een van onze oudvaders.

Ik merk dat u heel selectief omgaat met het citeren van dominees.

Ik las net het volgende stukje:

Zijn ellendigheid te kennen, te bekennen, te beklagen, en te begeren om daarvan verlost te worden, dat is geen werk van een onwedergeboren, maar van een wedergeboren mens. Want een onwedergeboren mens kent zijn ellende niet, en beklaagt ze ook niet, maar behaagt zichzelf en meent dat hij rechtvaardig, heilig en gelukzalig is. En als hij al daartoe komt, dat hij zijn ellende enigszins gevoelt, dan kent hij ze nochtans niet in werkelijkheid. Want hij ziet de oorsprong daarvan niet in de verdorvenheid en verkeerdheid van zijn hart, en beklaagt zijn zonden niet als zonden, of klaagt er niet over dat hij tegen de Wet van God gezondigd heeft, maar alleen dat hij de straf moet dragen, en begeert wel van de straf, maar niet van de dienstbaarheid der zonde ontslagen te worden. Zijn ellende te kennen in de oorsprong van de verdorvenheid, de zonde in oprechtheid te belijden, over de strijd met de zonde te klagen, te begeren om van de ellende der zonde verlost te worden, dat is een werk van de Heilige Geest in de wedergeborenen.

Dit is van een van onze voormannen. Ds. Trigland

Ook ds. Witsius, Brakel, Hillenius, Smytegelt en veel anderen meer, leren dat de wedergeboorte plaatsvind voor de rechtvaardigmaking. Zoals duidelijk is, bent u het daar niet mee eens. In een volgende mail hoop ik daar verder, op grond van de Bijbel op in te gaan.

Geen rust voor de rechtvaardigmaking onderschrijf ik. Geen zekerheid en vaste grond ook. Maar om alles weg te nemen wat voor de bewuste rechtvaardigmaking plaats kan vinden, zoals beloften, zaligmakende overtuigingen, liefde trekkingen, Schriftopenbaringen, een heenwijzing naar Christus, daarvan vind ik dat we voorzichtig moeten zijn. Wij moeten er geen grond van maken voor de eeuwigheid, maar wij moeten ook niet gaan stellen, dat een dood mens dood is tot de rechtvaardigmaking. In de brieven van Paulus lezen wij toch ook dat er een oude en nieuwe mens in hem leeft? Dood en leven wisselden zich bij hem af.

Als God in een mens gaat werken, komt er een levende schreeuw naar God. Geen dode schreeuw! De blinde zielsogen gaan open. Van een dode gebeurt dat niet, maar wel van een levende, hij gaat zijn schuld voelen, bewenen en de Heere achterna jagen. Dat doen dode mensen niet. Want wat zou anders het verschil zijn tussen een mens zonder overtuigingen in zijn natuurstaat en een mens met overtuigingen, die volgens u ook in zijn natuurstaat leeft.

Lees hierover ds. Brakel in zijn Redelijke Godsdienst over de Wedergeboorte, ds. Witsius in "de Verbonden Gods" ds. Hillenius in "de Mensch beschouwt".

Een volgende keer hoop ik er verder op in te gaan. Ik moet naar mijn werk, maar dit wilde ik even kwijt, omdat het onderwerp mij niet loslaat, ik denk er veel over.

Hart. Gr. KJB

From: DJK (dkleenp@kliksafe.nl)
Sent: Friday, december 01, 2017 11:13 AM
To: KJB
Subject: De vernieuwing des levens begint met de vergeving der zonden

Geachte mijnheer KJB, ik heb hier al zoveel over geschreven.
Lees en herlees mijn weerleggingen met uw Bijbeltje ernaast.
Lees ook het boek van dominee A. Kort over ware en valse wedergeboorte.
Hartelijke groet, Daniel Kleen

http://www.dewoesteweg.nl/vraag-antwoord/weerleggingen/


=====================================================================


“Mensen, die wel de genade van het Evangelie willen geloven, maar die de vloek van de wet nooit willen geloven. Waarlijk, dan is de genade geen genade meer, indien de mens die niet zuiver en alleen door Christus, maar ook door zijn tranen, gebeden en werken nog heeft weten te verkrijgen, hoe mooi Evangelisch de wijze van zijn wettische handel hier ook al mag liggen, en hoe subtiel zijn bedrog ook mocht zijn. Want waar slechts een half volkomen overtuiging is, die de mens niet geheel en al brengt tot het gevoelen van zijn verloren staat in Adam, gelijk als nu is aangewezen, daar wordt nooit oprecht gelovig, maar altijd wettisch, ongelovig en door eigenwerk met Christus en met het Evangelie gehandeld. De bekommerde ziel slaat daar haar ogen niet zuiver alleen op de beloften van Gods genade, en op de vrije aanbieding van Christus in dezelve aan alle arme radeloze zondaren, zonder onderscheid, die maar van harte gewillig zijn, om Hem, geheel om niet, te ontvangen en aan te nemen. Ach nee! Dat zalig Evangelie blijft voor haar dan nog bedekt, omdat het voorhangsel van haar vlees nog niet geheel in stukken gescheurd is, van boven tot beneden. De mens, hoe benauwd en bekommerd hij ook zijn mag, ligt dan nog zo vast niet gebonden onder de overtuiging van zijn schuld, vloekwaardigheid en onmacht, dat hij zichzelf niet meer roeren of bewegen kan, maar het in een heilige radeloosheid en waarachtige zielsverlegenheid allemaal aan zijn kant, voor de vrije genade Gods in Christus, geheel moet opgeven. Nee, hij werkt in een wettisch en een Evangelisch werkwijze, om met zijn tranen, gebeden en uitroepingen, met zijn belijdenis van zonde, en met allerhande arbeid en plichtsbetrachtingen, God te willen bewegen tot genade, en om een Zaligmaker aan hem te schenken, terwijl hij door enkele blindheid en ongelovigheid niets recht kan zien van de gewilligheid, van de algenoegzaamheid en van de nodiging en vrije aanbieding van Christus, in de beloften van het Evangelie. Indien zóeen hier door een nadere ontdekking en inlichting van de Heilige Geest, van deze zijn ongelovigheid niet wordt overtuigd en niet recht wordt ingeleid in zijn verloren staat, hoe hij met al zijn bidden, tranen, werken en begeerten, enz. geheel verdoemelijk is voor God, dan blijft hij in dat ongelovig, wettische werk gewoonlijk zo lang bekommerd en verlegen staan, totdat hij op de een of andere wijze, door een waan- of tijdgeloof uit zijn benauwde angst en overtuiging gered wordt.” (Van der Groe)

“Ik acht, dat het oprecht geloof bestaat uit twee delen, te weten: kennis en vertrouwen. Over de kennis zal ik hier kortheidshalve niet uitweiden, omdat daarover geen bezwaar bestaat; maar over het vertrouwen, hetgeen voornamelijk het wezen des geloofs is waar het hier alleen op aankomt, zal ik mijn waarachtig gevoelen hier neerstellen met de eigen woorden van Willem Teellinck in zijn ‘Huysboeck’ op blz. 100, omdat ik geen betere woorden kan vinden om mijn gevoelen uit te drukken. Zij luidde aldus: “Wat het vertrouwen betreft, hetwelk het andere deel des geloofs is; dat is een verzekerdheid des harten, steunende op de beloften Gods, die in het Evangelie geopenbaard zijn, welke een christen heeft, dat al zijn zonden om Christus’ wil vergeven zijn. Dit scheidt het zaligmakend geloof van alle andere soorten van geloof, want de duivel gelooft ook, maar hij heeft geen vertrouwen op de genade Gods, maar hij beeft, Jac. 2:19. Zo geloven ook veel mensen, dat Christus de Zaligmaker is, ja – letwel – sommigen verschijnen ook te vertrouwen dat Hij hun Zaligmaker is, maar hun vertrouwen is niet gefundeerd op Gods beloften, zoals die in het Evangelie geopenbaard zijn, maar steunt alleen op een sterke inbeelding van hun hersenen, die hun tenslotte begeeft, omdat het maar voor een tijd is, Luc.8:13, en hen beschaamd laat, Matth. 7:21. Het ware vertrouwen ontstaat dus uit de bijzondere toe-eigening van de beloften Gods ter zaligheid in Christus gedaan, zoals die in het Evangelie geopenbaard zijn,als namelijk het gelovig gemoed de beloften der zaligheid in Christus zó aanmerkt en aanneemt, alsof die in het bijzonder tot hem zelf gezegd waren, en wel zodanig, dat hij die aan zijn hartmin of meer opdringt, dan of God in ’t bijzonder en bij name hem toesprak en hem dit of dat beloofde en daardoor zijn ziel daarmee troostte. Zo maakt hij door deze bijzondere toe-eigening zich eigen, wat God in het algemeen in Zijn Woord voorstelt en beloofd heeft. Deze toe-eigening is het die ons deel aan Christus doet hebben; daarmee grijpen wij Christus aan en worden zo nauw met Hem verenigd, dat Hij de onze en wij de Zijne worden, Gal.2:20 en kanttek. Gal.2:16, zodat ook al Zijn verdiensten de onzen worden en daaruit ontstaat al dat vertrouwen, waar wij hier nu over spreken, zoals de apostel ons dat leert, dat wij hebben vrijmoedigheid en de toegang met vertrouwen door het geloof aan Hem, Ef. 3:12. Zie daar deze verzekerdheid des harten; deze toe-eigening der beloften Gods van de zaligheid en vergeving der zonden in Christus; dit aangrijpen van Christus, ons in de beloften des Evangelies aangeboden; dit vertrouwen der ziel op Christus en op de beloften van Gods genade, in het heilig Woord aan ons geopenbaard, dit, dit is bij mij het enige waar zaligmakende geloof. Ik ken geen ander geloof, waar de mens door zalig kan worden of deel aan Christus krijgen. Indien iemand een geloof stelt, welks wezen niet is een aannemen van Christus; een toe-eigenen van Gods beloften voor zichzelf; een verzekering des gemoeds van de genadige vergeving der zonden in Christus; een vertrouwen, verlaten, rusten en steunen des harten op Christus,en op Gods eigen Woord en genadige beloften in het heilige Evangelie; dan verklaar ik ronduit, dat ik aan zulk een gesteld geloof part noch deel wil hebben, maar dat met mijn ganse hart verwerp voor nu en altijd.” (Van der Groe)

Ralph Erskine over geloof en geloven
“De ziel nu, zoals ik gezegd heb, ontwaakt, gewond, vernederd en tot wanhoop van verlossing in zichzelve gebracht zijnde, en bevindende dat alle haar vorige toevluchten der leugenen haar begeven, ontfermt Zich de Heere over haar in hare nederigheid en openbaart Zijn Zoon in haar;…. De Geest des Heeren openbaart het Fundament en geeft de heerlijkheid daarvan in Gods licht te zien, werkt op hetzelfde ogenblik dat geloof, waardoor de ziel, een welbehagen hebbende in deze heerlijke vinding van oneindige wijsheid aangaande Christus, gelovige toe te stemmen en daarmee in te stemmen en te verzegelen dat God waarachtig is. Zij grijpt met een persoonlijke toepassing Christus aan tot haar voordeel. Dit is de dag der bruiloft en der kracht, Psalm 110:3, 2 Kor. 6:9. Het is door het geloof dat wij God in Christus zien, de wereld met Zichzelf verzoenende. Wie deze genade, heerlijkheid en schoonheid van Hem ziet, kan niet uitdrukken wat zij aanschouwt; woorden kunnen deze heerlijkheid of zoetheid niet uitdrukken. Van deze dag af zijn zij kinderen der genade, die al de genadige eigenschappen van de Gezegende hebben; daarom begint de zegen werkelijk vanaf deze dag af. Van deze dag af aan zijn zij arm van geest, geestelijk treurenden, hongerigen en dorstenden, enz, en worden zalig gesproken…van die dag af is de vloek weggenomen.” (Uit preek over Haggai 2:20)

_________________
Houdt u zich a.u.b. aan deze regels van dit forum: viewtopic.php?f=18&t=10&p=10#p10


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Ma Dec 11, 2017 12:23 pm 
Offline
Site Admin

Geregistreerd: Di Okt 02, 2012 1:38 pm
Berichten: 200
Woonplaats: Katwijk aan/zee
Citaat:
From: KJB
Sent: Friday, december 08, 2017 9:37 AM
To: DJK (dkleenp@kliksafe.nl)
Subject: De vernieuwing des levens begint met de vergeving der zonden

Goedemorgen meneer Kleen,

Allereerst wil ik u hartelijk bedanken voor de mails, tijd en inhoudsvolle stukken die u mij mailde. Ik heb veel ervan gelezen en geprobeerd te begrijpen wat u ermee bedoeld.
U heeft mij aan het denken gezet en ik had veel vragen over dit belangrijke onderwerp, veel ervan zijn opgelost.

We zijn het met elkaar eens dat er geen rust, vrede en zaligheid kan zijn in Christus en dat ieder mens door God gerechtvaardigd moet worden wil het wel zijn op reis naar de eeuwigheid.
We zijn het met elkaar eens dat er veel dwalingen in onze tijd zijn en dat er veel mis is in onze kerken. We leven in een arme tijd.

Toch wil ik nog wat kwijt.
U heeft geleerd dat de Rechtvaardigmaking noodzakelijk is en dat alles wat ervoor is, te kort is. U heeft geleerd dat de vernieuwing des levens plaatsvind bij de rechtvaardigmaking. U heeft geleerd dat de wedegeboorte en de rechtvaardigmaking hetzelfde is.
Is het erg dat anderen daarover anders denken? U zegt van wel. Ik zeg van niet.
De Heere Jezus riep in het begin van Zijn omwandeling 12 discipelen. Wij weten dat ze niet alle 12 zaligmakend zijn geroepen. Na 3 jaren omwandeling kwam openbaar dat Judas een valse volgeling, een tijdgelovige was. Petrus daar en tegen kreeg onderwijs in die 3 jaren, maar hij zei, toen de Zaligmaker het over Zijn lijden en sterven had: het zal u geenszins geschieden. Hij begreep nog niet dat de Messias al deze dingen moest ondergaan voor Zijn zaligheid. De verdere geschiedenis weten we. De verloochening, het in de schuld komen, maar ook de verschijning aan Petrus na de opstanding en zijn herstelling: Petrus hebt gij Mij lief?

Dit alles leerde Petrus niet op één dag. Gods volk leert dit ook niet allemaal op één dag. Sommige wel. De kanttekenaren bij Efeze 2 die u aanhaalt hadden het waarschijnlijk zo geleerd. Zacheüs de tollenaar ook. Bij hen viel de roeping en rechtvaardigmaking samen. Maar er zijn er ook, dat zijn er velen die een levensweg gaan om te leren wat anderen in korte tijd leren. Bij de een duren de overtuigingen onder de wet kort, bij de ander lang. Maar het einde der wet is Christus, daar worden al de uitverkorenen gebracht. We hadden het in de eerste mail over Bunyan. Tussen de poort en het verliezen van het pak lag ook een tijd. U heeft dat misschien gelijktijdig geleerd. Bij anderen zit daar ook weer een tijd tussen. Ieder kind van God wordt verschillend geleid, maar allen moeten ze door de poort en langs het kruis. Het sterven aan alles en het opstaan met Christus kan ook in een enkel uur, maar ook dat kan de Heere, zoals het Hem behaagd leren in langere tijd. Wij behoren de wijze waarop God moet werken en werkt niet voor te schrijven.

De Israëlieten in de woestijn mochten/ moesten rusten waar de wolkkolom rustte en moesten voortrekken waar de wolkkolom voorttrok. Wij mogen die ook toepassen op het leven van Gods volk. Waar Christus is, is rust, mag men rusten, maar als de Heere zegt: Laat de kinderen Israëls voorttrekken, dan moet ook Gods volk weer voorttrekken.

Het woord wedergeboorte komt van het woord geboren, opnieuw geboren. Als nu een kind geboren wordt, dan heeft hij armen en benen, een mond, neus enz. Maar hij kan niet praten, lopen enz. Alleen maar schreien en slapen. Nu een mens ook. Als hij door God geboren wordt, dan leert hij schreien. Naar God schreeuwen! Weet een baby in de natuur dat hij leeft? Nee toch, maar hij leeft wel. Wat is het teken dat hij leeft? Het schreien (er zijn natuurlijk ook andere tekenen dat hij leeft). Of worden er ook volwassenen geboren?
De schrift spreekt van zuigelingen, jongelingen, mannen en vaders en oude in de genade.
Ik zie er totaal geen kwaad in, om de wedergeboorte te plaatsen voor de rechtvaardigmaking. Dat deden veel oudvaders, omdat zij het zo geleerd hadden. Ds. Van de Groe en anderen leren het anders, hebben zij ongelijk? Nee, zij hebben het anders geleerd. Er zijn toch ook kleingelovigen en groot gelovigen. "Groot is uw geloof" zei de Heere Jezus tot de hoofdman. Maar er zijn er ook met een geloof als een mosterdzaad. Als God een mens opzoekt, die ligt op de vlakte van het veld (Ezech. 16), dan vind hij toch geen gerechtvaardigd mens? Nee een zondaar in zijn geboorte bloed.

Ik wil u ernstig vragen, om aan de Heere te vragen wat de waarheid is. Wat ik opschrijf, daar heeft u veel op tegen. Dat mag, dat kan. Maar sla toch alstublieft niet weg, wat de Heere gewerkt heeft en kan werken. Zeg niet: Ik heb het zo geleerd, zo is het en niet anders.....

Nog een ander voorbeeld uit de Schrift.
De vrijstad. De dader had pas vrijheid in de vrijstad. De vrijstad is Christus. In Christus is vrijheid. Buiten Jezus is geen leven, maar een eeuwig zielsverderf.
Als de dader in de vrijstad kwam, was er dan al een vrijspraak gebeurd, was hij al voor de rechter geweest? Nee toch? Dat gebeurde later. Zo kan het ook in het leven van een kind van God zijn, de kennis aan de persoon Christus kan er zijn, maar nog geen vrijspraak achter het recht. Hoe moeten wij met zulke mensen omgaan? Onderwijs geven!!!! Niet zeggen, het is met u niets, nee, wij moeten ze onderwijs geven en erop wijzen dat ze nog vrijgesproken moeten worden, dat de schuld nog openstaat en dat er nog betaald moet worden.

Is het erg om het kerkelijk jaar ook in de bevindelijke weg te plaatsen?
Eerst advent, een verwachting in het hart, een uitzien dat de Messias geboren wordt, dat Hij mijn Zaligmaker wordt.
Daarna de geboorte van de Zaligmaker, waarna er een opgang in de kennis van Christus plaats vind. Een kennen van Hem in Zijn lijden, in Zijn sterven, met Hem sterven, maar ook met Hem opstaan. Maar ook de uitstorting van de Heilige Geest, de verzegeling van een Drie-enig God.

Het verschil in mening dat wij hebben, is al honderden jaren oud. Vanaf de reformatie zijn er al verschillende inzichten en liggingen in de kerken geweest.
De Geest deelt genade, gaven en inzicht aan ieder mens, zoals Hij dat wil.
God is soeverein, Hij doet wat Hij wil. (Al uw kinderen zullen van God geleerd zijn, naar Zijn wil en welbehagen).

Ik wil besluiten met: Wij kennen ten dele en wij profeteren ten dele.
Maar wij moeten wel naar de volmaaktheid staan; er naar jagen gelijk Paulus.
Het boek van ds. Kort heb ik een paar jaar geleden gelezen. Ik ga ook weleens bij hem naar de Kerk.
Ik stel voor om de discussie te sluiten, u mag hier natuurlijk op reageren.

Hartelijke groet, KJB

From: DJK (dkleenp@kliksafe.nl)
Sent: Friday, december 08, 2017 1:19 PM
To: KJB
Subject: De vernieuwing des levens begint met de vergeving der zonden

Geachte heer KJB,

De Heere Jezus is een Middelaar van verwerving en een Middelaar van toepassing. In de volheid des tijds heeft Hij door de kruisdood op Golgotha en opstanding het leven verworven voor Zijn verkoren volk van verleden, heden en toekomst.
Wanneer God de Heilige Geest dit verworven nieuwe leven uit Christus in het uur der minne toepast sterven de verkorenen Gods een kruisdood met Christus als in een punt des tijds, en niet geleidelijk of allengskens zoals u suggereert, en staan ze door geloofsvereniging met Hem op tot een nieuw leven. Een andere weg is er niet, lees Gal. 2:19-20, Kol. 2:12-14. Het loon op de zonden is de dood, dit is de eis van Gods heilige recht die deze vergelding opeist, hierom past God de zaligheid toe door middel van geestelijke kruisdood naar het leven. In deze weg wordt God Drie-enig verheerlijkt en blijft Gods heilige recht ongekrenkt en ongeschonden. U schreef: ...."is het erg dat anderen daar anders over denken?" U moet bij het Woord alleen blijven, en uzelf niet (laten) bedriegen voor de eeuwigheid. Ik heb u genoeg geschreven tot waarschuwing. Smeek of God uw blinde ogen voor deze zaken wil openen, uit genade om niet, om Jezus wil.

Hartelijke groet,
D.J. Kleen

_________________
Houdt u zich a.u.b. aan deze regels van dit forum: viewtopic.php?f=18&t=10&p=10#p10


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Ma Dec 11, 2017 12:32 pm 
Offline
Site Admin

Geregistreerd: Di Okt 02, 2012 1:38 pm
Berichten: 200
Woonplaats: Katwijk aan/zee
Citaat:
From: KJB
Sent: Friday, december 08, 2017 3:27 PM
To: DJK (dkleenp@kliksafe.nl)
Subject: De vernieuwing des levens begint met de vergeving der zonden


Geachte meneer Kleen,

Ik begrijp uw mail.

De rechtvaardigmaking in de vierschaar geschied inderdaad in een punt des tijds. Maar men kan wel degelijk kennis aan Christus hebben voordat men in de vierschaar is gerechtvaardigd.

Er is een opwas in de kennis van Christus. Velen van Gods volk leren de gangen van Zijn lijden niet op 1 dag.

Ik ben ervan overtuigd dat deze leer ook op Gods Woord gegrond is en de bevindig van Gods kinderen.

De oudvaders maakten ook terecht onderscheid tussen het toevlucht nemend geloof en het verzekert geloof. Dit verwerpt u. Ik met de oudvaders niet. U moet niet denken dat maar een paar mensen en oudvaders het gelijk aan hun kant hebben en veel oudvaders dwalen. Wat Th. A Brakel heeft geschreven onderschrijf ik.

Hart. Gr. KJB

From: DJK (dleenp@kliksafe.nl)
Sent: Friday, december 08, 2017 6:06 PM
To: KJB
Subject: De vernieuwing des levens begint met de vergeving der zonden

Geachte heer KJB,

Er is een zekerheid des geloofs in het hart waarvan de apostel in de Romeinen betuigt: Met het hart gelooft men ter rechtvaardigheid, en met de mond belijdt men ter zaligheid.
En er is een volle verzekerdheid des verstands waarin de gelovige is opgewassen en licht over ontvangen genade heeft ontvangen. Versta vanuit 2 Petrus 1:5-12.

Daarom, broeders, benaarstigt u te meer, om uw roeping en verkiezing vast te maken; want dat doende zult gij nimmermeer struikelen.
Want alzo zal u rijkelijk toegevoegd worden de ingang in het eeuwig Koninkrijk van onzen Heere en Zaligmaker, Jezus Christus. (vers 10-11)

43) roeping en verkiezing
Hoewel de roeping ten opzichte van den tijd de verkiezing volgt, die van eeuwigheid is, Ef. 1:4; daar de roeping in den tijd geschiedt, zo wordt nochtans de roeping hiervoor gesteld, omdat wij uit deze van onze verkiezing verzekerd worden; Rom. 8:30.

44) vast te maken
Namelijk niet ten opzichte van God, Jes. 14:27, en Jes. 46:10; Rom. 11:29; 2 Tim. 2:13; maar ten opzichte van onszelf, om te vaster verzekerd te mogen zijn, dat wij door God tot de zaligheid zijn uitverkoren. In sommige boeken staat er nog bij: door de goede werken; namelijk als door de vruchten, waaruit een goede boom bekend wordt; Matth. 7:17,18.


Brakel schreef dat er kinderen Gods zijn die de dag van hun wedergeboorte niet weten of kunnen verklaren. Helaas gaan velen in de afscheiding hier, met hun stiekeme bekeringen zonder Christuskennis in een weg van recht en gerechtigheid, een verkeerde kant mee uit. Ook hierin verdraaien velen de leer der zaligheid tot hun eigen zielsverderf, 2 Petrus 3:16. Maar alzo heeft vader Brakel het niet bedoeld, want deze uitdrukking heeft hij pastoraal bedoeld betreffende onkundige en dwalende verloste kinderen Gods. Lees anders eens wat hij schrijft over het geloof in de rechtvaardigmaking. Deze uitdrukking betreft kinderen Gods die ooit met hun hart mochten geloven dat Christus ook voor hen is gestorven en is opgestaan, maar daarna in dwalingen en duisternissen zijn gekomen zoals destijds de dwaze Galaten, (Gal. 3:1-4). Sommige durven het er uit schuchterheid en aanvechtingen niet meer voor te houden, anderen zijn verkeerd gebakerd of verkeerd nader onderwezen. Het maakt namelijk nogal verschil uit of een kind Gods zijn roeping en verkiezing loopt vast te maken vanuit de dogmatiek van ds. G.H. Kersten of vanuit de rechtvaardigingsleer der apostelen. Om dergelijke redenen kan het soms jaren duren voordat een kind Gods die door het geloof in Jezus Christus in vrijheid is gezet, ook daadwerkelijk in de vrijheid durft te staan. William Guthrie heeft hier een mooi boek over geschreven, des christen groot interest.

Over dat iemand een betrekking op Christus kan hebben, alvorens hij door het geloof met Hem is verenigd geworden, wil ik u wijzen op het onderscheid tussen de instelling van het Pascha en de viering van het Pascha. Bij de instelling (Exodus 12) werd Israel op het bloed van het paaslam gewezen, bij de viering was het lam voor hen persoonlijk geslacht en werd zijn geroosterd vlees gegeten met bittere saus en ongezuurde broden. Dat is geestelijk wezenlijk niet anders. Maar Van der Groe heeft derhalve zo ernstig gewaarschuwd dat het niet bij een gezichtelijk werk (heenwijzing) kan blijven wil het wel zijn voor de eeuwigheid.

Lees hier verder: http://www.dewoesteweg.nl/artikelen-meditaties/instelling-van-het-pascha/


=============================================================


From: DJK (dkleenp@kliksafe.nl)
Sent: Saturday, december 09, 2017 12:11 PM
To: KJB
Subject: De vernieuwing des levens begint met de vergeving der zonden

Geachte heer, vergun mij nog een korte aanvulling op hetgeen ik u gisteren schreef.

Nog even dit, u schreef: "De oudvaders maakten ook terecht onderscheid tussen het toevlucht nemend geloof en het verzekert geloof. Dit verwerpt u. Ik met de oudvaders niet."
Dan heeft u mij nooit recht begrepen, misschien wel na hetgeen ik u gisteren schreef. Er is geen enkel waar geloof zonder enige mate van verzekerdheid daarin, trap en mate kan verschillen.
Hierom spreekt het Woord van klein en zwak geloof, en groot en sterk geloof. En voor wat betreft de opwas in het geloof, inderdaad: kinderen, jongelingen en vaders in de genade.
Het kan zijn dat een kind in de genade niet eens weet wat het woord rechtvaardiging betekent terwijl hij de rechtvaardiging door het geloof wel heeft doorleeft.
Dit zijn bijv. onkundige zielen die de hemelse vrede met God en hun naasten zielsbevindelijk kennen, maar traag zijn van hart en verstandelijk niet weten dat deze hemelse vrede een vrucht is van de vergeving der zonden en geloofsvereniging met Jezus Christus. Daarom moet Gods volk vaak door anderen verklaard worden en nader onderwezen in hun verlossing door het geloof in Jezus Christus.
Maar een kind in de genade is in zijn hart wel even vast verzekerd als een vader in de genade, een vader echter is opgewassen en meer geoefend.
Een jongeling en een vader hebben de volle verzekerdheid des verstands Kol. 2:2. Zij kunnen de bevinding van deze zaken dus ook verstandelijk en zakelijk verklaren.
Dit is niet alleen in het hart verzekerd van eeuwige zaligheid maar ook in hun verstand door geloofsopwas en vermeerdering van kennis.
Dit waren de apostelen in hun zendbrieven, vergelijk dit eens in hun omgang en hun gesprekken met de Heere Jezus.

Hierover heeft Brakel, William Guthrie en William Romaine (en met hen vele anderen) op pastorale wijze kostelijke dingen geschreven. Ze worden alleen vaak verkeerd toegepast....zoals u telkens placht te doen vanuit de standenleer van ds. G.H. Kersten. Mijnheer KJB, ons geweten moet gereinigd worden van onze vele zonden en dode werken door besprenkeling van het gestorte bloed van Christus Jezus en Dien gekruist. Waar dit wonder van zaligmakende genade is geschiedt en verheerlijkt daar is de vloek der wet geweken en kent de verloste zondaar vrede met God en een blijdschap die alle verstand te boven gaat. Het oude leven onder de geselslagen der wet is dan voorbij, ziet, in Hem is het alles nieuw geworden. Waar dit nog niet is geschiedt daar heeft de wet nog een veroordelende zeggenschap ten dode over de zondaar. Want waar de wet nog heerst ten dode, kan het Evangelie geen kracht doen ten eeuwige leven. Daarom door de dood naar het leven, denk aan het badwater der wedergeboorte en het teken van Jona. Toen Jona onder water ging werd de zee gestild van haar verbolgenheid, waarna God een grote vis stuurde tot zijn redding en behoudenis. Maar tegenwoordig zijn velen al behouden alvorens zij met Jona in de golven zijn ondergegaan, dit is genade voor recht in plaats van genade door recht.

Hoeveel te meer zal het bloed van Christus, Die door den eeuwigen Geest Zichzelven Gode onstraffelijk opgeofferd heeft, uw geweten reinigen van dode werken, om den levende God te dienen?
En daarom is Hij de Middelaar des nieuwen testaments, opdat, de dood daartussen gekomen zijnde, tot verzoening der overtredingen, die onder het eerste testament waren, degenen, die geroepen zijn, de beloftenis der eeuwige erve ontvangen zouden. Want waar een testament is, daar is het noodzaak, dat de dood des testamentmakers tussen kome; Want een testament is vast in de doden, dewijl het nog geen kracht heeft, wanneer de testamentmaker leeft. (Hebr. 9:14-17)


Hartelijke groet,
D.J. Kleen

Citaat:
From: KJB
Sent: Saturday, december 09, 2017 12:52 PM
To: DJK (dkleenp@kliksafe.nl)
Subject: De vernieuwing des levens begint met de vergeving der zonden

Ik heb u inderdaad daarin niet goed begrepen. De mail van gister verduidelijkte mij een hoop en volgens mij ben ik het geheel met u eens.
Dank voor deze toevoeging. Hgr

_________________
Houdt u zich a.u.b. aan deze regels van dit forum: viewtopic.php?f=18&t=10&p=10#p10


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Ma Dec 11, 2017 3:21 pm 
Offline
Site Admin

Geregistreerd: Di Okt 02, 2012 1:38 pm
Berichten: 200
Woonplaats: Katwijk aan/zee
Als u via dit forum wilt reageren kunt u zich hier aanmelden:


http://www.dewoesteweg.nl/forum/ucp.php?mode=register

_________________
Houdt u zich a.u.b. aan deze regels van dit forum: viewtopic.php?f=18&t=10&p=10#p10


Omhoog
 Profiel  
 
BerichtGeplaatst: Wo Dec 13, 2017 11:38 am 
Offline
Site Admin

Geregistreerd: Di Okt 02, 2012 1:38 pm
Berichten: 200
Woonplaats: Katwijk aan/zee
Citaat:
From: KJB
Sent: Tuesday, december 12, 2017 9:26 AM
To: DJK
Subject: De vernieuwing des levens begint met de vergeving der zonden

Goedemorgen meneer Kleen,

Als u het niet erg vind heb ik nog een vraag.
Ik las net het onderstaande stuk van ds. Trigland:
Jacobus Trigland schreef:
Want alleen de wedergeboren mens kent zijn ellende. De onwedergeboren mens daarentegen kent ze niet, maar vleit en behaagt zichzelf. Want alleen de wedergeboren mens heeft zichzelf gespiegeld in de Wet, die geestelijk is. Maar de onwedergeboren mens kent de geestelijke eis van de Wet niet, en spiegelt zichzelf daar niet terdege aan. De wedergeboren mens is door de Heilige Geest verlicht, tot het kennen van zijn ellende en is daarin vernederd. Maar de onwedergeboren mens bevindt zich in zijn blindheid, en in de tros van zijn hart. De wedergeboren mens haat zijn verdorvenheid, en strijdt daar tegen. Maar de onwedergeboren mens slaapt in zijn vleselijke zorgeloosheid, rustende op de modder van zijn boze lusten en genegenheden. Zodat alleen de wedergeboren mens zijn verdorvenheid en ellende grondig kent. Ten eerste, uit het onderwijs van de Wet. Ten tweede, uit de verlichting door de Heilige Geest. Ten derde, uit de ervaring in de geestelijke strijd. Al deze dingen zijn in de onherboren mens niet. Daarom, hoewel niemand geheel en al vleselijk is en verkocht onder de zonde, dan de onwedergeboren mens, en dat de wedergeboren mens dit van zichzelf niet zeggen mag, dan [alleen] uit oorzaak van de natuurlijke verdorvenheid, die in en na de wedergeboorte hem nog aanhangt. Zo is er nochtans niemand die dit erkent dan de wedergeboren mens. Want er is niemand die zijn verdorvenheid grondig kent, oprecht en openhartig erkent, en ernstig beklaagt, dan de wedergeboren mens.

Nu heb ik twee vragen. Kunt u mij kort en duidelijk uitleggen wat het verschil is tussen wat u leert en de Ger.Gem. (Ned.) leert.
En ten tweede, is bovenstaande niet hetzelfde als wat die kerken leren?
U schreef in een vorige mail dat ds. Kersten ds. Brakel verkeert heeft toegepast en is gaan dwalen. Kunt u dat wat verder uitleggen. Wat is zijn dwaling? Ik heb nooit zijn dogmatiek of een boek van hem gelezen, dus weet er niet zoveel vanaf, maar ik heb altijd wel gedacht dat die man een kind en knecht van God was.

Ik hoor graag van u,

Mvg KJB

Van: DJK (dkleenp@kliksafe.nl)
Datum: 12-12-2017 17:18 (GMT+01:00)
Aan: KJB
Onderwerp: De vernieuwing des levens begint met de vergeving der zonden

Ik heb u niet geschreven dat Brakel dwaalde in het leerstuk der wedergeboorte. Zet vader Brakel nooit op dezelfde lijn als ds. G.H. Kersten die Alexander Comrie als een stokpaardje gebruikte om zijn valse on-Bijbelse leerstellingen te verdedigen. Verder ben ik geen Rechter van hemel en aarde, het feit dat iemand genade mag kennen is beslist geen bewaarmiddel voor leerdwalingen waarin hij verstrikt kan raken. In de leer van ds. GH. Kersten liggen heel veel raakvlakken met de veronderstelde wedergeboorteleer van Abraham Kuiper.

Johannes Calvijn leerde een wedergeboorte in engere zin (enge poort/badwater der wedergeboorte) en een wedergeboorte in ruimere zin (wandel en opwas in godzaligheid). Hij bedoelde met wedergeboorte in engere zin de rechtvaardiging en geestelijke opstanding door het geloof in Jezus Christus. Met de wedergeboorte in ruimere zin bedoelde hij geestelijke opwas, betering des levens, de liefdewerken Christi, voortvloeiend uit de vernieuwde wil die verklaard ligt in Gods' wil. Het oude leven onder de veroordeling wet is voorbij, alles nieuw geworden onder de heerschappij des evangeliums. Denk hierbij aan de zalving van de Heere Jezus met nardus door die verloste wenende zondares uit Lukas 7 in het huis van Simon de Farizeeër, Luk. 7:37-47. Deze vrouw was veel vergeven en had daarom ook de Heere Jezus zeer lief. Denk hierbij ook aan het wassen van de gegeselde ruggen van Paulus en Ananias door de verloste stokbewaarder van Filippi, Hand. 16:33. Denk ook aan de liefdewerken van Nicodemus hoedanig hij zijn Heiland liefhad en hem een Koningsbegrafenis mocht geven met mirre en kostbare specerijen, Joh. 19:39-40.

De Hollandse oudvaders legden bij de geloofsrechtvaardiging en wedergeboorte meer de nadruk op de doorleving hiervan, opdat hun lezers zich hieraan konden toetsen. De Schotse Puriteinen legden meer de nadruk op hoe het leven van een verloste zondaar na ontvangen genade merkbaar ten goede was veranderd. Dat zij hierdoor soms de wet achter het evangelie plaatsten, is helaas een droevig feit. Sommigen nog maar pas verloste onkundige zielen dachten hun bekering met goede werken te moeten bewijzen, waardoor ze wederom met een gevoelige juk dienstbaarheid werden bevangen, versta dit vanuit Gal. 5:1b.

Dr. H.F. Kohlbrugge verweet onze Dordtse vaderen terecht dat zij de remonstranten beter hadden kunnen weerleggen vanuit de rechtvaardigingsleer der apostelen (Romeinen & Galatenbrief) dan vanuit de Bijbelse wedergeboorteleer. Met deze rechtvaardigingsleer kan je moeilijk(er) twee kanten uit, ze separeert scherper en is meer afsnijdend dan de Bijbelse wedergeboorteleer alwaar de Ger. Gem (in Ned) op hun manier ook best in mee kunnen. Lees hier de valse wedergeboorte van ds. G.H. Kersten zonder Christuskennis waarmee hij velen heeft misleid voor de eeuwigheid:
ds. G.H. Kersten schreef:
“Die wedergeborene, die Christus ingelijfde, kent zich zoo gans ellendig; het zielsproces hier doorleefd is zoo anders dan wat de historieel gelovige beredeneert. De levendgemaakte klaagt over zijn zonden; weent over zijn ongeluk; gelooft, hoopt en vreest; ziet zich zonder God en Christus in de wereld en vreest niet anders dan een eeuwig verloren gaan. Hij roept om genade en werkt tegelijk om zalig te worden buiten Christus om. Hij geraakt van de zaligheid steeds verder af, naarmate hij zijn ellende klaarder ziet; en hij weet niet van de Zaligmaker, al geniet hij Diens weldaden.” (Uit: De Heidelbergse Catechismus in 52 predicaties, verhandeling HC zondag 19 – pag. 326-327)

http://www.dewoesteweg.nl/kerk-staat/toonzetters-20e-eeuw/

Onze Dordtse vaderen, waaronder Trigland, meenden echter de Arminiaanse remonstranten te moeten weerleggen vanuit de Bijbelse wedergeboorteleer. Het is belangrijk en nuttig om te weten dat de kanttekenaren van onze oude Staten Vertaling 1637 niet alleen de Bijbel in het Nederlands vertaalden, maar ook als mede-opstellers van de Dordtse leerredenen waren aangesteld. Versta derhalve hun omschrijving van de wedergeboorte in artikel 3/4 lering 11, 12, 13 nader vanuit hun kanttekeningen bij Rom. 6:3-9, bij Gal. 3:27, bij Kol. 2:11-13, bij Titus 3:5-7, bij Efeze 1:13, bij Efeze 5:25-26, bij 1 Petr. 1:3, bij 1 Petr. 3:20-21, bij 1 Kor. 15:42-45, en bij 2 Kor. 5:17-18. Lees en onderzoek hier verder:

http://www.dewoesteweg.nl/belijdenisgeschriften/dordtse-leerredenen/

Nog even ingaand op uw citaat van Jacobus Trigland. De onderwijzer van de HC stelt ons de vraag: Waartoe is dan de wet na ontvangen genade? Antwoord: Opdat ik hoe langer hoe meer mijn verdorven aard en zondige natuur zou leren kennen, en derhalve hoe langer hoe meer zal rusten op het volbrachte werk van Jezus Christus. Ik weet niet in welk verband Trigland het door u geciteerde heeft geschreven, maar u moet Trigland verstaan vanuit de periode dat de Dordtse Leerredenen werden opgesteld. Als lid van de Nationale Synode te Dordrecht trad Trigland niet het meest op den voorgrond, maar zijn invloed was evenwel best groot.
Lees in dit boekje de leer van Jacobus Trigland:

http://preken.dewoesteweg.nl/bestanden/Jacobus%20Trigland%20-%20De%20recht-gematigde%20christen.pdf

De Synopsis is een vrij zuivere uiteenzetting van de Bijbelse leer die de Dordtse vaderen aanhingen:

http://preken.dewoesteweg.nl/bestanden/SYNOPSIS/SYNOPSIS%20-%20deel%20I%20(hoofdstuk%2001-11).pdf

Andreas Rivet over geloofszekerheid schreef:
“Het speciale object van het geloof voorzover het gerechtvaardigd is, en wat het eigenlijk van de andere opvattingen van het geloof onderscheidt, is de evangelische belofte van Christus de Middelaar, want het rechtvaardigt eigenlijk inzover, en het behoudt, voorzover het de verdienste van Christus in het Woord van het Evangelie eraan geopenbaard, aangrijpt en omhelst; want het is niet voldoende, als iemand de geschiedenis van de gebeurde zaak, nl. dat Christus geleden heeft, kent; en ook niet als iemand toestemt en gelooft, dat Christus geleden heeft voor de zonden van alle mensen; maar daarenboven wordt vereist, dat daarbij kont de volle verzekerdheid en het vast vertrouwen, waardoor de zondaar allerzekerst gelooft, dat niet alleen aan andere gelovigen, maar ook aan hem in het bijzonder vergeving der zonden om de verdienste van Christus geschonken is, en dit zichzelf vol vertrouwen toe-eigent. Vandaar dat het in Joh. 1:12 ‘door aannemen’ beschreven wordt, wat voor blote kennis en toestemming niet past. Alle profeten toch geven Christus’ getuigenis, dat door Zijn Naam vergeving der zonden zullen ontvangen allen die in Hem geloven, Hand. 10:43. Dus moeten degenen die geloven, tenzij zij Gods getuigenis willen verwerpen, van de vergeving van hun zonden en hun verzoening door Christus Jezus zeker zijn.

Ook weifelt de zekerheid van dit speciale geloof niet, hoewel er voor mij of een ander in het bijzonder, in het Woord van God, nergens de zaligheid aangekondigd gevonden wordt; gelijk de zekerheid der overtuiging niet twijfelachtig is waarmede de zedelijke wet ieder mens de vervloeking schuldig maakt. Want hoewel zij niemand in het bijzonder noemt, maakt ieder toch uit zij eigen gevoel van zonde een noodzakelijke gevolgtrekking op. Op dezelfde manier gaat het toe bij diegenen die met het geloof begiftigd, hieruit dat de Schrift verzekert dat een ieder die in de Zoon gelooft, het eeuwige leven hebben zal, Joh. 3:16, en dat allen die in Hem geloven vergeving der zonden ontvangen hebben. Ook is niet waar wat de Pauselijken bijbrengen, dat het vaststellen in de gelovigen, ‘ik geloof’, niet is een woord of getuigenis van God, omdat ieder van hen de Heilige Geest heeft, Die aan hun geest getuigenis geeft dat zij kinderen Gods zijn, Rom. 8:16, Die een onderpand is in hun harten, 2 Kor. 1:22, en een pand van onze erfenis, Efeze1:13-14. Want de uitverkorenen kunnen zeker weten dat zij in het geloof zijn, 2 Kor. 13:5. Met welke Augustinus instemt Lib. 3 de Trinit. Cap. 1 waar hij schrijft, dat ieder der gelovigen in zijn hart het geloof ziet, en dat vasthoudt met allerzekerst weten, en dat het geweten roept. Deswege belijden de gelovigen zonder twijfel: Wij hebben geloofd en wij hebben bekend, Joh. 6:69, 2 Tim. 1:12.”

Geciteerd uit: De Synopsis (overzicht van de zuiverste theologie in 52 verhandelingen)


Hartelijke groet,
D.J. Kleen

_________________
Houdt u zich a.u.b. aan deze regels van dit forum: viewtopic.php?f=18&t=10&p=10#p10


Omhoog
 Profiel  
 
Berichten weergeven van de afgelopen:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Reageren op dit onderwerp  [ 7 berichten ] 

Alle tijden zijn UTC [ Zomertijd ]


Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 0 gasten


U mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen in dit forum
U mag geen reacties plaatsen op onderwerpen in dit forum
U mag uw berichten niet wijzigen in dit forum
U mag uw berichten niet verwijderen in dit forum
U mag geen bijlagen plaatsen in dit forum

Zoeken naar:
Ga naar:  
cron
POWERED_BY
Vertaald door phpBBservice.nl.